Pomoc de minimis z ARiMR przeznaczona na refundację kosztów zakupu i instalacji tachografów nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, gdyż nie jest związana z konkretnymi czynnościami opodatkowanymi i nie wpływa bezpośrednio na cenę dostaw towarów lub świadczeń usług.

Sprzedaż działki z majątku osobistego, stanowiącej część gospodarstwa rolnego w momencie uzyskania pomocy de minimis, skutkuje naruszeniem warunku zachowania powierzchni gospodarstwa i nakłada obowiązek zwrotu pomocy.

Zbycie jakiejkolwiek części powiększonego gospodarstwa rolnego, objętego zwolnieniem podatkowym, w okresie 5 lat od nabycia powoduje utratę zwolnienia, pomimo że nie dotyczy bezpośrednio gruntów nabytych pod tym zwolnieniem.

Instytutowi przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku VAT od wydatków przypisanych bezpośrednio do działalności opodatkowanej w ramach projektów badawczo-rozwojowych, o ile zostanie wykazany bezpośredni i funkcjonalny związek zakupów z działalnością gospodarczą zgodnie z art. 86 ustawy o VAT.

Jednorazowe wynagrodzenie otrzymane po wykształceniu młodocianego pracownika oraz refundacje z PFRON stanowią przychód z jednoosobowej działalności gospodarczej, bowiem są to świadczenia finansowane z publicznych środków, które podlegają opodatkowaniu PIT zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o PIT.

Przyznana pomoc de minimis na zakup nieruchomości gruntowej nie rodzi przychodu podatkowego w okresie stosowania estońskiego CIT oraz nie wpływa na ustalenie jej wartości początkowej. Wartość ta powinna być określona zgodnie z zasadami rachunkowości, a przepisy o amortyzacji podatkowej z art. 16g CIT nie mają zastosowania.

Wywłaszczenie działek nabytych przed 2015 rokiem nie rodzi obowiązku zwrotu podatku od czynności cywilnoprawnych, lecz uszczuplenie gospodarstwa rolnego na mocy umowy sprzedaży w okresie 5 lat od nabycia, nawet z rąk instytucji publicznych, skutkuje zwrotem pomocy de minimis w zakresie zwolnień warunkowych.

Zbycie części nieruchomości przeznaczonej na realizację inwestycji drogowej nie spowoduje utraty prawa do zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych, z którym związane było nabycie działek w 2004 r., lecz utrata zwolnienia może wystąpić w związku z niedotrzymaniem warunków zwolnienia w przypadku działek nabytych w ciągu ostatnich pięciu lat (2025 r.).

Utrata prawa do zwolnienia z PCC następuje w przypadku uszczuplenia powierzchni gospodarstwa rolnego utworzonego w wyniku czynności podlegającej zwolnieniu przed upływem pięciu lat, co prowadzi do konieczności uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych.

Utrata prawa do zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych następuje w przypadku zbycia, przed upływem 5 lat, jakiejkolwiek części gospodarstwa rolnego powiększonego o nabyte grunty, ponieważ narusza to warunki zwolnienia wynikające z art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Sprzedaż przez spadkobierców nieruchomości nabytej z ulgą w podatku od czynności cywilnoprawnych przed upływem 5 lat od nabycia, niezależnie od okoliczności śmierci pierwotnego nabywcy, skutkuje utratą prawa do zwolnienia i obowiązkiem uiszczenia podatku.

Sprzedaż gruntów rolnych w myśl art. 9 pkt 2 ustawy o PCC jest zwolniona z opodatkowania, jeśli każda z działek indywidualnie spełnia definicję gospodarstwa rolnego o powierzchni przekraczającej 1 ha, niezależnie od ich łącznej powierzchni po dokonaniu transakcji.

Otrzymane środki na podjęcie działalności gospodarczej są zwolnione od opodatkowania, a wydatki na zakup wyposażenia, finansowane z tych środków, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, o ile zostały poniesione w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wykonywanie przez spółkę czynności w ramach "Obowiązku 1" nie czyni jej podatnikiem VAT, jako iż działa ona w kontekście administracji publicznej, ale wykonując "Obowiązek 2", jest zobowiązana do wystawiania faktur korygujących, dokumentujących zmianę podstawy opodatkowania dostawy energii związanej z korektą cen energii elektrycznej.

Motocykl jako pojazd samochodowy, zgodnie z definicją ustawową, klasyfikowany jest jako samochód osobowy, co wyklucza jego jednorazową amortyzację według art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nawet gdy jest używany tylko w działalności gospodarczej.

Wydatki poniesione na zakup wyposażenia, sfinansowanego ze środków dotacji zwolnionej z opodatkowania, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, o ile zakupy te mają bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i są prawidłowo udokumentowane.

Jednorazowa amortyzacja środków trwałych, nabytych w ramach pomocy de minimis, możliwa jest w stosunku do środków finansowanych pożyczką stanowiącą również pomoc de minimis, o ile nie dochodzi do podwójnego rozliczenia tej samej formy pomocy.

Podział majątku wspólnego małżonków po rozwodzie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, natomiast naruszenie warunków zwolnienia z art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych przez jednego z nabywców skutkuje utratą zastosowania zwolnienia dla wszystkich.

Środki uzyskane jako inkasent na mocy Spec Ustawy i przekazywane do Skarbu Państwa nie stanowią przychodu podatkowego na gruncie CIT z uwagi na brak charakteru definitywnego i trwałego wzrostu aktywów Spółki.

Środki pobrane i przekazane przez Spółkę do Zarządcy Rozliczeń w związku z realizacją Obowiązku 1 nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, z uwagi na brak definitywnego przysporzenia majątkowego dla Podatnika.

Spółka pełniąc funkcję udzielającego pomocy publicznej nie działa jako podatnik VAT w odniesieniu do czynności polegających na pobieraniu i przekazywaniu nienależnej pomocy, natomiast dokonując korekt sprzedaży energii elektrycznej zgodnie z Obowiązkiem 2, zobowiązana jest do wystawienia faktur korygujących zmieniających cenę maksymalną na umowną.

Spółka, wykonując czynności w ramach Obowiązku 1, nie działa jako podatnik VAT, a czynności te nie podlegają opodatkowaniu. W kontekście Obowiązku 2 Spółka jest zobowiązana do wystawiania faktur korygujących, jeżeli zmienia się cena stosowana w ramach udzielanej pomocy publicznej.

Środki pieniężne pobierane jako nienależna pomoc publiczna i następnie przekazywane przez Spółkę do Zarządcy Rozliczeń, w procesie realizacji obowiązków wynikających z ustawy o bonie energetycznym, nie stanowią przychodu podatkowego na gruncie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, z uwagi na brak trwałego przysporzenia majątkowego.

Spółka realizując obowiązki wynikające z ustawy o bonie energetycznym, polegające na ustalaniu nieuprawnionych beneficjentów pomocy publicznej, funkcjonuje poza zakresem VAT jako podmiot wypełniający funkcję quasi-administracyjną. Jednakże, zmiana cen ustalona w ramach obowiązku korygowania rozliczeń wymaga wystawienia faktur korygujących zgodnie z przepisami ustawy o VAT.