Sprzedaż energii elektrycznej magazynowanej w podmiocie bez koncesji stanowi przedmiot opodatkowania akcyzą jako wydanie końcowemu nabywcy, tymczasem w przypadku podmiotu z koncesją wydanie energii nie podlega akcyzie, o ile energia pozostaje w posiadaniu dostawcy.

Podatnik prowadzący działalność polegającą na zużywaniu energii elektrycznej ma obowiązek prowadzić ewidencję energii w sposób zgodny z ustaleniami organu. Ewidencja powinna odzwierciedlać rzeczywiste zużycie energii, także w sytuacjach, gdy brakuje bezpośrednich danych pomiarowych. W odniesieniu do energii już opodatkowanej, nie wymaga się ponownego opodatkowania ani umieszczania w ewidencji.

Sprzedaż koksu naftowego jako domieszki do węgla, opodatkowana stawką 69 zł/1000 kg, nie wymaga posiadania statusu pośredniczącego podmiotu olejowego. Składanie deklaracji akcyzowych i rejestracyjnych jest konieczne, ale mieszanie koksu z węglem nie musi odbywać się w składzie podatkowym.

Płatności dokonywane przez polską spółkę na rzecz niemieckiej spółki matki za usługi IT nie podlegają jako należności licencyjne. Nie dotyczą więc limitu 2.000.000 zł ani mechanizmu pay and refund, pod pewnymi wyjątkami dotyczącymi użytkowania urządzeń przemysłowych w usługach nr 2-6 oraz najmu sprzętu IT.

Segment Ciepłowniczy oraz samodzielna Ciepłownia mogą być uznane za zakłady energochłonne, uprawniające do zwolnienia z akcyzy na wyroby węglowe w 2025 r. Warunki tego zwolnienia nie są spełnione w 2026 r., z uwagi na nieosiągnięcie wymaganego udziału zakupów węglowych oraz brak oświadczenia o przeznaczeniu do celów zwolnieniowych.

Ani spółka A, ani spółka B, jako podmioty zaangażowane w dzierżawę instalacji fotowoltaicznych, nie są podatnikami podatku akcyzowego z tytułu wytwarzania energii elektrycznej, w myśl ustawy o podatku akcyzowym, gdyż faktyczne czynności wytwórcze realizuje dzierżawca.

W sytuacji, gdy jednostka samorządu terytorialnego wykorzystuje generatory OZE o łącznej mocy do 1 MW dla każdej jednostki organizacyjnej, zużycie energii z OZE może być zwolnione z akcyzy, wyłączając kogeneratory zasilane gazem zwolnionym z akcyzy.

Wydanie energii elektrycznej najemcom przez podmiot nieposiadający koncesji, z odrębnym wykazaniem kosztów na fakturach, jest traktowane jako sprzedaż nabywcom końcowym i podlega opodatkowaniu akcyzą bez zastosowania zwolnienia dla podmiotów produkujących energię w mikroinstalacji.

Energia elektryczna wytworzona w drodze rekuperacji nie stanowi przedmiotu opodatkowania podatkiem akcyzowym, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Jest dopuszczalne jej wprowadzenie do sieci trakcyjnej jako energii nowo wytworzonej, niezależnie od uprzedniego opodatkowania energii pierwotnie pobranej.

Opłaty licencyjne za użytkowanie oprogramowania, wynikające z licencji użytkownika końcowego, nie stanowią należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i nie podlegają podatkowi u źródła. Licencja nie zawiera praw do komercyjnego wykorzystania, co wyklucza obowiązek poboru podatku.

Wynagrodzenie uiszczone z tytułu licencji użytkownika końcowego na oprogramowanie nabyte przez podmiot posiadający siedzibę w Polsce nie jest przedmiotem opodatkowania podatkiem u źródła, gdyż nie mieści się w katalogu przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Wypłaty wynagrodzenia za zakup oprogramowania od podmiotu zagranicznego bez nabycia licencji lub przeniesienia praw autorskich nie podlegają obowiązkowi poboru podatku u źródła ani wystawienia IFT-2R przez polskiego płatnika na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 i art. 26 Updop.

Sprzedaż towarów przez Wnioskodawcę w modelu dropshippingu stanowi odpłatną dostawę towarów, a miejscem jej opodatkowania jest terytorium państwa trzeciego, w którym rozpoczęto wysyłkę. Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków związanych z taką sprzedażą. Nie jest podmiotem ułatwiającym dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy o VAT.

Przenoszenie kosztów zużytej energii elektrycznej na najemców przez bank będący jej producentem, w ramach zawartych umów najmu, stanowi czynność sprzedaży w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym i wiąże się z obowiązkiem zapłaty tego podatku.

Refakturowanie kart sportowych i polis ubezpieczeniowych wskazuje na powstanie przychodu podatkowego z refaktury, współmierne koszty uzyskania przychodu podlegają rozliczeniu na zasadach CIT, natomiast zakup licencji platformy kadrowej bez sublicencjonowania nie wymaga poboru podatku u źródła.

Wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę z tytułu Licencji użytkownika końcowego za oprogramowanie komputerowe nie mieści się w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Tym samym nie powoduje obowiązku poboru zryczałtowanego podatku u źródła w Polsce.

Wynagrodzenie wypłacane za licencję użytkownika końcowego oprogramowania komputerowego nie mieści się w katalogu należności licencyjnych wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przez co nie podlega zryczałtowanemu podatkowi u źródła w Polsce.

Opłaty za licencje użytkownika końcowego, nieprzenoszące praw autorskich, nie mieszczą się w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT, nie powodując obowiązku poboru podatku u źródła, gdyż są jedynie opłatą za korzystanie na własny użytek, nie stanowiąc należności licencyjnych w rozumieniu UPO.

Wynagrodzenie z tytułu licencji użytkownika końcowego na oprogramowanie użytkowane w modelu SaaS, ograniczone do prawa użytkowania zgodnie z jego przeznaczeniem, nie podlega obowiązkowi poboru podatku u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Wynagrodzenie za Licencje użytkownika końcowego, czyli za prawo do korzystania z oprogramowania dla własnych potrzeb nie stanowi należności licencyjnych, zatem nie podlega opodatkowaniu u źródła podatkiem dochodowym w Polsce na mocy art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz obowiązującej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wynagrodzenie wypłacane Dostawcy zagranicznemu za licencję użytkownika końcowego na korzystanie z oprogramowania w modelu SaaS przez polskiego rezydenta podatkowego nie skutkuje obowiązkiem poboru zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Wynagrodzenie z tytułu nabycia licencji użytkownika końcowego do oprogramowania niewykorzystujące praw autorskich nie stanowi należności licencyjnej w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, dlatego nie podlega opodatkowaniu u źródła w Polsce.

Wynagrodzenie płacone za licencję użytkownika końcowego na oprogramowanie, ograniczone do użytku wewnętrznego bez przeniesienia pełnych praw autorskich, nie stanowi należności licencyjnych podlegających podatkowi u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Płatności za licencje end-user na programy komputerowe, nabywane wyłącznie dla użytku własnego, nie kwalifikują się jako należności licencyjne, tym samym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła według art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.