Polska spółka dokonująca płatności odsetek do zagranicznego pożyczkodawcy zobowiązana jest do pobrania podatku u źródła, jeżeli rzeczywisty właściciel tych odsetek nie spełnia wymogów korporacyjnych UE lub EOG jako podatnik; klauzula look-through nie znajduje w takim przypadku zastosowania.

Spółka A Sp. z o.o. może stosować zwolnienie z WHT albo preferencyjną stawkę WHT, nawet jeśli certyfikat rezydencji odbiorcy płatności zostanie uzyskany po terminie, pod warunkiem jego ważności na dzień płatności. Ponadto, certyfikaty niemieckie mają ważność zgodnie z określonymi zasadami dokumentacyjnymi, a płatności na rzecz EBI są generalnie zwolnione z WHT.

W kontekście opodatkowania odsetek od pożyczki, jeśli podmiot pośredniczący nie jest rzeczywistym właścicielem, Wnioskodawca może określać skutki podatkowe w oparciu o sytuację rzeczywistych właścicieli, przy zachowaniu odpowiednich certyfikatów rezydencji podatkowej i zasad właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Zwolnienia podatkowe stosuje się w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli

Dochody z usług prawnych nabywanych od banku w ramach kosztów okołokredytowych powinny być klasyfikowane jako przychody z odsetek, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a nie jako zyski przedsiębiorstwa, natomiast przy dochowaniu należytej staranności nie wystarcza wyłącznie uzyskanie certyfikatu rezydencji, lecz konieczna jest szczegółowa weryfikacja warunku rzeczywistego właściciela.

Zasada "look-through" umożliwia uznanie rzeczywistych właścicieli odsetek za podatników, co pozwala na niepobranie podatku u źródła, jeśli spełnione są warunki umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz posiadania certyfikatów rezydencji.

Organ uznał zasadność zastosowania zasady "look-through" przy ustalaniu rzeczywistych właścicieli odsetek i możliwości niestosowania poboru podatku u źródła po spełnieniu określonych warunków proceduralnych i posiadaniu certyfikatów rezydencji podatkowej, zgodnie z obowiązującymi UoUPO.

Płatnik podatku ma prawo zastosować zasadę "look-through", określając skutki podatkowe wypłat, opierając się o sytuację podatkową rzeczywistych właścicieli odsetek. Obowiązki płatnika w zakresie poboru podatku u źródła winny być dostosowane do umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, które honorują rzeczywistych beneficjentów płatności, uwzględniając klauzule beneficial ownership.

Zasada "look-through" jest dopuszczalna przy ustalaniu obowiązków płatnika odsetkowego podatku u źródła, wymagając uwzględnienia rzeczywistych właścicieli, a nie pośredników. Płatnik powinien stosować UPO w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli i ich rezydencji, czego skutki zostały przyjęte poza wyjątkiem dla holenderskiego podatnika w 2022 roku.

Zastosowanie zasady "look-through" jest uzasadnione w ocenie skutków podatkowych dla rzeczywistych właścicieli odsetek, pomijając pośrednika. Należności dla właściciela holenderskiego do 31.12.2022 winny być opodatkowane preferencyjnie, a pozostałe zwolnione od podatku.

W przypadku wypłaty odsetek w ramach cash poolingu, których rzeczywistym właścicielem jest rezydent brytyjski, spółka pełni rolę płatnika podatku u źródła, uprawnionego do zastosowania stawki preferencyjnej określonej w Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, przy spełnieniu wymogów formalnych.

Należności wypłacane przez wnioskodawcę na rzecz B z tytułu korzystania z systemu franczyzowego i oznaczeń marki stanowią należności licencyjne, podlegające opodatkowaniu podatkiem u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Przy spełnieniu warunków należytej staranności można zastosować preferencyjną stawkę 10% z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z USA.

Spółka jest uprawniona do stosowania zasady 'look-through' i do zwolnienia z potrącania podatku u źródła przy wypłatach dla rzeczywistych właścicieli odsetek, pod warunkiem spełnienia warunków formalnych wynikających z obowiązujących umów o unikaniu podwójnego opodatkowania z USA i Holandią.

Jeżeli podmiot nie jest rzeczywistym właścicielem odsetek, wnioskodawca ma prawo stosować zasadę "look-through," definiując obowiązki podatkowe płatnika wobec rzeczywistych właścicieli odsetek, korzystając z postanowień umów międzynarodowych USA i Holandia.

Polska spółka z o.o. ma prawo, zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, zastosować zwolnienie z podatku dochodowego od dywidend dla swoich udziałowców będących polskimi rezydentami podatkowymi, przy założeniu posiadania przez nich odpowiedniego udziału i rezydencji. Zastrzeżono obowiązek uzyskania od wspólników pisemnego oświadczenia, zgodnie z art. 26 ust. 1f ustawy o CIT.

Wypłacając odsetki do Banku 2, rezydenta Japonii i rzeczywistego właściciela płatności, Wnioskodawca może zastosować 10% stawkę WHT wynikającą z UPO PL-JP, pod warunkiem posiadania ważnego certyfikatu rezydencji oraz oświadczenia o statusie rzeczywistego właściciela Banku 2.

W sytuacji, gdy rzeczywistym właścicielem dywidend i odsetek wypłacanych przez polską spółkę na rzecz cypryjskiej spółki B. jest osoba fizyczna C.C., dopuszczalne jest zastosowanie preferencyjnej 5% stawki podatku u źródła zgodnie z PL-CY UPO przy założeniu, że dochowano należytej staranności i uzyskano certyfikat rezydencji rzeczywistego właściciela.

Zastosowanie postanowień PL-US UPO pozwala na obniżenie stawki podatku u źródła lub zwolnienie z tego podatku w odniesieniu do odsetek wypłacanych amerykańskiemu bankowi, pod warunkiem uzyskania stosownego certyfikatu rezydencji oraz spełnienia warunków dotyczących rzeczywistego właściciela odsetek.

W celu określenia stawki podatku u źródła dla odsetek uzyskanych w Polsce, podmioty transparentne w Luksemburgu powinny stosować przepisy PL-LUX UPO. Warunkiem zastosowania obniżonej stawki 5% jest posiadanie certyfikatu rezydencji oraz oświadczenia, że rzeczywisty właściciel jest beneficjentem odsetek.

Dla celów zastosowania obniżonej stawki podatku u źródła wynikającej z PL-LUX UPO, płatnik po uzyskaniu certyfikatu rezydencji od rzeczywistego właściciela odsetek może stosować preferencyjną stawkę, jeżeli dochowa należytej staranności, w tym potwierdzi, że odsetki wypłacane są na korzyść rzeczywistego właściciela będącego luksemburskim rezydentem podatkowym.