Jednostka samorządu terytorialnego, realizując zadanie własne niegenerujące przychodu podlegającego opodatkowaniu VAT, nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z tym zadaniem, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Gmina, świadcząc odpłatne usługi wstępu i najmu obiektów centrum sportowego w ramach umów cywilnoprawnych, działa jako podatnik VAT, prowadząc działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu, niekorzystającą ze zwolnienia (art. 15 ustawy o VAT). Przysługuje jej prawo do pełnego odliczenia VAT naliczonego, gdyż odnośne wydatki są związane z działalnością opodatkowaną.

Gmina ma prawo do odliczenia podatku VAT z faktur zakupowych w zakresie, w jakim wydatki są związane z czynnościami opodatkowanymi. W przypadkach, gdy wydatki dotyczą działań mieszanych, stosuje się proporcję, o której mowa w przepisach wykonawczych.

Definitywna refundacja wydatków przez wynajmującego za prace inwestycyjne, które stanowią koszty uzyskania przychodów dokonane przez najemcę, jest przychodem podatkowym w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy CIT, wykluczając zastosowanie art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy CIT.

Gmina działająca jako organ władzy publicznej w zakresie zadań publicznoprawnych, gdzie działania nie podlegają opodatkowaniu VAT, nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego, jeśli efekty inwestycji nie są wykorzystane do czynności opodatkowanych VAT.

Wykorzystanie Domu Kultury przez jednostkę samorządu terytorialnego dla zadań niepodlegających opodatkowaniu VAT nie uprawnia do odliczenia podatku naliczonego, podczas gdy instalacja OZE może generować takie prawo z uwagi na działalność gospodarczą, której efekty są opodatkowane VAT.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego na cele mieszkaniowe podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego w odniesieniu do jednej inwestycji mieszkaniowej, o ile spełnia wymogi rozporządzenia Ministra Finansów, przy czym kredyt finansujący różne inwestycje mieszkaniowe ogranicza zaniechanie do wybranej inwestycji.

Projekt w postaci elektrowni fotowoltaicznej zalicza się do długoterminowych projektów z zakresu infrastruktury publicznej zgodnie z art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, co wyklucza konieczność uwzględniania kosztów finansowania dłużnego związanego z tym projektem przy obliczaniu nadwyżki tych kosztów dla celów podatkowych.

Świadczenie odpłatnych usług dostarczania wody przez Gminę na rzecz podmiotów zewnętrznych stanowi działalność gospodarczą podlegającą VAT, podczas gdy dostawy wody do podmiotów wewnętrznych są wyłączone z opodatkowania. Gmina ma prawo do odliczenia VAT od wydatków na instalacje fotowoltaiczne przy zastosowaniu pre-współczynnika metrażowego.

Podmiot finansujący, nie będący bezpośrednim wykonawcą inwestycji, nie może korzystać z wyłączenia nadwyżki kosztów finansowania dłużnego na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, gdy długoterminowe projekty infrastrukturalne realizowane są przez podmioty zależne.

Działania Gminy związane z budową przydomowych oczyszczalni ścieków, finansowane częściowo przez mieszkańców oraz z dotacji, nie stanowią działalności gospodarczej w rozumieniu VAT, zatem ani te wpłaty, ani dotacja nie są opodatkowane, a Gmina nie ma prawa do odliczenia VAT od wydatków na projekt. Działalność Gminy w tym przypadku nie zmierza do osiągnięcia zysku i służy realizacji zadań publicznych

Wniesienie aportem infrastruktury do Spółki stanowi podlegającą VAT dostawę towarów. Przedmiot aportu nie kwalifikuje się jako przedsiębiorstwo eller zorganizowana jego część, więc nie jest wyłączony z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Inwestycje w tabor oraz infrastrukturę transportu publicznego finansowane z zewnętrznych źródeł stanowią długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej zgodnie z art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, co umożliwia wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów kosztów finansowania dłużnego, zgodnie z art. 15c ust. 8 CIT.

Odpłatne udostępnienie obiektów sportowych przez Powiat stanowi świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia. Jednakże zastosowanie prewspółczynnika czasowego dla odliczenia części podatku VAT od wydatków inwestycyjnych związanych z budową tych obiektów zostało uznane za nieprawidłowe, ze względu na brak obiektywnej reprezentatywności tej metody.

Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia VAT z powodu wykorzystania nabytych towarów i usług wyłącznie do czynności nieopodatkowanych, realizowanych w ramach zadań publicznych oraz braku generowania dochodów z opisanej inwestycji.

Gmina nie jest uprawniona do odliczenia VAT naliczonego z tytułu modernizacji placu zabaw i parku, ponieważ wydatki te nie są związane z czynnościami opodatkowanymi VAT, a jedynie z zadaniami publicznoprawnymi realizowanymi bez charakteru cywilnoprawnego.

Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur za wydatki inwestycyjne związane z infrastrukturą kanalizacyjną, wykorzystywaną wyłącznie do świadczenia odpłatnych usług odbioru ścieków dla odbiorców zewnętrznych, pod warunkiem braku przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy o VAT.

Wydatek poniesiony przez spółkę z tytułu odpowiedzialności solidarnej za zobowiązania generalnego wykonawcy nie stanowi kosztu uzyskania przychodów, gdyż nie jest on bezpośrednio związany z działalnością gospodarczą podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a także nie spełnia przesłanek definitywności wymaganych dla uznania wydatku za koszt podatkowy.

Gminie przysługuje prawo odliczenia podatku naliczonego VAT od inwestycji wodno-kanalizacyjnych przy zastosowaniu prewspółczynnika opartego na ilości wody dostarczonej i ścieków odprowadzonych, jako kryterium proporcji, co jest zgodne z rzeczywistym charakterem działalności gospodarczej.

Odpłatne udostępnienie infrastruktury kanalizacyjnej przez gminę jest działalnością gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT niekorzystającą ze zwolnienia. Zmiana przeznaczenia infrastruktury na działalność odpłatną uzasadnia prawo do korekty VAT od wydatków inwestycyjnych, a okres korekty wynosi 9 lat od momentu faktycznego użyczenia infrastruktury podmiotowi zewnętrznemu.

Metoda ustalania proporcji odliczenia podatku VAT od inwestycji w placówkach użyteczności publicznej powinna być reprezentatywna dla całej działalności jednostki, uwzględniając specyfikę finansowania i funkcjonowania jednostek samorządowych. Proporcja czasowa jest nieadekwatna, jeżeli nie uwzględnia specyfiki działań realizowanych przy współfinansowaniu z zewnątrz.

Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z tytułu inwestycji w infrastrukturę rekreacyjną, z uwagi na brak związku zakupów z czynnościami opodatkowanymi.

Gmina, realizując inwestycję w ramach zadań publicznych, nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, gdyż brak związku inwestycji z czynnościami opodatkowanymi eliminują podstawę do takiego odliczenia.

Organ podatkowy uznał, że Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków na inwestycję w plac zabaw, ponieważ inwestycja nie jest związana z działalnością opodatkowaną, czyniąc tym samym art. 86 ust. 1 ustawy o VAT niewłaściwym do zastosowania.