Sprzedaż energii elektrycznej magazynowanej w podmiocie bez koncesji stanowi przedmiot opodatkowania akcyzą jako wydanie końcowemu nabywcy, tymczasem w przypadku podmiotu z koncesją wydanie energii nie podlega akcyzie, o ile energia pozostaje w posiadaniu dostawcy.

Poniesione wydatki na nabycie udziałów w spółce, która uległa likwidacji bez przychodu z odpłatnego ich zbycia, nie stanowią kosztu uzyskania przychodów, a tym samym nie są uznawane za stratę podatkową w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik ma prawo obniżyć podstawę obliczenia daniny solidarnościowej o straty poniesione z tego samego źródła dochodów i wcześniejsze odliczone w deklaracji podatkowej, zgodnie z art. 30h ust. 2 i art. 9 ust. 3 ustawy o PIT.

Utworzenie rezerwy na świadczenia pracownicze zgodnie z przyjętym progiem istotności w polityce rachunkowości i jej ujęcie jako strata z lat ubiegłych nie generuje dochodu z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych, a zatem nie podlega opodatkowaniu ryczałtem.

Rekompensatę finansową otrzymaną przez podatnika, w części dotyczącej kosztów jak i "rozsądnego zysku", podlegającą zwolnieniu zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, należy w całości wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 tej ustawy.

Nie przysługuje pożyczkodawcy prawo do korekty podstawy opodatkowania ani zwrotu zapłaconego podatku od odsetek od udzielonych pożyczek, jeżeli pożyczki te zostały uznane za nieściągalne, jako że utrata głównego kapitału pożyczki nie tworzy straty podatkowej."

Strata powstała w wyniku likwidacji nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych, gdy ich likwidacja nie wynika ze zmiany rodzaju działalności, stanowi koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ustawy o CIT. Wyburzenie budynku celem rozpoczęcia nowej inwestycji deweloperskiej nie wyklucza zaliczenia strat do kosztów uzyskania przychodów.

Dla uznania transakcji za odpłatne zbycie papierów wartościowych, konieczne jest uzyskanie przychodu. Transakcje nie generujące przysporzenia majątkowego uznaje się za nieodpłatne, co uniemożliwia uznanie wydatków na nabycie za koszty podatkowe oraz rozliczenie straty podatkowej.

Podatnik może obniżyć podstawę obliczenia daniny solidarnościowej o stratę z działalności gospodarczej poniesioną w poprzednich latach, pod warunkiem, że strata ta pochodzi z tego samego źródła dochodu, co wykazane dochody przekraczające próg 1 000 000 zł.

Dochody z odsetek od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, niezależnie od strat kursowych wynikających z przeliczenia na walutę krajową.

Dla zaliczenia straty w środkach pieniężnych do kosztów uzyskania przychodów konieczne jest wykazanie jej definitywności poprzez ostateczne postępowanie sądowe, właściwe udokumentowanie oraz zapewnienie, że strata nie wynika z zaniedbań podatnika.

Straty poniesione przez bank w wyniku wyłudzeń kredytów mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jeśli są wynikiem niezawinionych zdarzeń, związanych z prowadzoną działalnością, odpowiednio udokumentowane i równoczesnie nieostrzeżone przepisami ograniczającymi koszty podatkowe.

Podatnik może w zeznaniu PIT-38 za 2026 rok dokonać odliczenia pozostałej nierozliczonej straty z lat ubiegłych, jeżeli spełnia warunki określone w art. 9 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym dopuszczalną wysokość odliczenia oraz czasokres pięcioletni.

Podatnik ma prawo do skorzystania z ulgi dla rodzin 4+ oraz odliczenia straty podatkowej przed zastosowaniem preferencyjnej stawki 5% na dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w jednym zeznaniu PIT-36L, zgodnie z przepisami ustawy o PIT.

Obowiązek zwiększenia podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 18f ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, dotyczy tylko tej części nieuregulowanych zobowiązań, które były zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, a nie wydatków powiązanych z działalnością objętą zwolnieniem podatkowym.

Podatnik, rozliczając straty podatkowe z różnych lat, może zastosować jednorazowe odliczenie do wysokości 5.000.000 zł dla każdej straty osobno, zgodnie z art. 7 ust. 5 pkt 2 ustawy o CIT, pod warunkiem przestrzegania pięcioletniego limitu czasowego.

W przypadku poniesienia straty podatkowej, przy świadczeniach niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, brak obowiązku naliczania i odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych, gdy nie generują podatkowego dochodu. Nie dotyczy to natomiast odpisów związanych z finansowaniem z dotacji zwolnionych z opodatkowania.

Podatnik, który zawarł porozumienie o poniesieniu ekonomicznego ciężaru podatku u źródła od konwertowanych na kapitał wierzytelności, może zaliczyć ten podatek od polskiego CIT, o ile odpowiada on proporcjonalnie uzyskanemu dochodowi z tego źródła w Polsce; odliczenie nie obejmuje strat ani zerowego dochodu.

Energia elektryczna dostarczana podmiotowi bez koncesji podlega akcyzie. Straty energii elektrycznej podczas magazynowania u podmiotów niebędących nabywcą końcowym są zwolnione od akcyzy, o ile wynikają z przepisów prawa o koncesji.

W przypadku wykazania straty podatkowej, środki otrzymane z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, mimo że stanowią przychód podatkowy, nie powodują powstania dochodu do opodatkowania i tym samym nie rodzą obowiązku zapłaty podatku CIT.

Straty poniesione przez spółkę przekształcaną, w związku z przekształceniem dokonanym w trybie art. 7 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, mogą być odliczane od dochodu przez spółkę przekształconą, w myśl wyjątków przewidzianych dla przekształcenia 'spółki w inną spółkę' oraz art. 7 ust. 5 ustawy o CIT, przy spełnieniu ustawowych limitów rozliczeń.

Likwidacja zagranicznego zakładu spółki, niemożność rozliczenia jego strat w kraju zakładu, uzasadnia odliczenie tych strat w Polsce na zasadach z art. 7 ust. 5 Ustawy CIT, respektując ograniczenia przedawnienia i kwotowe.

Odliczenie straty z kapitałów pieniężnych poniesionej przed 1 stycznia 2024 roku od dochodu z tego źródła uzyskanego po tej dacie jest niedopuszczalne w świetle art. 9 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Strata finansowa powstała w wyniku oszustwa inwestycyjnego, przy braku dochowania należytej staranności, nie stanowi kosztu uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.