Pożyczka pieniężna udzielona podatnikowi przez małżonka tej samej płci, którego zagraniczny akt małżeństwa zawartego w państwie członkowskim UE został transkrybowany do polskiego rejestru stanu cywilnego, korzysta ze zwolnienia określonego w art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o PCC, jeżeli pożyczkobiorca spełni warunki deklaracyjne i dokumentacyjne wskazane w tym przepisie.
Pożyczka pieniężna udzielona osobie przez małżonkę tej samej płci, jeżeli zagraniczny akt ich małżeństwa zawartego w państwie członkowskim UE został transkrybowany do polskiego rejestru stanu cywilnego, korzysta ze zwolnienia z art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o PCC. Warunkiem zwolnienia jest spełnienie wymogów deklaracyjnych i dokumentacyjnych wskazanych w tym przepisie.
Osoby tej samej płci, które zawarły małżeństwo w innym państwie członkowskim UE, a zagraniczny akt małżeństwa został transkrybowany do polskiego rejestru stanu cywilnego, są na gruncie podatku od spadków i darowizn traktowane jak małżonkowie. Przysługuje im zatem zwolnienie z art. 4a ust. 1 ustawy po spełnieniu warunków ustawowych, a w razie ich niespełnienia nabycie podlega opodatkowaniu według zasad
Osoby tej samej płci legitymujące się transkrybowanym do polskiego rejestru stanu cywilnego aktem małżeństwa zawartego w innym państwie członkowskim UE należy traktować na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn jak małżonków. Nabycie rzeczy lub praw majątkowych między nimi podlega zwolnieniu z art. 4a ust. 1 po spełnieniu jego warunków, a w razie ich niespełnienia – opodatkowaniu według zasad
Transkrybowany do polskiego rejestru stanu cywilnego akt małżeństwa osób tej samej płci, zawartego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, uzasadnia traktowanie tych osób na gruncie prawa podatkowego jako małżonków objętych art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Pożyczka pieniężna udzielona między nimi korzysta więc ze zwolnienia z art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o PCC, jeżeli
Transkrybowany do polskiego rejestru stanu cywilnego akt małżeństwa osób tej samej płci, zawartego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, uzasadnia traktowanie tych osób na gruncie prawa podatkowego jako małżonków. W konsekwencji pieniężna pożyczka udzielona między nimi korzysta ze zwolnienia określonego w art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o PCC, jeżeli pożyczkobiorca spełni przewidziane tym przepisem
Pożyczka pieniężna udzielona podatniczce przez małżonkę tej samej płci, której małżeństwo zawarte w innym państwie członkowskim UE zostało potwierdzone transkrybowanym aktem małżeństwa w polskim rejestrze stanu cywilnego, korzysta ze zwolnienia z art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o PCC, ponieważ strony są na gruncie prawa podatkowego traktowane jak małżonkowie z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn
Ilekroć przepisy prawa podatkowego wiążą skutki ze statusem małżonka, obejmują one również osoby tej samej płci, które zawarły legalne małżeństwo w innym państwie członkowskim UE i dokonały transkrypcji jego aktu do polskiego rejestru stanu cywilnego; status ten wywołuje jednolicie prawa, preferencje, ograniczenia i obowiązki, co do zasady od daty zawarcia małżeństwa.
Osoba tej samej płci pozostająca z pożyczkobiorcą w małżeństwie zawartym za granicą nie jest, wyłącznie na podstawie faktu zawarcia tego małżeństwa, „małżonkiem” w rozumieniu art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn; wobec tego pożyczka między tymi osobami nie korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Brak transkrypcji zagranicznego aktu małżeństwa osób tej samej płci do polskiego rejestru stanu cywilnego uniemożliwia uznanie ich związku za małżeństwo dla celów stosowania ustawy o podatku od spadków i darowizn, co wyłącza możliwość zaliczenia małżonka do grupy zerowej lub pierwszej podatkowej.
Pożyczki udzielane pomiędzy małżonkami tej samej płci, zawarte poza granicami Polski, nie korzystają z ulg podatkowych od czynności cywilnoprawnych dla pożyczkodawcy, jeśli obowiązek podatkowy ciąży na biorącym pożyczkę.
Małżonkowie tej samej płci, mający zawarte małżeństwo zgodnie z prawem innego państwa członkowskiego UE, aby korzystać z przywilejów podatkowych przewidzianych w ustawie o podatku od spadków i darowizn muszą dokonać transkrypcji aktu małżeństwa do polskiego rejestru stanu cywilnego. Dopiero wtedy możliwe jest zaliczenie do korzystnej grupy podatkowej.
Udzielenie pożyczki pomiędzy małżonkami tej samej płci, mimo uznanego małżeństwa w innym państwie członkowskim, nie uprawnia pożyczkodawcy do zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych określonego w art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy, gdyż obowiązek podatkowy ciąży jedynie na biorącym pożyczkę.