Interpretacje
Kwoty zasądzone wyrokiem sądu, w tym odsetki i zwrot kosztów procesu, stanowią przychody z działalności gospodarczej, które u podatnika powstają z chwilą ich faktycznego otrzymania, uwzględniając odpowiednie przepisy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie tzw. ulgi na złe długi. Ulga ta jest możliwa tylko przed uregulowaniem wierzytelności.
W przypadku umorzenia wierzytelności w postępowaniu restrukturyzacyjnym, ulga na złe długi, na podstawie art. 26i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie ma zastosowania, gdyż odnosi się ona wyłącznie do wierzytelności istniejących, które nie zostały uregulowane lub zbyte.
Dopisanie kwoty korekty VAT w pełnej wysokości uprzednio dokonanej ulgi na złe długi przy zbyciu wierzytelności, niezależnie od zastosowanej ceny sprzedaży, pozostaje zgodne z art. 89a ust. 4 ustawy o VAT, wykluczając tym samym możliwość stosowania zasad proporcjonalności w zakresie dokonania korekty podatku.
W przypadku uregulowania należności wynikającej z faktury zakupowej po terminie 90 dni od płatności, podatnik może dokonać odliczenia VAT naliczonego w okresie faktycznego uregulowania zobowiązania, pod warunkiem, że wcześniej nie skorzystał z odliczenia. Skorygowanie odliczenia nie jest wymagane, jeżeli podatnik nie wykazał naliczonego podatku przed jego zapłatą.
Faktura korygująca obniżająca podstawę opodatkowania i VAT w przypadku ugody lub wyroku sądowego z TU ustalających niższe odszkodowanie niż pierwotna faktura uprawnia do obniżenia w okresie jej wystawienia, pod warunkiem uzgodnienia tego z nabywcą; po wejściu KSeF, korekta ta musi być dokonana w okresie wystawienia faktury korygującej.
W przypadku zbycia wierzytelności uprzednio objętej ulgą na złe długi, wierzyciel jest zobowiązany do skorygowania podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku VAT w proporcji do uzyskanej kwoty sprzedaży, zgodnie z interpretacją art. 89a ust. 4 ustawy o VAT, uwzględniając zasady proporcjonalności i neutralności podatku.
Podatnik, który nie odliczył podatku VAT naliczonego na bieżąco z tytułu faktury i ureguluje należność po upływie terminu z art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, ma prawo do odliczenia tego podatku w okresie faktycznej zapłaty, bez obowiązku dokonania korekty wcześniejszych rozliczeń.
Umowa o korzystanie z gruntu, kreująca zobowiązania podobne do dzierżawy, zawartą pomiędzy spółdzielnią a miastem, jest traktowana jako transakcja handlowa podlegająca obowiązkowi zwiększenia podstawy opodatkowania o nieuregulowane zobowiązania z niej wynikające, zgodnie z art. 18f ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek, który uprzednio skorzystał z ulgi na złe długi, nie ma obowiązku zwiększenia podstawy opodatkowania CIT o należność uregulowaną na podstawie ugody, w okresie opodatkowania ryczałtem.
Ulga na złe długi, zgodnie z art. 30h ust. 2 ustawy PIT, nie może pomniejszać podstawy obliczenia daniny solidarnościowej, ponieważ przepis ten nie wymienia tej ulgi w zamkniętym katalogu odliczeń. Korekta deklaracji DSF-1 w tym zakresie jest bezzasadna.
Ulga na złe długi wykazana w PIT-36L nie obniża podstawy daniny solidarnościowej, gdyż nie jest wymieniona w katalogu odliczeń art. 30h ustawy o PIT, co oznacza, że podstawy obliczenia daniny nie można pomniejszać o tę ulgę.
Prawo do odliczenia podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana.
Prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej (pliku JPK_VAT) za okres, w którym zostały wypełnione wszystkie przesłanki uprawniające do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w zw. z art. 89b ust. 4 ustawy.
Zastosowanie art. 89a ust. 4 ustawy oraz art. 89b ust. 4 ustawy w związku z otrzymaniem od GDDKiA zasądzonego przez sąd wynagrodzenia.
Ustalenia, czy Wnioskodawcy przysługuje na podstawie art. 18f ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „Ustawa CIT”) prawo do dokonania zmniejszenia podstawy opodatkowania określonej zgodnie z art. 18 Ustawy CIT o wartość przychodów z tytułu Wierzytelności w zeznaniu za rok podatkowy 2022
Obowiązek zwiększenia podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 18f ustawy o CIT w zawiązku z zawartym porozumieniem.
Obowiązek dokonania zwiększenia podatku należnego w związku z uregulowaniem należności w trybie art. 89a ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług.
Ustalenie okresu rozliczeniowego, w którym należy dokonać odliczenia podatku naliczonego.
Brak obowiązku skorygowania sprzedaży w stosunku do której skorzystano z tzw. „ulgi na złe długi”.
Ustalenia momentu, od którego są Państwo uprawnieni do skorygowania podstawy opodatkowania oraz podatku należnego z tytułu świadczenia usług na terytorium kraju.
Mają Państwo prawo odliczyć podatek naliczony, w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana.