Warunek braku miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez trzy lata kalendarzowe bezpośrednio poprzedzające rok przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski jest spełniony wyłącznie wtedy, gdy podatnik pozostawał nierezydentem przez pełne lata od 1 stycznia do 31 grudnia. Wyjazd z Polski w trakcie pierwszego z wymaganych lat wyklucza zastosowanie ulgi na powrót.

Od 1 marca 2024 r., w związku z wyjazdem do Kanady, wnioskodawca podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Dochody z działalności gospodarczej, pracy najemnej i zbycia ETF są opodatkowane w Kanadzie. Podatek od zwrotu IKE w Polsce należy się według stawki 19%, natomiast odsetki z wykupu obligacji można ograniczyć do 10% po przedstawieniu certyfikatu rezydencji.

Przychody uzyskane przez polskiego rezydenta podatkowego z działalności gospodarczej prowadzonej w Wielkiej Brytanii w formie UK Sole Trader, o charakterze zbieżnym z zakresem zawieszonej działalności gospodarczej w Polsce, powinny być rozliczane jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP z państwa UE i spełnia warunki art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, ma prawo do ulgi na powrót, przy dochodach z umów zlecenia i stosunku pracy, do kwoty 85 528 zł rocznie przez cztery kolejne lata podatkowe.

Osoby fizyczne, które posiadają swój ośrodek interesów życiowych w Polsce, są uznawane za polskich rezydentów podatkowych, podlegających nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, nawet jeśli ich czas pobytu w Polsce i Hiszpanii nie przekracza 183 dni rocznie każda.

Miejsce zamieszkania dla celów podatkowych osoby delegowanej do pracy za granicą pozostaje w Polsce, jeśli w kraju tym znajduje się ośrodek interesów życiowych i gospodarczych, a zmiana pracodawcy na zagranicznego nie zmienia rezydencji podatkowej, stosując metodę wyłączenia z progresją do dochodów uzyskanych za granicą.

Osoba fizyczna, która ma stałe miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii, gdzie również pracuje i spędza ponad 183 dni w roku, mimo iż jej rodzina zamieszkuje w Polsce, nie należy do polskich rezydentów podatkowych; w Polsce przychody tej osoby podlegają jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Osoba fizyczna posiadająca w Polsce centrum interesów życiowych, nawet przy pobycie przekraczającym 183 dni w Szwecji, zachowuje polską rezydencję podatkową, podlegając nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Dochody uzyskiwane za granicą podlegają metodzie unikania podwójnego opodatkowania poprzez wyłączenie z progresją.

Wnioskodawca, przebywając na Ukrainie w latach 2022 i 2023, nie może być uznany za polskiego rezydenta podatkowego, gdyż fizycznie nie osiedlił się w Polsce w związku z działaniami wojennymi, co wyklucza możliwość zastosowania art. 52zj ustawy o PIT oraz wspólnego rozliczenia z małżonkiem.

Osoba, która w latach poprzedzających przeniesienie rezydencji miała centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, nie ma prawa do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., nawet jeśli przez ten czas przebywała i pracowała za granicą.

Osoba fizyczna, która posiada w Polsce centrum interesów życiowych, jest uznawana za rezydenta podatkowego, niezależnie od liczby dni spędzonych za granicą, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce.

Dochód podatnika z tytułu świadczenia usług spawalniczych na rzecz holenderskiej spółki podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie uznania rezydencji podatkowej w oparciu o centrum interesów w Polsce oraz braku zakładu podatkowego w Holandii.

Podatnik, wykonując usługi na rzecz spółki z siedzibą w Holandii, posiada miejsce zamieszkania i centrum interesów w Polsce, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce i wyłącznym opodatkowaniem uzyskanego dochodu zgodnie z ustawą o PIT i PL-NL umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Dochody osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce, pochodzące z usług wykonywanych na rzecz kontrahenta w Holandii, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, pod warunkiem że działalność ta nie jest prowadzona przez zakład w Holandii.

Dochody osoby fizycznej, która posiada centrum interesów życiowych w Polsce, a świadczy usługi na rzecz kontrahenta z Holandii bez prowadzenia tzw. zakładu, podlegają opodatkowaniu w Polsce zgodnie z art. 3 ustawy o PIT i konwencją o unikaniu podwójnego opodatkowania z Holandią.

Dochody uzyskiwane z tytułu świadczenia usług na rzecz spółki z Holandii przez osobę fizyczną będącą rezydentem w Polsce, która nie posiada zakładu w Holandii, podlegają opodatkowaniu w Polsce na zasadach nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Dochody uzyskane przez członka personelu pokładowego z pracy najemnej na pokładzie samolotów w komunikacji międzynarodowej, przez przedsiębiorstwo z zarządem na Malcie, są zwolnione z opodatkowania w Polsce, o ile nie uzyskano innych dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce.

osoba fizyczna przeprowadzając się na stałe do Kataru, z przeniesieniem centrum interesów osobistych i ekonomicznych, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, a nieograniczone opodatkowanie od dochodów zagranicznych nie znajduje zastosowania.

Zmiana miejsca zamieszkania i rezydencji podatkowej Prezesa zarządu spółki nie wpływa na rezydencję podatkową spółki w Polsce, jeśli siedziba spółki pozostaje na terytorium Polski oraz jeżeli część obowiązków zarządu jest realizowana w Polsce, zgodnie z art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wnioskodawczyni, na podstawie art. 3 ust. 1a i 3 ust. 2a ustawy o PIT, po wyjeździe do USA i przeniesieniu centrum interesów, nie będzie posiadała w Polsce miejsca zamieszkania, co implikuje opodatkowanie wyłącznie dochodów uzyskanych w Polsce.

Podatnik, którego centrum interesów znajduje się poza Polską, podlega w kraju ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, obejmującemu wyłącznie dochody uzyskane na terytorium Polski.

W zakresie art. 4a pkt 29 CIT: W obecności certyfikatów rezydencji rzeczywistych właścicieli spoza Polski możliwe jest zastosowanie zasady "look-through" i uniknięcie poboru podatku u źródła, gdy podmiot pośredniczący nie prowadzi działalności gospodarczej i działa jako pośrednik.

Osoba fizyczna, która nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych ani nie przebywa tam dłużej niż 183 dni w roku podatkowym, nie jest uznawana za rezydenta podatkowego Polski i podlega w kraju jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Podatnik podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu z uwagi na centrum interesów życiowych i gospodarczych zlokalizowane w Polsce. W razie konfliktu rezydencji z włoskimi organami, zastosowanie znajdą postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, które mogą wymagać procedury wzajemnego porozumienia.