Osoba, która do dnia 17 kwietnia 2024 r. nie posiadała miejsca zamieszkania na terytorium Polski i spełnia pozostałe warunki ustawowe, może skorzystać z "ulgi na powrót", o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w okresie czterech kolejnych lat podatkowych, począwszy od roku 2025.

Podatnik, przenosząc miejsce zamieszkania do Polski w 2024 roku, nie nabywa prawa do ulgi na powrót z uwagi na brak posiadania Karty Polaka w czasie przeniesienia oraz niespełnienie dodatkowych wymagań ustawowych.

Wnioskodawczyni jest uprawniona do skorzystania z ulgi określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ przeniosła centrum interesów życiowych do Polski, co spełnia wymagania nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Podatnik pracujący czasowo za granicą, który formalnie utrzymuje miejsce zamieszkania i centrum interesów życiowych w kraju, nie nabywa prawa do ulgi na powrót, przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; nie następuje bowiem zmiana rezydencji podatkowej, co wyłącza warunki zwolnienia.

Wykonywanie pracy za granicą nie przesądza o zmianie centrum interesów życiowych z Polski, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce; ulga na powrót nie przysługuje bez zmiany rezydencji podatkowej na Polskę.

Osoba przenosząca miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., posiadająca ważną Kartę Polaka, może skorzystać z ulgi na powrót w zakresie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem spełnienia wymogów dotyczących rezydencji podatkowej oraz posiadania dokumentów potwierdzających dotychczasowe miejsce zamieszkania i niekorzystania wcześniej z tego zwolnienia.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 roku, może skorzystać z ulgi na powrót, jeśli nie posiadał na stałe miejsca zamieszkania w Polsce przez trzy poprzedzające lata, a przeniesienie wiązało się z nieograniczonym obowiązkiem podatkowym oraz spełnieniem dodatkowych warunków określonych w ustawie o PIT.

Podatnik przenoszący miejsce zamieszkania z zagranicy do Rzeczypospolitej Polskiej, spełniający warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót, przy założeniu braku miejsca zamieszkania w Polsce w latach poprzedzających powrót oraz posiadaniu niezbędnych dokumentów potwierdzających zagraniczną rezydencję podatkową.

Podatnik, który powrócił do Polski w 2024 roku i ponownie przeniósł się za granicę w tym samym roku, a następnie wrócił w 2025 roku, nie spełnia warunków dla skorzystania z ulgi na powrót, z uwagi na nieuzyskanie nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.

Nabycie polskiej rezydencji podatkowej przez osobę relokowaną z zagranicy powinno być uznane za skutecznie dokonane z chwilą trwałego przeniesienia centrum interesów życiowych na terytorium Polski, co w tym przypadku potwierdzono przystąpieniem do procedury uzyskania pobytu stałego po uzyskaniu Karty Polaka.

Wnioskodawca spełnia przesłanki do zastosowania ulgi na powrót według art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dzięki nieprzerwanemu zamieszkaniu na Litwie oraz przeniesieniu centrum interesów do Polski w 2025 roku.

Nabycie akcji na podstawie umowy o pracę, niebędące realnym programem motywacyjnym, stanowi przychód w momencie objęcia, podlegający opodatkowaniu w Polsce; stosuje się metodę odliczenia proporcjonalnego dla podatku zagranicznego. Skorzystanie z ulgi na powrót jest możliwe, o ile spełnione są warunki określone w art. 21 ustawy o podatku dochodowym.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania z zagranicy do Polski, może skorzystać z ulgi na powrót, o ile w ciągu trzech lat przed zmianą rezydencji nie posiadał miejsca zamieszkania w Polsce oraz podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu po powrocie.

Osoba fizyczna, która spełniła warunki wskazane w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, w tym nie posiadała miejsca zamieszkania w Polsce przez wymagany okres oraz podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce po powrocie, ma prawo do ulgi na powrót.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po dłuższym pobycie w Wielkiej Brytanii, ma prawo skorzystać z ulgi na powrót, o ile spełnia warunki dotyczące nieograniczonego obowiązku podatkowego i brak zamieszkania w Polsce w latach poprzedzających przeniesienie.

Osoba, która była zamieszkała w Niemczech i powróciła do Polski, spełnia warunki uzyskania ulgi na powrót według art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem nieprzerwanego zameldowania za granicą przez wymagany okres i posiadania obywatelstwa polskiego.

Ulga na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, odnosi się do przychodów osiągniętych w czterech latach po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski. Warunki zastosowania ulgi muszą być spełnione w momencie tej zmiany.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., może skorzystać z ulgi na powrót, jeżeli spełnia określone warunki rezydencji i dokumentacji, nawet bez posiadania formalnego certyfikatu rezydencji z poprzedniego kraju zamieszkania, pod warunkiem zachowania nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r. i spełnia inne ustawowe przesłanki, może skorzystać z ulgi na powrót, zwalniającej określone przychody od podatku dochodowego (art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT).

W przypadku ulgi na powrót podatnik musi posiadać obywatelstwo polskie lub Kartę Polaka w momencie przeniesienia zamieszkania do Polski. Samo polskie pochodzenie potwierdzone decyzjami administracyjnymi nie wystarcza do skorzystania z tej preferencji podatkowej.

Brak wykazania nieprzerwanego miejsca zamieszkania poza Polską w okresie krytycznym uniemożliwia skorzystanie z ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, nawet przy spełnieniu innych warunków dotyczących przeniesienia rezydencji i nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.

Wnioskodawca, spełniając ustawowe warunki dotyczące przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski, uprawniony jest do skorzystania z ulgi na powrót w latach podatkowych 2025–2028, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik, który przeniósł ośrodek interesów życiowych do Polski po 21 latach pobytu za granicą, spełnia warunki ulgi na powrót, jeśli nie posiadał miejsca zamieszkania w Polsce w wymaganym okresie i posiada odpowiednie dokumenty potwierdzające rezydencję podatkową.

Podatnik nie spełnia warunków zwolnienia podatkowego w ramach ulgi na powrót, jeśli nie udowodni braku miejsca zamieszkania w Polsce przez pełne trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienia miejsce zamieszkania na Polskę, niezależnie od faktycznej długości pobytu za granicą.