Brak transkrypcji zagranicznego aktu małżeństwa osób tej samej płci do polskiego rejestru stanu cywilnego uniemożliwia uznanie ich związku za małżeństwo dla celów stosowania ustawy o podatku od spadków i darowizn, co wyłącza możliwość zaliczenia małżonka do grupy zerowej lub pierwszej podatkowej.

Pożyczki udzielane pomiędzy małżonkami tej samej płci, zawarte poza granicami Polski, nie korzystają z ulg podatkowych od czynności cywilnoprawnych dla pożyczkodawcy, jeśli obowiązek podatkowy ciąży na biorącym pożyczkę.

Małżonkowie tej samej płci, mający zawarte małżeństwo zgodnie z prawem innego państwa członkowskiego UE, aby korzystać z przywilejów podatkowych przewidzianych w ustawie o podatku od spadków i darowizn muszą dokonać transkrypcji aktu małżeństwa do polskiego rejestru stanu cywilnego. Dopiero wtedy możliwe jest zaliczenie do korzystnej grupy podatkowej.

Udzielenie pożyczki pomiędzy małżonkami tej samej płci, mimo uznanego małżeństwa w innym państwie członkowskim, nie uprawnia pożyczkodawcy do zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych określonego w art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy, gdyż obowiązek podatkowy ciąży jedynie na biorącym pożyczkę.