Działalność programistyczna podatnika, polegająca na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania, stanowi działalność badawczo-rozwojową, a dochody z tej działalności mogą być opodatkowane preferencyjną stawką 5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT, pod warunkiem spełnienia wymogów dokumentacyjnych oraz właściwego przypisania kosztów i przychodów do kwalifikowanego IP.
Koszty pośrednie związane z działalnością gospodarczą, których faktura zostaje otrzymana w roku następującym po roku zakończenia okresu, którego dotyczą, są uznawane za poniesione w momencie ich technicznego zaksięgowania na podstawie otrzymanej faktury, zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e Ustawy o CIT, pomimo możliwego retorspektywnego rachunkowego ujęcia w roku poprzedzającym.
Przychody z tytułu refakturyzacji kosztów licencyjnych w centralizowanym modelu zakupowym Grupy nie są przychodami z zysków kapitałowych. Kosztem są wydatki, których poniesienie wprost wpływa na uzyskanie przychodu podlegającego rozliczeniu operacyjnemu. Wydatki na własne potrzeby są kosztem pośrednim.
Opłata za zarządzanie portfelem inwestycyjnym stanowi dla podatnika pośredni koszt uzyskania przychodu z tytułów wymienionych w art. 30b ust. 1 ustawy PIT, jeżeli odpowiada proporcji przychodów opodatkowanych w ramach art. 30b w stosunku do całej kwoty przychodów z różnych źródeł osiąganych na rachunku finansowym.
Opłata za zarządzanie portfelem inwestycyjnym, jako koszt pośredni, stanowi koszt uzyskania przychodu w zakresie proporcjonalnie do przychodów opodatkowanych według art. 30b Ustawy o PIT, pomniejszających dochód z kapitałów pieniężnych i praw majątkowych zgodnie z metodą określoną w art. 22 ust. 3 tej ustawy.
Koszty prowadzenia zagranicznego rachunku bankowego mogą stanowić koszt uzyskania przychodu tylko w zakresie, w jakim pozostają w bezpośrednim związku z przychodami z tytułu zbycia papierów wartościowych rozliczanych w danym roku podatkowym na podstawie art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Koszty uzyskania przychodów pośrednio związane z działalnością są potrącalne w dniu ich faktycznego zaksięgowania na podstawie otrzymanej faktury, co znajduje zastosowanie zgodnie z art. 15 ust. 4e Ustawy o CIT, niezależnie od rachunkowego przyporządkowania kosztu do wcześniejszego okresu rozliczeniowego.
Wydatki na składki ubezpieczeniowe dla członków zarządu spółki, będących jednocześnie wspólnikami, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, jeśli są związane z działalnością spółki i przyczyniają się do uzyskiwania przychodów. Składki te nie stanowią ukrytych zysków w systemie CIT estońskiego, o ile określone limity wynagrodzenia nie zostaną przekroczone.
Wynagrodzenie z tytułu Rekompensaty stanowi pośredni koszt uzyskania przychodów, potrącalny jednorazowo w dacie jego poniesienia, tj. dzień ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie faktury. Nie stanowi korekty cen transferowych w rozumieniu art. 11e Ustawy o CIT.
Wydatki związane z remontem, mające na celu przywrócenie pierwotnych funkcji technicznych zapór wodnych, stanowią koszty uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, o ile przywracają pierwotny stan obiektu bez zwiększenia jego wartości użytkowej.
Jednorazowe wynagrodzenie zapłacone z tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy najmu nie może być uznane za koszt uzyskania przychodów, gdyż nie spełnia przesłanek wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Koszty pośrednie, aby mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w CIT, powinny być potrącane w momencie faktycznego zaksięgowania na podstawie otrzymanej faktury, niezależnie od ujęcia rachunkowego, zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e Ustawy o CIT.
Wydatki poniesione na wtórne Fit-out należy traktować jako koszty pośrednie uzyskania przychodów. Powinny być zaliczane do kosztów w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, a nie proporcjonalnie do okresu obowiązywania umowy najmu.
Nakłady poniesione na remont donżonu mogą być uznane za koszty pośrednie, natomiast inwestycje zwiększające funkcjonalność zabytkowych budowli należy kwalifikować jako ulepszenie środka trwałego, które podlega szczególnym ograniczeniom dotyczącym amortyzacji z uwagi na dzieła sztuki, zgodnie z ustawą o CIT.
Wydatki poniesione na remonty lokali użytkowych, jako koszty pośrednie, należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4e i 4d ustawy o CIT, niezależnie od okresu, w jakim przyniosą potencjalne przychody.
Wydatki związane z działalnością bieżącą przedsiębiorstwa, takie jak podatki i ubezpieczenia, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów i podlegają rozliczeniu w dacie księgowego ujęcia. Odpisy na ZFŚS uznaje się za koszty podatkowe pod warunkiem faktycznego przekazania na rachunek funduszu.
Na podmiot zobowiązany do rozpoznania przychodów podatkowych wskazuje data powstania przychodu i sukcesja praw podatkowych, przy czym spółka dzielona rozpoznaje przychody powstałe przed Dniem Wydzielenia, a spółka przejmująca - powstałe po tej dacie, zgodnie z art. 93c Ordynacji podatkowej.
Wydatki na Prace Fit-out, związane z adaptacją wynajmowanych lokali dla potrzeb działalności gospodarczej, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 4d Ustawy o CIT, podlegające rozliczeniu proporcjonalnie do okresu trwania umowy najmu.
Wynagrodzenie dodatnie typu earn-out w umowach sprzedaży udziałów kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4d CIT. W zbyciu udziałów w celu umorzenia koszty nabycia są rozpoznawalne podatkowo, lecz strata nie jest generowana, niepowiązana z art. 12 ust. 4 pkt 3 CIT.
Wynagrodzenie za rozwiązanie umowy najmu stanowi koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, będący kosztem pośrednim, potrącanym zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT. Wydatek ten został uznany za racjonalny i uzasadniony gospodarczo, niepodlegający wyłączeniu z art. 16 ust. 1 ustawy.
Wydatki poniesione na remont, przebudowę i budowę trwałych dróg publicznych, które stanowią inwestycję wspierającą działalność gospodarczą podatnika, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jako koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami, pod warunkiem udokumentowania ich związku z realizowaną inwestycją oraz traktowania ich jako wydatki definitywne i właściwie udokumentowane
Wydatki poniesione przez spółkę na modernizację infrastruktury drogowej jako integralny element realizowanej inwestycji niedrogowej mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów pośrednio związane z przyszłymi przychodami spółki, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Wydatki na nabycie Materiałów Produkcyjnych i Remontowych przez spółkę, zgodnie z ustawą o CIT, uznaje się za pośrednie koszty uzyskania przychodów, zaliczane do kosztów podatkowych w dacie ich ujęcia w księgach rachunkowych, co umożliwia dokonanie korekty tych kosztów do czasu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
Koszty związane z realizacją programów motywacyjnych, po refakturowaniu przez spółkę dominującą na zależną, nie są automatycznie alokowane do przychodów z zysków kapitałowych na podstawie klucza przychodowego. Muszą być przypisane do przychodów operacyjnych spółki zależnej, jako pośrednie koszty uzyskania przychodów, które wspierają działalność operacyjną.