Odpłatne udostępnienie obiektów sportowych przez Powiat stanowi świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia. Jednakże zastosowanie prewspółczynnika czasowego dla odliczenia części podatku VAT od wydatków inwestycyjnych związanych z budową tych obiektów zostało uznane za nieprawidłowe, ze względu na brak obiektywnej reprezentatywności tej metody.

Gminny Ośrodek Kultury nie ma prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z projektem, gdyż nie jest czynnym podatnikiem VAT, a nabywane towary i usługi nie służą działalności opodatkowanej (art. 86 i 88 ustawy o VAT).

Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT wyłącznie w zakresie wydatków związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, z uwagi na wykorzystywanie towarów i usług do działalności gospodarczo-kulturalnej; odliczenie następuje przy zastosowaniu proporcji i prewspółczynnika, wykluczając usługi gastronomiczne.

Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur związanych z modernizacją budynku, wydzierżawionego na rzecz podmiotu prowadzącego działalność kulturalną, jako że czynność dzierżawy jest opodatkowaną usługą, podlegającą przepisom ustawy o VAT.

Podmiotowi zwolnionemu z VAT, który nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na działania wykorzystane do czynności nieopodatkowanych oraz zwolnionych z VAT.

Samorządowa instytucja kultury, stosując prewspółczynnik, powinna korzystać z metody wynikającej z rozporządzenia, gdyż lepiej odpowiada specyfice działalności, uwzględniając przychody z działalności gospodarczej oraz przychody wykonane, co zapewnia obiektywne odzwierciedlenie zakresu wykorzystania towarów i usług do działalności opodatkowanej VAT.

Podatnik ma prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania 50% wydatków poniesionych na sponsoring instytucji kultury zgodnie z art. 18ee ustawy o CIT, jeśli spełniają one kryteria kosztów uzyskania przychodów.

Miejskie Centrum Kultury nie posiada prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na realizację nieodpłatnych projektów, gdyż zakupione towary i usługi nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, co wyklucza możliwość obniżenia kwoty podatku należnego.

Brak podstaw prawnych do zastosowania prewspółczynnika czasowego przez gminę dla inwestycji używanej zarówno w celach edukacyjnych jak i komercyjnych. Preferowane jest stosowanie wzoru obrotowego określonego w Rozporządzeniu Ministra Finansów, zapewniającego pełniejsze i obiektywne odzwierciedlenie zakresu działalności gospodarczej.

Samorządowa instytucja kultury, realizując projekt o charakterze kulturalnym i gospodarczym, nie jest uprawniona do pełnego odliczenia podatku VAT od kosztów projektu, gdyż działalność obejmuje także nieodpłatne działania statutowe zgodnie z ustawą o VAT, wymagając proporcjonalnego odliczenia.

W stosunku do należności odsetkowych oraz innych tytułów wypłat dokonanych przez polską spółkę na rzecz Funduszu niemieckiego, działającego zgodnie z niemieckimi regulacjami inwestycyjnymi, zastosowanie ma zwolnienie z opodatkowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT – pod warunkiem spełnienia określonych warunków dokumentacyjnych i rezydencyjnych.

Usługi organizacji wystaw świadczone przez Muzeum, będące instytucją kultury nie nastawioną na zysk, korzystają ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a) ustawy o VAT. Dochody z tych usług nie wliczają się do limitu obrotów, co zwalnia z obowiązku rejestracji VAT, nawet jeśli przekroczone zostanie 200 000 zł.

Dochód samorządowej instytucji kultury uzyskany z tytułu nieodpłatnego otrzymania fortepianu, jako częściowe przysporzenie majątkowe, jest przychodem podatkowym w rozumieniu ustawy o CIT i podlega zwolnieniu, o ile jest wydatkowany na cele statutowe instytucji związane z działalnością kulturalną, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

Instytucja kultury, dokonując zakupów związanych z inwestycją wykorzystywaną dla działalności gospodarczej i statutowej, jest zobowiązana do stosowania prewspółczynnika VAT, jeśli nieodpłatne działania promocyjne towarzyszą działalności gospodarczej, lecz ich głównym celem jest realizacja zadań statutowych, niezależnie od wpływu na przychody ze sprzedaży.

Prewspółczynnik odliczenia VAT przez instytucję kultury musi odzwierciedlać faktyczne wykorzystanie towarów i usług do działalności gospodarczej, a metoda oparta na liczbie wstępów nie spełnia przesłanek art. 86 ust. 2b ustawy o VAT; zastosowanie odpowiedniej metody przewidzianej w Rozporządzeniu jest niezbędne.

Samorządowa instytucja kultury nie ma prawa do pełnego odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z samochodem osobowym, jako że pojazd nie jest wykorzystywany wyłącznie do działalności opodatkowanej. Obowiązuje stosowanie prewspółczynnika oraz proporcji przy odliczaniu podatku, w świetle art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego według art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, gdyż obiekt inwestycyjny wykorzystywany będzie do czynności opodatkowanych VAT w ramach umowy najmu.

Nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu VAT nieodpłatne użyczenie majątku samorządowej instytucji kultury przez Gminę w ramach jej zadań własnych. Wydatki poniesione na inwestycje nie podlegają odliczeniu VAT, gdy majątek nie jest wykorzystywany do czynności podlegających opodatkowaniu.

Instytucji kultury prowadzącej jednocześnie działalność gospodarczą i niemającą charakteru gospodarczego, przysługuje prawo do obliczania prewspółczynnika VAT według metody art. 86 ust. 2c ustawy o VAT, bardziej odzwierciedlającej jej specyfikę, zamiast wzoru z rozporządzenia Ministerstwa Finansów.

Podmiot korzystający ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego, jeśli nabywane towary lub usługi nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, nawet jeśli innowacyjny projekt służy poprawie efektywności działalności zwolnionej.

Jednostka samorządu terytorialnego po centralizacji rozliczeń VAT, dokonując odliczenia VAT od wydatków, które nie mogą być bezpośrednio przyporządkowane konkretnym rodzajom działalności, powinna stosować prewspółczynnik właściwy dla jednostki organizacyjnej korzystającej z przekazanego majątku. Prewspółczynnik ten oblicza się na podstawie danych właściwych dla tej jednostki.

Podmiot, prowadzący odpłatną działalność opodatkowaną VAT w zmodernizowanych obiektach, nie ma obowiązku stosowania prewspółczynnika VAT z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, gdyż działalność ta jest całkowicie gospodarcza. Wprowadzenie działalności zwolnionej wiąże się z obowiązkiem stosowania proporcji z art. 90 ust. 2 ustawy o VAT.

Samorządowa instytucja kultury, prowadząc działalność zarówno opodatkowaną, jak i niepodlegającą opodatkowaniu, zobowiązana jest stosować proporcję odliczenia VAT zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów, a zaproponowany przez nią własny sposób obliczania tej proporcji nie jest uznany za bardziej reprezentatywny.

Przekazanie majątku do nowo utworzonych instytucji kultury w wyniku ich podziału nie stanowi zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a nieodpłatne wyposażenie w nieruchomości i mienie ruchome nie jest opodatkowane VAT, gdyż nie spełnia warunków prawa do odliczenia podatku naliczonego.