Podatnik rozliczający przychody z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych nie jest uprawniony do skorzystania z ulgi na złe długi w odniesieniu do wierzytelności wobec dłużnika mającego siedzibę za granicą, jeśli dłużnik nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jest objęty postępowaniem upadłościowym.

Zgodnie z art. 89a ust. 1 u.p.t.u., podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny w przypadku nieściągalnych wierzytelności, które nie zostały uregulowane w ciągu 90 dni od upływu terminu płatności, nawet gdy dłużnik nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym na terytorium Polski.

Otrzymane odszkodowanie przez Wnioskodawcę w wyniku ugody pozasądowej, stanowiące rekompensatę za straty handlowe, jest przychodem z innych źródeł, a nie z działalności gospodarczej, i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z ogólnymi zasadami przewidzianymi w art. 27 ustawy o PIT.

Podatnicy świadczący usługi dla zagranicznego podmiotu niemającego polskiego NIP/VAT są zobowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych w systemie KSeF, zgodnie z art. 106a i 106b ustawy o VAT, niezależnie od miejsca opodatkowania.

Nieodpłatne użyczenie towarów w celu czasuowego wykorzystania, z zamiarem ich powrotnego zwrotu bądź późniejszej sprzedaży kontrahentowi z UE, nie stanowi odpłatnej dostawy towarów ani wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w rozumieniu ustawy o VAT, co wyłącza to z zakresu opodatkowania.

Wynagrodzenie wypłacane zagranicznym kontrahentom za usługi pośrednictwa, które noszą cechy charakterystyczne dla usług doradczych, reklamowych i badania rynku, podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT, a tym samym obliguje polskiego płatnika do jego poboru.

Usługi inspekcji technicznych nabywane od zagranicznych kontrahentów przez podmiot mający siedzibę w Polsce nie stanowią świadczeń wymienionych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a zatem nie są obciążone obowiązkiem poboru podatku u źródła.

Usługi ubezpieczeniowe nabyte od podmiotów zagranicznych nie stanowią świadczeń podobnych do gwarancji i poręczeń, w związku z czym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła określonym w art. 21 ust. 1 pkt 2a Ustawy CIT.

Limit odliczenia podatku zagranicznego zapłaconego w kraju, z którym Polska nie ma umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, musi być kalkulowany na podstawie dochodu zgodnie z polską ustawą o CIT. Ustawodawca dopuszcza tylko sumowanie dochodów, a nie mieszanie przychodów z dochodami.

Podatnik świadczący usługi poza terytorium kraju, bez krajowej sprzedaży opodatkowanej VAT, ma prawo do zwrotu nadwyżki VAT w terminie 60 dni, pod warunkiem posiadania dokumentacji związanej z eksportem usług, zgodnie z art. 87 ust. 2 i ust. 5 ustawy o VAT.

Usługi programistyczne nabywane od nierezydentów nie są objęte obowiązkiem poboru podatku u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż nie mieszczą się w katalogu świadczeń podlegających zryczałtowanemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Limit odliczenia podatku zagranicznego, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o CIT, musi być wyznaczony na podstawie dochodów, a nie przychodów, uzyskanych w obcym państwie, z uwzględnieniem proporcjonalnie przypisanego podatku od całkowitego dochodu.

Podatek dochodowy zapłacony przez polski podmiot w kraju, z którym brak jest umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, nie podlega odliczeniu od polskiego podatku dochodowego oraz nie może być uznany za koszt uzyskania przychodu na gruncie ustawy o CIT.

Wynagrodzenie wypłacane z tytułu usług pośrednictwa agencyjnego, handlowego oraz wsparcia sprzedaży, świadczone przez zagranicznych kontrahentów, podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, jako świadczenia o charakterze doradczym, reklamowym oraz badania rynku.

Zyski przedsiębiorstwa indyjskiego z tytułu usług modyfikacji materiałów reklamowych świadczonych na rzecz polskiej spółki, kwalifikowane na mocy umowy polsko-indyjskiej, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Indiach, co wyłącza obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego w Polsce.

Przychody uzyskiwane przez Agencje na podstawie umów z Wnioskodawcą nie stanowią przychodów z kategorii określonych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, co skutkuje brakiem obowiązku poboru zryczałtowanego podatku przez Wnioskodawcę jako płatnika.

Wydatki poniesione przez Spółkę na rzecz zagranicznego kontrahenta z tytułu zapłaty roszczeń nie są wydatkami niezwiązanymi z działalnością gospodarczą i tym samym nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem, zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.

Wszczęcie zagranicznego postępowania upadłościowego uprawdopodabnia nieściągalność wierzytelności, umożliwiając zaliczenie odpisów aktualizujących do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem spełnienia przesłanek z art. 16 ust. 1 pkt 26a i 2a ustawy o CIT.

Wysokość wynagrodzenia wypłacanego za dostarczone przez spółkę pasy i wały, jako niebędące 'urządzeniami przemysłowymi', nie podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce podług art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, a tym samym, zgodnie z art. 26 ust. 1 tejże ustawy, nie jest wymagane potrącanie tego podatku.

Zagraniczny VAT nie stanowi dochodu z nieujawnionych operacji gospodarczych ani kosztu uzyskania przychodów w ramach ryczałtu od dochodów spółek opodatkowanych estońskim CIT i nie powinien być traktowany jako przychód podatkowy przy zwrocie.

Płatności za licencję na korzystanie z programu komputerowego stanowiącego przedmiot prawa autorskiego, używanego jedynie do własnych celów przez polskiego licencjobiorcę, nie klasyfikują się jako należności licencyjne wymagające poboru podatku u źródła.

Usługa szkolenia przewodników psów wraz z usługami pomocniczymi świadczona przez polską spółkę na rzecz kontrahenta mającego siedzibę poza UE i EOG stanowi usługę kompleksową, której miejscem świadczenia, zgodnie z art. 28b ustawy o VAT, jest siedziba usługobiorcy, umożliwiającą odliczenie podatku naliczonego związanego z zakupami produktowymi.

Wypłacając wynagrodzenie na rzecz kontrahenta z Indii za usługi reklamowe, Spółka nie ma obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła w Polsce, o ile kontrahent nie prowadzi działalności w Polsce poprzez zakład, a Spółka posiada certyfikat rezydencji tego kontrahenta oraz dochowa należytej staranności.

W przypadku wypłat do 2.000.000 PLN na rzecz nierezydentów, które kwalifikowane są jako zyski przedsiębiorstwa na gruncie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik może nie pobrać podatku u źródła bazując jedynie na certyfikacie rezydencji, bez obowiązku dalszej weryfikacji przesłanek z art. 28b ust. 4 pkt 4-6 ustawy o CIT.