Warunek braku miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez trzy lata kalendarzowe bezpośrednio poprzedzające rok przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski jest spełniony wyłącznie wtedy, gdy podatnik pozostawał nierezydentem przez pełne lata od 1 stycznia do 31 grudnia. Wyjazd z Polski w trakcie pierwszego z wymaganych lat wyklucza zastosowanie ulgi na powrót.

Przeniesienie centrum interesów życiowych do Polski w latach 2020-2022 skutkuje brakiem możliwości skorzystania z ulgi na powrót, pomimo formalnego miejsca zamieszkania w innym państwie członkowskim UE.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r., spełniając warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, co potwierdza interpretacja przepisów dotyczących udokumentowania miejsca zamieszkania zagranicznymi dowodami.

Podatnik, mający miejsce zamieszkania w Danii w latach 2024-2026, podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Jego centrum interesów znajdowało się poza Polską, co uprawnia go do skorzystania po powrocie do Polski z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP z państwa UE i spełnia warunki art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, ma prawo do ulgi na powrót, przy dochodach z umów zlecenia i stosunku pracy, do kwoty 85 528 zł rocznie przez cztery kolejne lata podatkowe.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełniając określone warunki, ma prawo do ulgi na powrót w wysokości do 85 528 zł w czterech następujących po sobie latach podatkowych.

W przypadku definitywnego przeniesienia ośrodka interesów życiowych do Polski, podatnik podlega od dnia tego przeniesienia nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wynagrodzenia za pracę wykonaną przed przeniesieniem rezydencji są opodatkowane zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, a dochody uzyskane po przeniesieniu podlegają odpowiednim zwolnieniom podatkowym, w tym uldze na powrót

Podatnik nie spełnia warunków określonych w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tym samym nie przysługuje mu ulga na powrót, jako że nie posiadał obywatelstwa polskiego ani Karty Polaka na dzień zmiany rezydencji.

Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania do Polski i spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy PIT, ma prawo do ulgi na powrót w latach 2027-2030. Przysługuje mu zwolnienie z podatku dochodowego od przychodów wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 152, nie przekraczając kwoty 85 528 zł rocznie.

Podatnik, będący rezydentem podatkowym Litwy, który przeniósł centrum interesów życiowych i gospodarczych do Polski, spełnia warunki do skorzystania z ulgi na powrót obywateli zagranicznych. Ulga obejmuje dochody do wysokości 85.528 zł rocznie w czterech kolejnych latach podatkowych, począwszy od roku zmiany rezydencji lub roku następnego.

Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 31 grudnia 2021 roku, i spełnia określone warunki dotyczące wcześniejszego miejsca zamieszkania oraz dokumentacji, ma prawo do skorzystania z ulgi na powrót, tj. zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na cztery kolejne lata podatkowe.

Podatnik, który wyjeżdża na stałe za granicę, ale pozostawia rodzinę i część majątku w Polsce, może nie utracić polskiej rezydencji podatkowej, co determinuje jego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, eliminując możliwość skorzystania z ulgi na powrót.

Osoba, która w latach poprzedzających przeniesienie rezydencji miała centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, nie ma prawa do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., nawet jeśli przez ten czas przebywała i pracowała za granicą.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski i spełnia wymogi art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót, zwolnienia podatkowego od określonych przychodów, w czterech latach podatkowych od zmiany rezydencji.

Podatniczka, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r., spełnia warunki przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do skorzystania z ulgi na powrót, przy założeniu dochowania wymogów formalno-merytorycznych, w tym posiadania odpowiednich dokumentów potwierdzających rezydencję podatkową w okresie pobytu za granicą

W przypadku, gdy podatnik po dłuższym pobycie zagranicznym przenosi miejsce zamieszkania i centrum swoich interesów życiowych do Polski, spełniając warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje mu prawo do skorzystania z "ulgi na powrót".

Z momentem repatriacji do Polski, Zainteresowana nabywa status osoby podlegającej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Polski rezydent podatkowy może odliczyć wyłącznie zapłacony amerykański podatek federalny przy dochodach uzyskiwanych w USA. Dochody z pracy wykonywanej w Polsce na rzecz pracodawcy amerykańskiego są opodatkowane wyłącznie w Polsce.

Ulga na powrót, przewidziana w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, nie przysługuje podatnikowi nieposiadającemu pełnej dokumentacji potwierdzającej miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym państwie UE przez trzy lata poprzedzające powrót do Polski.

Warunki ulgi na powrót z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy wymagają, aby podatnik nie zamieszkiwał na terytorium Polski przez trzy pełne lata kalendarzowe poprzedzające rok powrotu; niespełnienie tego warunku wyklucza prawo do ulgi.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania i rezydencję z Niemiec do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełnia przesłanki do skorzystania z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, jeśli podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i spełnia dodatkowe warunki dotyczące rezydencji.

W przypadku gdy podatnik, mimo wyjazdu do pracy za granicą, utrzymuje centrum interesów osobistych w Polsce, jego powrót nie kwalifikuje się jako zmiana miejsca zamieszkania, a tym samym nie uprawnia do skorzystania z ulgi na powrót określonej w art. 21 ustawy o PIT.

Podatnik, który w latach poprzedzających powrót do Polski nie posiadał rezydencji podatkowej na jej terenie oraz spełnia warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, ma prawo do ulgi na powrót, licząc od roku następującego po powrocie, pod warunkiem spełnienia wszystkich dodatkowych przesłanek formalnych.

Wnioskodawczyni nie spełnia warunków ulgi na powrót, z powodu posiadania miejsca zamieszkania w Polsce do 25 czerwca 2023 r., co uniemożliwia zastosowanie ulgi od przychodów uzyskiwanych od marca 2026 r. z pracy w Polsce. Organ przyznał rezydencję podatkową w Wielkiej Brytanii od 25 czerwca 2023 do 30 stycznia 2026 r. oraz w Polsce od 31 stycznia 2026 r.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania z Holandii do Polski po 31 grudnia 2021 roku, może skorzystać z ulgi na powrót, o ile spełnia warunki określone w art. 21 ustawy o PIT, w tym przeniesienie centrum interesów życiowych do Polski oraz brak miejsca zamieszkania w Polsce przez trzy lata przed powrotem.