W przypadku niemożności uzyskania certyfikatu rezydencji podatkowej od podmiotu zagranicznego działającego na rzecz państwa, polski płatnik może nie pobierać podatku u źródła z wynagrodzenia za usługi reklamowe wypłacanego temu podmiotowi, opierając się na postanowieniach Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Przychody z udostępniania powierzchni reklamowej w aplikacjach mobilnych, sklasyfikowane jako PKWiU 63.11.20.0, podlegają opodatkowaniu zryczałtowaną stawką 8,5%, o ile nie obejmują świadczenia innych usług reklamowych podlegających wyższej stawce 15%.

Świadczenie usług przez Wnioskodawczynię, polegające na produkcji i publikacji materiałów reklamowych oraz udostępnianiu przestrzeni reklamowej, mieści się w zakresie działalności usługowej, dla której właściwa jest stawka ryczałtu 8,5% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychody uzyskiwane z działalności związanej z produkcją i udostępnianiem materiałów wideo na platformie internetowej, sklasyfikowanej jako PKWiU 59.11.30.0, podlegają opodatkowaniu ryczałtem według stawki 8,5%, o ile nie wchodzą w zakres usług reklamowych z działu 73 PKWiU.

Przychody z działalności polegającej na tworzeniu i publikacji treści promocyjno-reklamowych w mediach społecznościowych, obejmującej elementy art direction, styling i realizację wideo/foto, podlegają opodatkowaniu stawką ryczałtu 15% jako usługi reklamowe, zgodnie z działem PKWiU 73, a nie stawką 8,5%.

Usługi reklamowe mieszczące się w dziale PKWiU 73 podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym według stawki 15%, niezależnie od indywidualnej interpretacji podatnika o charakterze usług.

Wynagrodzenie z tytułu Arrangement Fee, nie mające charakteru odsetek, a stanowiące wynagrodzenie za usługi, mogące podlegać opodatkowaniu jako zyski przedsiębiorstwa na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Czechami, nie będzie opodatkowane w Polsce, jeśli płatnik posiada ważny certyfikat rezydencji pożyczkodawcy.

Usługi przypisane do PKWiU 74.90.20.0 podlegają stawce 8,5%, a usługi PKWiU 73.11.1 stawce 15% zryczałtowanego podatku dochodowego. Interpretacja potwierdza brak charakteru doradczego w zakresie zarządzania, a klasyfikacja według PKWiU jest zgodna z obowiązującymi przepisami.

Nabycie usług reklamowych przez stowarzyszenie od zagranicznego podmiotu stanowi import usług, zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy o VAT, co skutkuje obowiązkiem rozliczenia VAT w Polsce, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, mimo iż stowarzyszenie działa non-profit i korzysta ze zwolnienia VAT.

Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu importu usług związanych z saldem przedpłaconym na portalu reklamowym przypada na moment dokonania wpłaty na saldo przedpłacone, jeżeli zapłata stanowi przedpłatę na konkretną usługę znaną stronom umowy na dzień dokonania płatności.

Przychody z mikropłatności stanowią dochód z kwalifikowanych IP, co umożliwia stosowanie ulgi IP Box. Z kolei przychody z reklam nie kwalifikują się jako dochód z kwalifikowanych IP w ramach art. 24d ust. 7 pkt 3 CIT, ponieważ nie wynikają bezpośrednio z korzystania z kwalifikowanego IP.

Zyski przedsiębiorstwa indyjskiego z tytułu usług modyfikacji materiałów reklamowych świadczonych na rzecz polskiej spółki, kwalifikowane na mocy umowy polsko-indyjskiej, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Indiach, co wyłącza obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego w Polsce.

Przychody uzyskiwane przez podatników z tytułu udostępniania miejsca na reklamy na stronach internetowych, sklasyfikowane w ramach PKWiU 63.11.20.0, podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym według stawki 8,5% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Osoba prowadząca działalność nierejestrowaną jest zobowiązana do rejestracji jako podatnik VAT UE oraz składania miesięcznych informacji podsumowujących VAT UE, jeśli świadczy odpłatne usługi reklamowe na rzecz zagranicznego podatnika, a dokumentowanie tych usług powinno odbywać się przez wystawianie faktur z wyrazem "odwrotne obciążenie".

Spółka transparentna podatkowo z siedzibą w Hong Kongu, nie jest uprawniona do korzystania z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania w związku z poborem WHT przez polskiego płatnika, gdy beneficjentem faktycznym jest jej wspólnik, osoba fizyczna z rezydencją podatkową w Tajlandii.

Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli są związane z celowym działaniem mającym promować działalność i zwiększać przychody. Warunkiem jest ich prawidłowe udokumentowanie oraz brak wyłączenia z kosztów podatkowych na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy PIT.

Wypłacając wynagrodzenie na rzecz kontrahenta z Indii za usługi reklamowe, Spółka nie ma obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła w Polsce, o ile kontrahent nie prowadzi działalności w Polsce poprzez zakład, a Spółka posiada certyfikat rezydencji tego kontrahenta oraz dochowa należytej staranności.

W przypadku wypłat do 2.000.000 PLN na rzecz nierezydentów, które kwalifikowane są jako zyski przedsiębiorstwa na gruncie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik może nie pobrać podatku u źródła bazując jedynie na certyfikacie rezydencji, bez obowiązku dalszej weryfikacji przesłanek z art. 28b ust. 4 pkt 4-6 ustawy o CIT.

Przychody uzyskiwane z działalności usługowej w zakresie sprzedaży miejsca reklamowego, wyświetlania reklam i produkcji reklam mogą być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych w stawce 8,5% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, jeżeli usługi te nie mieszczą się w kategoriach wymienionych w art. 12 ust. 1 pkt 1-4 oraz 6-8 tej ustawy.

Wynagrodzenie wypłacane organizatorom konferencji przez polskie podmioty nie podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła, jeśli wypłata ta nie jest związana z usługami wymienionymi w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, takimi jak usługi doradcze czy reklamowe.

Usługi agencyjne nie są świadczeniami wprost określonymi w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, lecz ich kompleksowy charakter, obejmujący np. usługi doradcze i reklamowe, uzasadnia ich kwalifikację do kategorii świadczeń podobnych i podlegających opodatkowaniu u źródła.

Obowiązek posiadania certyfikatu rezydencji przez płatnika w celu niepobrania zryczałtowanego podatku w wysokości 20% w związku z wypłatą świadczenia na rzecz podmiotu zagranicznego.

Obowiązki spółki jako płatnika - należyta staranność.

Kwalifikacja wypłacanych kontrahentowi zagranicznemu należności do „zysków przedsiębiorstwa” w rozumieniu art. 7 umowy polsko-irlandzkiej oraz spełnienie przesłanek wynikających z art. 26 ust. 7a ustawu o CIT w zw. z art. 28b ust. 4 pkt 4-6 ustawy o CIT i możliwości niepobrania podatku.