Świadczenie z polisy ubezpieczeniowej otrzymane w 2026 r. korzysta ze zwolnienia z opodatkowania PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją z 18 października 2014 r., gdyż nie dotyczyło inwestowania w fundusze kapitałowe.

Osoba, która w latach poprzedzających przeniesienie rezydencji miała centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, nie ma prawa do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., nawet jeśli przez ten czas przebywała i pracowała za granicą.

Umorzenie części zobowiązania kredytowego przez bank na rzecz rezydenta Szwajcarii, z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego w Polsce, nie stanowi dochodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a Szwajcarią.

Opłaty za zarządzanie portfelem inwestycyjnym stanowią pośredni koszt uzyskania przychodu odnoszący się do dochodów wymienionych w art. 30b ust. 1 Ustawy o PIT, proporcjonalnie do wszystkich przychodów osiągniętych na rachunku, z uwzględnieniem przepisu art. 22 ust. 3 Ustawy o PIT.

Opłaty za zarządzanie portfelem aktywów inwestycyjnych stanowią pośredni koszt uzyskania przychodu z tytułów opodatkowanych na podstawie art. 30b ustawy o PIT, proporcjonalnie zaliczany w odniesieniu do ogólnej struktury przychodów na rachunku inwestycyjnym, zgodnie z art. 22 ustawy o PIT.

Opłata za zarządzanie portfelem inwestycyjnym stanowi dla podatnika pośredni koszt uzyskania przychodu z tytułów wymienionych w art. 30b ust. 1 ustawy PIT, jeżeli odpowiada proporcji przychodów opodatkowanych w ramach art. 30b w stosunku do całej kwoty przychodów z różnych źródeł osiąganych na rachunku finansowym.

Opłata za zarządzanie portfelem inwestycyjnym, jako koszt pośredni, stanowi koszt uzyskania przychodu w zakresie proporcjonalnie do przychodów opodatkowanych według art. 30b Ustawy o PIT, pomniejszających dochód z kapitałów pieniężnych i praw majątkowych zgodnie z metodą określoną w art. 22 ust. 3 tej ustawy.

Osoba fizyczna nie utraci statusu polskiego rezydenta podatkowego na skutek uzyskania zagranicznej rezydencji, gdy nadal spełnia przesłanki rezydencji w Polsce, takie jak przebywanie ponad 183 dni i posiadanie ośrodka życiowego w Polsce.

Zawarcie umowy darowizny w formie aktu notarialnego, przy spełnieniu przesłanek art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, skutkuje zastosowaniem zwolnienia podatkowego oraz zwolnieniem obdarowanego z obowiązku zgłoszenia nabycia poszczególnych rat darowizny.

Jednorazowa wypłata środków z II filaru szwajcarskiego systemu emerytalnego w związku z opuszczeniem Szwajcarii podlega opodatkowaniu w Polsce jako przychód z innych źródeł, nie spełniając kryteriów zwolnienia określonych w art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ustawy o PIT.

Dla uznania utraty statusu polskiego rezydenta podatkowego nie jest wystarczające uzyskanie zagranicznej rezydencji; decydujące są ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze oraz zwykły pobyt w Polsce.

Jednorazowa wypłata z szwajcarskiego II filaru emerytalnego po przeniesieniu rezydencji podatkowej do Polski podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z innych źródeł, gdyż nie spełnia warunków zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o PIT, związku z brakiem osiągnięcia wieku emerytalnego.

W latach 2023 i 2024 wnioskodawczyni była rezydentem podatkowym Szwajcarii, co skutkuje, że przychody z umorzenia długów z kredytów frankowych nie podlegają opodatkowaniu w Polsce, lecz wyłącznie w Szwajcarii, zgodnie z art. 21 ust. 1 konwencji polsko-szwajcarskiej.

Dochody z pracy najemnej wykonywanej w Szwajcarii przez rezydenta podatkowego Polski podlegają unikalnemu opodatkowaniu w trybie Konwencji, poprzez metodę wyłączenia z progresją (art. 23 ust. 1 lit. a), przy braku dochodów krajowych, nie wymaga to złożenia zeznania podatkowego w Polsce.

Opodatkowanie dywidend uzyskiwanych przez polskiego rezydenta od szwajcarskich spółek powinno uwzględniać krajowy podatek niezwłocznie po ich otrzymaniu, przy czym odliczenia zagranicznego podatku mogą obejmować jedynie stawkę ustaloną w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Przedsiębiorca fizyczny, będąc rezydentem podatkowym w Szwajcarii i wykonując działalność gospodarczą zarejestrowaną w Polsce z terenu Szwajcarii, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Na terytorium Polski nie powstaje zakład podatkowy, o ile brak jest stałej placówki prowadzącej działalność.

Polski organ podatkowy stwierdził, że Wnioskodawca posiada status polskiego rezydenta podatkowego na lata 2023-2025, w zgodzie z art. 3 ust. 1a ustawy o PIT oraz postanowieniami Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania RP-CH, z uwagi na utrzymanie w Polsce centrum interesów osobistych i gospodarczych mimo krótszych pobytów w kraju.

Osoba fizyczna przenosząca centrum interesów życiowych do Szwajcarii nie realizuje przesłanek rezydencji podatkowej w Polsce, co wyklucza zastosowanie nieograniczonego obowiązku podatkowego od wyjazdu na stałe.

Skutki podatkowe inwestowania w instrumenty finansowe za pośrednictwem zagranicznych banków i instytucji.

Skutki podatkowe inwestowania w instrumenty finansowe za pośrednictwem zagranicznych banków i instytucji.

Skutki podatkowe inwestowania w instrumenty finansowe za pośrednictwem zagranicznych banków i instytucji.

Zmiana rezydencji podatkowej.

Skutki podatkowe uczestnictwa w programie motywacyjnym.

Za koszty uzyskania przychodu z tytułu udziału w funduszach kapitałowych można uznać koszty operacyjne banku, o ile przychód ten został osiągnięty w danym roku podatkowym. Koszty te nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu z tytułu dywidend zagranicznych, z uwagi na wyłączenie w art. 30a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym. Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów operacyjnych