Prawo do dokonania korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego z tytułu nieściągalnych wierzytelności, po upływie trzech lat od końca roku wystawienia faktur, wygasa, niezależnie od utrudnień wynikających z postępowania upadłościowego dłużnika.

W przypadku umorzenia wierzytelności w postępowaniu restrukturyzacyjnym, ulga na złe długi, na podstawie art. 26i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie ma zastosowania, gdyż odnosi się ona wyłącznie do wierzytelności istniejących, które nie zostały uregulowane lub zbyte.

Dopisanie kwoty korekty VAT w pełnej wysokości uprzednio dokonanej ulgi na złe długi przy zbyciu wierzytelności, niezależnie od zastosowanej ceny sprzedaży, pozostaje zgodne z art. 89a ust. 4 ustawy o VAT, wykluczając tym samym możliwość stosowania zasad proporcjonalności w zakresie dokonania korekty podatku.

Niemożliwe jest dokonanie korekty VAT z tytułu nieściągalnych wierzytelności wystawionych w 2018 roku w 2025 roku z pominięciem trzyletniego terminu określonego w art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT, jeśli nie występują proceduralne przeszkody, takie jak te opisane w wyroku TSUE C-335/19.

W przypadku zbycia wierzytelności uprzednio objętej ulgą na złe długi, wierzyciel jest zobowiązany do skorygowania podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku VAT w proporcji do uzyskanej kwoty sprzedaży, zgodnie z interpretacją art. 89a ust. 4 ustawy o VAT, uwzględniając zasady proporcjonalności i neutralności podatku.

Podatnik nie posiadający statusu czynnego podatnika VAT na dzień przed złożeniem korekty deklaracji nie jest uprawniony do skorzystania z ulgi na złe długi zgodnie z art. 89a ustawy o VAT, mimo że wierzytelności powstały podczas aktywnej działalności.

Umowa o korzystanie z gruntu, kreująca zobowiązania podobne do dzierżawy, zawartą pomiędzy spółdzielnią a miastem, jest traktowana jako transakcja handlowa podlegająca obowiązkowi zwiększenia podstawy opodatkowania o nieuregulowane zobowiązania z niej wynikające, zgodnie z art. 18f ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek, który uprzednio skorzystał z ulgi na złe długi, nie ma obowiązku zwiększenia podstawy opodatkowania CIT o należność uregulowaną na podstawie ugody, w okresie opodatkowania ryczałtem.

Ulga na złe długi, zgodnie z art. 30h ust. 2 ustawy PIT, nie może pomniejszać podstawy obliczenia daniny solidarnościowej, ponieważ przepis ten nie wymienia tej ulgi w zamkniętym katalogu odliczeń. Korekta deklaracji DSF-1 w tym zakresie jest bezzasadna.

Ulga na złe długi wykazana w PIT-36L nie obniża podstawy daniny solidarnościowej, gdyż nie jest wymieniona w katalogu odliczeń art. 30h ustawy o PIT, co oznacza, że podstawy obliczenia daniny nie można pomniejszać o tę ulgę.

W przypadku gdy podatnik zaprzestaje prowadzenia działalności gospodarczej oraz nie uzyskuje dalszych przychodów, ulga na złe długi nie może zostać zastosowana, gdyż przepisy wymagają istnienia przychodów podlegających zmniejszeniu.

Podatnik, który wybrał ryczałt od dochodów spółek, zobowiązany jest ująć w korekcie wstępnej CIT/KW wartość "ulgi za złe długi", eliminując różnice przejściowe między wynikiem finansowym a podatkowym.

Ustalenia, czy Wnioskodawca jest uprawniony stosownie do art. 18f ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do zmniejszenia podstawy opodatkowania w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego w porozumieniu w części w jakiej wierzytelność nie została przez Kontrahentów uregulowana, tj. w zeznaniu składanym za rok

Prawo do odliczenia podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana.

Możliwość zastosowania ulgi na złe długi do transakcji handlowej, której termin płatności upłynął przed 1 stycznia 2020 r.

Zastosowanie art. 89a ust. 4 ustawy oraz art. 89b ust. 4 ustawy w związku z otrzymaniem od GDDKiA zasądzonego przez sąd wynagrodzenia.

Ustalenie podstawy obliczenia daniny solidarnościowej.

Ustalenia, czy Wnioskodawcy przysługuje na podstawie art. 18f ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „Ustawa CIT”) prawo do dokonania zmniejszenia podstawy opodatkowania określonej zgodnie z art. 18 Ustawy CIT o wartość przychodów z tytułu Wierzytelności w zeznaniu za rok podatkowy 2022

Obowiązek zwiększenia podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 18f ustawy o CIT w zawiązku z zawartym porozumieniem.

Czy na podstawie art. 89a ust. 1-2 ustawy o VAT w związku z art. 90 Dyrektywy o VAT Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z ulgi na złe długi w odniesieniu do wierzytelności wynikającej z faktury korygującej, jeśli dłużnikiem Wnioskodawcy jest przedsiębiorca niezarejestrowany jako podatnik VAT czynny?

Obowiązek dokonania zwiększenia podatku należnego w związku z uregulowaniem należności w trybie art. 89a ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym, w stosunku do faktur zakupowych, dotyczących zobowiązań objętych częściową redukcją długu w wyniku postępowania restrukturyzacyjnego, dla których termin 90 dni od terminu płatności przypadał w miesiącu, w ostatnim dniu którego pozostawali Państwo w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, zgodnie z art. 89b ust. 1b ustawy nie mają Państwo obowiązku dokonania korekty odliczonego

Brak obowiązku skorygowania sprzedaży w stosunku do której skorzystano z tzw. „ulgi na złe długi”.