Energia elektryczna dostarczana podmiotowi bez koncesji podlega akcyzie. Straty energii elektrycznej podczas magazynowania u podmiotów niebędących nabywcą końcowym są zwolnione od akcyzy, o ile wynikają z przepisów prawa o koncesji.
W przypadku wykazania straty podatkowej, środki otrzymane z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, mimo że stanowią przychód podatkowy, nie powodują powstania dochodu do opodatkowania i tym samym nie rodzą obowiązku zapłaty podatku CIT.
Straty poniesione przez spółkę przekształcaną, w związku z przekształceniem dokonanym w trybie art. 7 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, mogą być odliczane od dochodu przez spółkę przekształconą, w myśl wyjątków przewidzianych dla przekształcenia 'spółki w inną spółkę' oraz art. 7 ust. 5 ustawy o CIT, przy spełnieniu ustawowych limitów rozliczeń.
Likwidacja zagranicznego zakładu spółki, niemożność rozliczenia jego strat w kraju zakładu, uzasadnia odliczenie tych strat w Polsce na zasadach z art. 7 ust. 5 Ustawy CIT, respektując ograniczenia przedawnienia i kwotowe.
Odliczenie straty z kapitałów pieniężnych poniesionej przed 1 stycznia 2024 roku od dochodu z tego źródła uzyskanego po tej dacie jest niedopuszczalne w świetle art. 9 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Strata finansowa powstała w wyniku oszustwa inwestycyjnego, przy braku dochowania należytej staranności, nie stanowi kosztu uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W procesie kalkulacji wskaźnika dochodowości na potrzeby minimalnego podatku dochodowego, należy wyłączyć odpisy amortyzacyjne zgodnie z art. 24ca ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT. Ponadto, przy weryfikacji warunków wyłączenia z art. 24ca ust. 14 pkt 9, udział dochodów winien być kalkulowany z uwzględnieniem tych wyłączeń.
Spółka jest uprawniona do pomniejszenia dochodu będącego podstawą obliczenia miesięcznej zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych za styczeń 2026 r. o straty podatkowe poniesione w latach 2023 i 2024, przy zachowaniu limitów odliczeń określonych w art. 7 ust. 5 u.p.d.o.p.
Wnioskodawca, wykazując stratę podatkową, nie ma obowiązku naliczania i odprowadzania podatku dochodowego od osób prawnych od wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, skoro nie osiąga dochodu, a wydatki te tylko zmniejszają stratę.
Dochody z zysku przeznaczone na pokrycie strat powstałych w okresie opodatkowania ryczałtem nie podlegają opodatkowaniu w ramach CIT estońskim; opodatkowanie następuje przy faktycznej dystrybucji zysków netto, zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 1 i 5 ustawy o CIT.
Brak zapłaty za towary wydane podmiotowi podszywającemu się pod kontrahenta nie wyklucza powstania przychodu podatkowego, który można skorygować po zamknięciu postępowania karnego wobec niewykrycia sprawców. Straty majątkowe poniesione w wyniku oszustwa zalicza się do kosztów uzyskania przychodów, gdy postępowanie wykaże ich nieodwracalny charakter.
Należności z tytułu niezasądzonych opłat eksploatacyjnych lokalu użytkowego, objęte odpisem aktualizacyjnym, nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli ich nieściągalność nie została skutecznie uprawdopodobniona zgodnie z wymogami prawnymi.
Dopłaty wnoszone przez Gminę na pokrycie strat bilansowych Spółki związane są bezpośrednio z czynnościami opodatkowanymi, stanowią wynagrodzenie za świadczone usługi i jako takie wchodzą w zakres podstawy opodatkowania VAT zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy VAT.
Podatnik, który poniósł stratę przed zmianą opodatkowania na ryczałt, ma prawo odliczyć ją od dochodu sprzed dwóch lat przed rozpoczęciem stosowania ryczałtu, pod warunkiem utrzymania opodatkowania ryczałtem przez cztery lata.
Straty z działalności gospodarczej nie wpływają na podstawę obliczenia daniny solidarnościowej, jeżeli podstawę tę stanowią łączne dochody z różnych źródeł, z zastrzeżeniem, że strata może pomniejszyć dochód jedynie z tego samego źródła.
Dopłata wniesiona przez gminę na pokrycie straty spółki z tytułu świadczenia usług wodociągowych i budowlanych stanowi element podstawy opodatkowania VAT jako składnik wynagrodzenia za te usługi, zatem podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Dopłaty wniesione przez wspólnika spółki na pokrycie strat związanych z działalnością dostarczania wody i odprowadzania ścieków, bez względu na brak wpływu na taryfy, stanowią element podstawy opodatkowania VAT, jako bezpośrednio związane z ceną świadczonych usług.
Szpital wykazujący stratę podatkową nie jest zobowiązany do zapłaty CIT od wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów. Jednakże, przy dochodzie, wydatki te, jako niewykazujące związku z celami statutowymi, podlegają opodatkowaniu.
Podatkowa grupa kapitałowa nie jest uprawniona do odliczenia straty z danego źródła przychodów powstałej podczas jej funkcjonowania od dochodu z tegoż źródła w latach następnych bez ograniczeń, zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o CIT.
Spółka z siedzibą w Polsce ma prawo uwzględniać w zeznaniu CIT dochody i straty oddziałów zagranicznych pod warunkiem, że pozwala na to metoda unikania podwójnego opodatkowania ustalona w umowach międzynarodowych. W przypadku oddziałów na Litwie i Rumunii zastosowanie ma metoda proporcjonalnego odliczenia, podczas gdy dla Czech i Węgier obowiązuje metoda wyłączenia z progresją.
Podatnik może jednorazowo odliczyć stratę podatkową z roku 2022 od dochodu z 2024 roku, do wysokości nieprzekraczającej 5 milionów złotych, o ile osiągnął w 2024 roku wystarczający dochód, spełniając warunki art. 7 ust. 5 pkt 2 ustawy o CIT.
Różnica pomiędzy wkładem wniesionym a kwotą uzyskaną przy wystąpieniu ze spółki cywilnej nie stanowi straty podatkowej podlegającej odliczeniu od dochodu z innego źródła. Warunkiem rozliczenia straty podatkowej jest poniesienie i rozliczenie jej w ramach tego samego źródła przychodów.
Pokrycie straty spółki kapitałem rezerwowym lub zapasowym oraz obniżenie kapitału zakładowego bez wypłaty nie rodzi skutków podatkowych. Obniżenie z wypłatą generuje przychód opodatkowany ponad koszt nabycia udziałów, ustalony proporcjonalnie do wartości obniżenia kapitału.
Podatnik jest zobowiązany do zapłaty podatku od przychodów z budynków, jeżeli jego wysokość przewyższa zaliczkę na podatek dochodowy osób prawnych wyliczaną według art. 25 ustawy CIT, niezależnie od rozliczeń strat z lat ubiegłych (art. 24b ustawy CIT).