Nabycie przez osobę fizyczną udziału w nieruchomości w trybie datio in solutum, przy ekwiwalentności świadczeń, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, gdyż nie następuje pod tytułem darmym, zgodnie z zamkniętym katalogiem czynności określonym w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Nabycie przez podatnika udziału 1/2 w nieruchomości w trybie datio in solutum, w zamian za zwolnienie z długu regresowego i wyłączenie przyszłych roszczeń regresowych, nie rodzi obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych, o ile czynność ta nie jest ujęta w zamkniętym katalogu przewidzianym w art. 1 ust. 1 ustawy o PCC.
Nabycie nieruchomości w wyniku przysądzenia jej przez sąd w ramach postępowania egzekucyjnego wywołuje skutki prawne tożsame z umową sprzedaży, dlatego podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych według wartości rynkowej nieruchomości, zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy o PCC.
Zwolnieniu podatkowemu w ramach ulgi mieszkaniowej podlegają wydatki poniesione na budowę własnego budynku mieszkalnego, przy czym udokumentowanie wydatków może obejmować faktury elektroniczne. Datio in solutum uznaje się za równoważnik ekonomiczny wydatku na nabycie gruntu, jednakże zwolnienie nie obejmuje części usługowych budynku.
W przypadku przeniesienia własności nieruchomości w zamian za mieszkania, aktywność podjęta w przygotowaniu takiej transakcji nosząca znamiona działalności gospodarczej skutkuje opodatkowaniem przychodu z tej transakcji jako przychodu z działalności gospodarczej, a nie w ramach prywatnego majątku, nawet jeśli nieruchomość była nabyta przed więcej niż pięcioma laty.
Koszty uzyskania przychodów w przypadku przeniesienia udziałów nie mogą być uznane na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 8d Ustawy o CIT w sytuacji, gdy nie dochodzi do wymiany udziałów zgodnej z art. 12 ust. 4d Ustawy o CIT z uwagi na brak wymogów ustawowych, takich jak status podatnika podatku dochodowego dla spółki uczestniczącej w transakcji.
W przypadku braku statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych przez Spółkę w momencie transakcji, koszty uzyskania przychodów w ramach umowy datio in solutum nie mogą być ustalone na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 8d CIT. Nie stanowi to wymiany udziałów, o której mowa w art. 12 ust. 4d CIT.
Przeniesienie na wierzyciela autorskich praw majątkowych do logo w ramach świadczenia w miejsce wykonania (datio in solutum) w zamian za zwolnienie z długu stanowi odpłatne zbycie tych praw, co prowadzi do powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT.
Podział zysku i wypłata dywidendy poprzez świadczenie niepieniężne, w formie przekazania udziałów, generuje przychód zaliczany do zysków kapitałowych, a poniesione koszty na nabycie tych udziałów uznaje się za koszty uzyskania przychodów.
Przeniesienie prawa własności nieruchomości w ramach umowy datio in solutum podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów, niezależnie od wygaśnięcia zobowiązania. Dalsza sprzedaż nieruchomości przez udziałowca nie tworzy jednak obowiązku zapłaty VAT dla spółki dokonującej datio in solutum.
Przeniesienie majątkowych praw autorskich do logo na spółkę w trybie datio in solutum stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy PIT i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Na spółce, która uregulowała zobowiązanie z tytułu odsetek od pożyczki poprzez datio in solutum, ciąży obowiązek płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego, bowiem odsetki, niezależnie od formy ich spłaty, stanowią przychód pożyczkodawcy podlegający opodatkowaniu.
Czynność przeniesienia nieruchomości jako świadczenie w miejsce wypełnienia długu przy podziale majątku wspólnego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, gdyż nie jest wymieniona w zamkniętym katalogu czynności określonym przez ustawę o tym podatku.
Umowa datio in solutum, polegająca na przeniesieniu własności udziałów w nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, gdyż czynność ta nie jest wymieniona w zamkniętym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu PCC, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o PCC.
Przeniesienie obligacji na pożyczkodawcę w ramach datio in solutum stanowi odpłatne zbycie, skutkujące powstaniem przychodu podatkowego z tytułu art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na ekwiwalentność świadczeń w postaci zwolnienia z długu.
Przeniesienie obligacji w zamian za zwolnienie z długu w ramach umowy datio in solutum stanowi odpłatne zbycie, generujące przychód podatkowy na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Umowa przeniesienia udziału w nieruchomości zawarta na zasadzie datio in solutum, w zamian za zwolnienie z długu, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, gdyż nie jest uwzględniona w enumeratywnym katalogu czynności wyliczonym w art. 1 ust. 1 ustawy o PCC.
Przeniesienie udziałów w spółce z o.o. na Pożyczkodawcę w zamian za zwolnienie z długu stanowi odpłatne zbycie, generujące przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 i art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o PIT.
Wypłata dywidendy w formie rzeczowej stanowi przychód z zysków kapitałowych, który można pomniejszyć o koszty nabycia akcji i stratę kapitałową z zachowaniem ustawowych limitów.
Zwrot części wkładu do spółki oraz rozliczenie pożyczek jako datio in solutum mogą być uznane za koszty nabycia nieruchomości, obniżając przychód z ich sprzedaży, co stanowi koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o PIT.
Przeniesienie własności pojazdu na wspólnika w zamian za zwolnienie z obligacji pożyczkowej w ramach datio in solutum prowadzi do powstania przychodu podatkowego na gruncie ustawy o CIT, w wysokości uregulowanego zobowiązania, lub wartości rynkowej świadczenia.
Przeniesienie wierzytelności w ramach datio in solutum generuje przychód podatkowy odpowiadający wartości zobowiązania. Otrzymanie wierzytelności przez beneficjentów nie powoduje powstania przychodu podatkowego z uwagi na brak przysporzenia majątkowego.
Świadczenie w miejsce wykonania, polegające na przeniesieniu przedsiębiorstwa spółki jawnej na pożyczkodawcę w celu zaspokojenia długu (datio in solutum), stanowi przychód z odpłatnego zbycia i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w zakresie działalności gospodarczej.
Wartość majątku likwidacyjnego, przekazywanego przez spółkę w procesie likwidacji, tworzy przychód podatkowy odpowiadający wartości rynkowej przekazywanych składników, przy jednoczesnym uznaniu kosztów uzyskania przychodów w wysokości nominalnej przekazywanych wierzytelności, ograniczonej do wartości przychodu, według art. 14a i art. 12 ustawy o CIT.