Opłata nałożona przez organy górnicze na spółkę, jako kara administracyjna, nie stanowi kosztu uzyskania przychodów na mocy art. 16 ust. 1 pkt 18 ustawy o CIT. Zwrot tej opłaty od poprzednich udziałowców stanowi odszkodowanie, a nie bezpośredni zwrot wydatku i tym samym jest przychodem podatkowym.

Kara umowna potrącona z wynagrodzenia nie obniża podstawy opodatkowania podatkiem VAT, gdyż nie jest rabatem ani opustem związanym ze świadczeniem usługi; obciążenie karą wynika z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania umownego.

Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur na usługi prawne związane z dochodzeniem odszkodowań od kontrahentów, o ile usługi te mają pośredni związek z działalnością opodatkowaną VAT, w zgodzie z art. 86 ust. 1 ustawy oraz zasadą neutralności VAT.

Osoba pozostająca w formalnym związku małżeńskim, niezależnie od sądowych zakazów kontaktów nałożonych na małżonka, nie spełnia przesłanek do uzyskania statusu "osoby samotnie wychowującej dziecko" w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy PIT, jeśli brak prawomocnego rozwodu, separacji sądowej lub pozbawienia małżonka wolności.

Koszt kary za nierealizowanie Narodowego Celu Redukcyjnego stanowi dochód z wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 Ustawy o CIT i podlega opodatkowaniu ryczałtem Estońskim CIT.

Świadczenia mające charakter kara umownej nie są zwolnione z podatku, gdyż nie mają waloru odszkodowawczego i podlegają opodatkowaniu jako przychód z innych źródeł, podobnie jak odsetki, podczas gdy zwrot kosztów sądowych jest zwolniony tylko w części odpowiadającej kosztom poniesionym.

Kary umowne i odszkodowania poniesione z tytułu niezawinionej utraty, uszkodzenia przesyłki i nieterminowego dostarczenia towarów mogą być zaliczone jako koszty uzyskania przychodu. Wyłączenie z kosztów podatkowych przewidziane w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT nie dotyczy takich odszkodowań, jeżeli ich poniesienie ma na celu zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Wydatki na kary umowne związane z bieżącą działalnością gospodarczą, mimo sankcyjnego charakteru, mogą nie być uznane za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą, o ile wykazują związek z prowadzoną działalnością. Kary pieniężne nakładane w trybie administracyjnym, wskazujące na zaniedbania, mogą być traktowane jako wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu ryczałtem

Kara umowna za nieterminowe dostarczenie dokumentacji, związaną ze zwiększeniem ceny nieruchomości, stanowi wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż wiąże się z realizacją umownych zobowiązań oraz nie jest klasyfikowana jako odszkodowanie według Kodeksu cywilnego.

Kara umowna za opóźnienie w realizacji umowy, wynikła z przyczyn niezależnych od podatnika, jeśli nastąpiła z dochowaniem należytej staranności, może zostać uznana za koszt uzyskania przychodu według art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Kary umowne za naruszenie zakazu konkurencji oraz rekompensaty za przejęcie pracowników, będące wynagrodzeniem za świadczenie usług, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT i uprawniają do odliczenia podatku naliczonego.

Kary umowne mogą być alokowane do źródła przychodów podlegającego opodatkowaniu lub zwolnieniu stosując klucz przychodowy, o którym mowa w art. 15 ust. 2 i 2a u.p.d.o.p., jeżeli przypisanie ich do konkretnego źródła przychodu jest niemożliwe.

Jeżeli należność z faktury, zawierającej towary lub usługi z załącznika nr 15 do ustawy o VAT, uiszcza się po potrąceniu kar umownych, mechanizm podzielonej płatności obowiązuje dla pozostałej kwoty, a VAT należy wyliczyć proporcjonalnie.

Odszkodowanie za szkody w środku trwałym zwolnione z PIT podlega, gdyś ww. warunki z art. 21 ust. 1 pkt 29b u.p.d.o.f. spełniono, w tym wydatkowano na remont w określonym czasie.

Kara umowna zapłacona z tytułu naruszenia zakazu konkurencji, nieobjęta art. 23 ust. 1 pkt 19 ustawy o PIT, może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, o ile poniesienie jej służy zabezpieczeniu i zachowaniu źródła przychodów w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Kary umowne naliczane Spółce za niezgodność parametrów paliwa zastępczego z umownymi, są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie wynikają z wad dostarczonych towarów, lecz z działalności zagospodarowania odpadów, i mają związek przyczynowy z generowaniem przychodów (art. 15 ust. 1 ustawy o CIT).

Niezapłacona przez kontrahenta część wynagrodzenia za prace podwykonawcze, której zapłaty żąda podatnik, stanowi przychód podatkowy w dacie otrzymania tego wynagrodzenia, zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, i nie może być uznana za przedpłatę związaną z planowanym wykonaniem prac.

Przy zwrocie kary umownej, korekty przychodu podatkowego dokonuje się w okresie zawarcia ugody, o ile nie doszło do przedawnienia, natomiast odsetki związane ze zwrotem kary nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, gdyż brak jest związku z osiągnięciem bądź zachowaniem źródła przychodu.

Wydatki ponoszone przez spółkę na prezenty dla kontrahentów oraz imprezy integracyjne nie podlegają opodatkowaniu estońskim CIT, o ile wykazują związek z działalnością gospodarczą. Wydatki na alkohol podczas imprez integracyjnych oraz wynagrodzenia członków zarządu przekraczające limity mogą być uznane za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą lub ukryte zyski.

Opłata wyrównawcza poniesiona przez spółkę z tytułu niewywiązania się z warunków umowy dostawy węgla, stanowi pośredni koszt uzyskania przychodów, podlegający rozliczeniu na podstawie art. 15 ust. 4d CIT, w momencie jego zaksięgowania jako kosztu, co potwierdza brak wyłączenia w art. 16 ust. 1 CIT.

Kary umowne wynikające z nieterminowego wykonania umowy, niezależnie od winy, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT. Przychód z wykonanej usługi nie może być pomniejszony o kwotę potrąconej kary umownej.

Kary umowne potrącane z należności za wykonane usługi nie obniżają podstawy opodatkowania w VAT i nie uprawniają do wystawienia faktur korygujących.

Kara umowna z tytułu nieterminowego wykonania zobowiązań, jako wada wykonanych usług, nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, niezależnie od zawinienia podatnika.

Szpital wykazujący stratę podatkową nie jest zobowiązany do zapłaty CIT od wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów. Jednakże, przy dochodzie, wydatki te, jako niewykazujące związku z celami statutowymi, podlegają opodatkowaniu.