Kara umowna zapłacona za nieterminowe wykonanie usług, które zostały następnie odebrane bez zastrzeżeń jakościowych, nie jest karą z tytułu wad wykonanych usług ani zwłoki w usunięciu wad w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT. Jeżeli jej poniesienie pozostaje racjonalnie związane z działalnością podatnika oraz służy wykonaniu zobowiązań i zachowaniu relacji gospodarczych, może stanowić koszt

Kara umowna związana z działalnością gospodarczą stanowi przychód podatkowy na zasadzie kasowej, w dniu jej zapłaty, przy czym skuteczne potrącenie wzajemnych wierzytelności jest formą zapłaty. Jeżeli wysokość przychodu rozpoznanego wskutek potrącenia została pierwotnie błędnie ustalona, a błąd wynikał z okoliczności istniejących w dacie potrącenia, korekta przychodu powinna zostać dokonana wstecznie

Opłata podwyższona ustalona na podstawie art. 140 Prawa geologicznego i górniczego za wydobywanie kopaliny bez wymaganej koncesji, jako sankcja pieniężna nakładana decyzją administracyjną za naruszenie prawa, stanowi administracyjną karę pieniężną w rozumieniu art. 23 ust. 1 pkt 15 ustawy o PIT. Nie podlega zatem zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, niezależnie od inwestycyjnego celu robót ziemnych

Wydatek na administracyjną karę pieniężną wymierzoną przedsiębiorcy odbierającemu odpady za nieosiągnięcie ustawowego poziomu składowania, o którym mowa w art. 9g pkt 3 w związku z art. 3b ust. 2a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, ma charakter sankcyjny i stanowi wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą. Podlega zatem opodatkowaniu ryczałtem na podstawie art. 28m ust. 1 pkt

Wydatek na nabycie certyfikatów CBAM, jako koszt bezpośrednio związany z przychodem ze sprzedaży importowanych towarów, jest potrącalny dopiero z chwilą jego definitywnego rozliczenia przez umorzenie, na zasadach art. 15 ust. 4–4c ustawy o CIT. Anulowanie nadwyżkowych certyfikatów nie kreuje kosztu podatkowego, odkup generuje przychód, a kara za niedopełnienie obowiązku umorzenia podlega bezwzględnemu

Kara umowna poniesiona przez przedsiębiorcę z tytułu opóźnienia w wykonaniu robót lub usług, niebędącego następstwem ich wadliwości ani zwłoki w usunięciu wad, nie jest objęta wyłączeniem z art. 23 ust. 1 pkt 19 ustawy o PIT i może stanowić koszt uzyskania przychodów na zasadach art. 22 ust. 1 tej ustawy; jej potrącenie z wierzytelnością podatnika stanowi skuteczne uregulowanie zobowiązania.

Kara umowna zapłacona przez przedsiębiorcę za opóźnienie w realizacji umowy, wywołane przewlekłością postępowań organu konserwatorskiego i niezawinione przez podatnika działającego z należytą starannością, może stanowić koszt uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, jeżeli jej poniesienie służy zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów i nie podlega wyłączeniu z art. 23

Kwoty zapłacone tytułem kar umownych za nieterminowe, lecz prawidłowo jakościowo wykonane usługi przez podwykonawców mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, nie odnosząc się do art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, pod warunkiem definitywności wydatku. Kary za wadliwe wykonanie usług wyklucza tenże artykuł z kategorii kosztów uzyskania przychodów.

Kara umowna nałożona za nieterminowe wykonanie usług, poniesiona w formie potrącenia, stanowi koszt uzyskania przychodów dla podatnika, jeżeli spełnia ogólne przesłanki z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie jest objęta wyłączeniem określonym w art. 16 ust. 1 pkt 22 tejże ustawy.

Kary umowne zapłacone za nieterminową realizację umowy, które nie wiążą się z wadliwością towarów, stanowią koszty uzyskania przychodu, natomiast zwrot z tytułu kar od podwykonawcy należy uznać za przychód podatkowy.

Kary pieniężne nałożone na matkę dziecka za utrudnianie kontaktów z dzieckiem nie stanowią odszkodowania lub zadośćuczynienia. Stanowią przychód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż mają charakter sankcyjny, nie przysługuje im zwolnienie z definicji przychodów w kontekście ustawy o podatku dochodowym.

Potrącenie kwoty kary umownej z ceny nabycia nieruchomości, pomimo braku faktycznego przepływu pieniężnego, stanowi przychód z innych źródeł, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT.

Potrącenie kary umownej z ceną zakupu nieruchomości, mimo braku faktycznego transferu środków, stanowi zdobycie przychodu w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, podlegające opodatkowaniu jako "przychód z innych źródeł".

Potrącenie wzajemnych wierzytelności między nabywcą a deweloperem, skutkujące obniżeniem ceny zakupu lokalu o kwotę należnych kar umownych, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu jako przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Składki ubezpieczeniowe z tytułu Polisy OC stanowią wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą i podlegają Estońskiemu CIT. Natomiast kary umowne wynikające z wad towarów/usług związane są z działalnością gospodarczą i nie podlegają opodatkowaniu Estońskim CIT, w przeciwieństwie do kar za nietrzeźwość pracowników, które są związane z dyscypliną pracowniczą.

Kary umowne nakładane na Wnioskodawcę nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, co wyklucza również możliwość odliczenia podatku VAT związanego z płatnościami tych kar.

W sytuacjach zwrotu tytułem kar czy odszkodowań po uprzednim ich potrąceniu jako przychód, korekta powinna nastąpić "na bieżąco" w momencie wydania sądowego wyroku potwierdzającego obowiązek wypłaty, stanowiącego podstawę dla ujęcia korekty w okresie rozliczeniowym jego otrzymania.

Opłata nałożona przez organy górnicze na spółkę, jako kara administracyjna, nie stanowi kosztu uzyskania przychodów na mocy art. 16 ust. 1 pkt 18 ustawy o CIT. Zwrot tej opłaty od poprzednich udziałowców stanowi odszkodowanie, a nie bezpośredni zwrot wydatku i tym samym jest przychodem podatkowym.

Kara umowna potrącona z wynagrodzenia nie obniża podstawy opodatkowania podatkiem VAT, gdyż nie jest rabatem ani opustem związanym ze świadczeniem usługi; obciążenie karą wynika z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania umownego.

Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur na usługi prawne związane z dochodzeniem odszkodowań od kontrahentów, o ile usługi te mają pośredni związek z działalnością opodatkowaną VAT, w zgodzie z art. 86 ust. 1 ustawy oraz zasadą neutralności VAT.

Osoba pozostająca w formalnym związku małżeńskim, niezależnie od sądowych zakazów kontaktów nałożonych na małżonka, nie spełnia przesłanek do uzyskania statusu "osoby samotnie wychowującej dziecko" w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy PIT, jeśli brak prawomocnego rozwodu, separacji sądowej lub pozbawienia małżonka wolności.

Koszt kary za nierealizowanie Narodowego Celu Redukcyjnego stanowi dochód z wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 Ustawy o CIT i podlega opodatkowaniu ryczałtem Estońskim CIT.

Świadczenia mające charakter kara umownej nie są zwolnione z podatku, gdyż nie mają waloru odszkodowawczego i podlegają opodatkowaniu jako przychód z innych źródeł, podobnie jak odsetki, podczas gdy zwrot kosztów sądowych jest zwolniony tylko w części odpowiadającej kosztom poniesionym.

Kary umowne i odszkodowania poniesione z tytułu niezawinionej utraty, uszkodzenia przesyłki i nieterminowego dostarczenia towarów mogą być zaliczone jako koszty uzyskania przychodu. Wyłączenie z kosztów podatkowych przewidziane w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT nie dotyczy takich odszkodowań, jeżeli ich poniesienie ma na celu zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.