Należności za korzystanie z oprogramowania w modelu SaaS na platformie chmurowej nie stanowią przychodów z praw autorskich podlegających zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu; jednak użytkowanie serwerowej infrastruktury może być uznane za użytkowanie urządzenia przemysłowego, co wymaga opodatkowania podatkiem dochodowym u źródła.
W przypadku niemożności uzyskania certyfikatu rezydencji podatkowej od podmiotu zagranicznego działającego na rzecz państwa, polski płatnik może nie pobierać podatku u źródła z wynagrodzenia za usługi reklamowe wypłacanego temu podmiotowi, opierając się na postanowieniach Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Wynagrodzenie za prawa do transmisji kanałów telewizyjnych wypłacane kontrahentowi nie podlega podatkowi u źródła jako należność licencyjna, ponieważ jest związane z prawami pokrewnymi, a nie autorskimi, zgodnie z definicją zawartą w umowie Polska-Francja o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Odsetki od należności przysługujące Komitentowi, przekazywane na jego rzecz przez Komisanta w związku z Umową Komisu, nie stanowią wynagrodzenia z tytułu korzystania z kapitału przez Komisanta, wobec czego nie powodują dla Komisanta obowiązków płatnika podatku od wypłaty tych odsetek, na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
Podstawę opodatkowania podatkiem u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 i art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, stanowią odsetki wypłacone lub skapitalizowane, a nie różnica między odsetkami kosztowymi i przychodowymi. Naliczone, lecz niewypłacone odsetki nie są uwzględniane w podstawie opodatkowania.
Płatności pomiędzy Oddziałem a Centralą spółki zagranicznej nie są traktowane jako transakcje pomiędzy odrębnymi podmiotami, co wyklucza zastosowanie art. 21 ust. 1 oraz art. 26 ust. 1 ustawy o CIT w zakresie obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego (WHT) w Polsce.
Odsetki z tytułu interest bearing wypłacane z Polski luksemburskiemu podmiotowi, będącemu rzeczywistym właścicielem, nie są traktowane jako odsetki od pożyczek bankowych na gruncie art. 11 ust. 3 UPO, co uniemożliwia ich całkowite zwolnienie z podatku w Polsce i wymaga poboru podatku u źródła, zgodnie z art. 11 ust. 1 i 2 UPO przy stawce 5%.
Płatności z tytułu usług niematerialnych związanych z gwarancjami, istotne jako zyski przedsiębiorstwa, podlegają opodatkowaniu w państwie rezydencji odbiorcy na podstawie art. 7 UPO z Danią. Certyfikat rezydencji jest wystarczający do niepobrania podatku u źródła bez weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela.
Zwolnienie z podatku u źródła, o którym mowa w art. 21 ust. 3-9 ustawy o CIT, można zastosować do odsetek wypłacanych w ramach cash-poolingu podmiotowi niezrezydentowi, który realizuje warunek posiadania minimum 25% akcji przez okres dwóch lat, z możliwością jego spełnienia po wypłacie, i będącemu rzeczywistym właścicielem tych odsetek.
Jeżeli podmiot otrzymujący odsetki nie jest ich rzeczywistym właścicielem, płatnik ma prawo stosować zasadę "look-through" i określać skutki podatkowe przez pryzmat rezydencji i statusu rzeczywistego właściciela tych odsetek, zgodnie z właściwymi umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ich późniejszymi zmianami.
Płatność prowizji od niewykorzystanej części pożyczki, stanowiącej wynagrodzenie za gotowość do udzielenia finansowania, kwalifikuje się jako "odsetki" w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz art. 11 ust. 4 UPO PL-DE. W konsekwencji, na pożyczkobiorcy ciąży obowiązek poboru podatku u źródła od tej prowizji.
Płatnik zobowiązany jest pobrać podatek u źródła od wypłacanych odsetek na rzecz spółki zagranicznej, gdy rzeczywistym właścicielem jest polski rezydent, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Zastosowanie zasady look-through approach w sytuacji, gdy rzeczywistym właścicielem nie jest spółka zagraniczna, jest niedopuszczalne.
Opłaty związane z wynajmem opakowań, które nie pełnią funkcji urządzeń przemysłowych, nie podlegają podatkowi u źródła w związku z brakiem spełnienia przesłanek art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Podatnik, który zawarł porozumienie o poniesieniu ekonomicznego ciężaru podatku u źródła od konwertowanych na kapitał wierzytelności, może zaliczyć ten podatek od polskiego CIT, o ile odpowiada on proporcjonalnie uzyskanemu dochodowi z tego źródła w Polsce; odliczenie nie obejmuje strat ani zerowego dochodu.
Płatności dokonywane przez podatnika za towary zawierające oprogramowanie, będące integralną częścią nabywanych produktów, nie stanowią należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, gdyż nie wiążą się z przeniesieniem praw autorskich ani uprawnień do modyfikacji oprogramowania.
Opłaty abonamentowe za usługi SaaS, umożliwiające dostęp do infrastruktury technicznej i udostępnionych zasobów, stanowią należności za użytkowanie urządzeń przemysłowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, co obliguje podatnika do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła.
Wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę z tytułu licencji na oprogramowanie oraz usług wsparcia technicznego, które nie powodują przeniesienia autorskich praw majątkowych ani nie wymagają przeniesienia infrastruktury IT, nie jest objęte zryczałtowanym podatkiem dochodowym u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy CIT.
Przychody uzyskane z zagranicznych źródeł, od których potrącony został podatek u źródła, nie muszą być uwzględniane w zaliczkach na CIT, lecz powinny być rozliczane przy składaniu zeznania rocznego. Spółka ma prawo odliczyć w Polsce podatek u źródła zapłacony w USA od podatku dochodowego od kwalifikowanych dochodów z praw własności intelektualnej.
Wygaśnięcie niespłaconych zobowiązań spółki z o.o. na skutek likwidacji i wykreślenia z KRS nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o CIT, a spółka nie jest zobowiązana do poboru podatku u źródła od nieuregulowanych odsetek.
W przypadku niewystępowania rzeczywistego właściciela odsetek w postaci pośredniczącego podmiotu X, podatnik ma prawo zastosować zasadę 'look-through', co powoduje, że skutki podatkowe określa się w odniesieniu do rzeczywistych beneficjentów odsetek, przy czym możliwe jest niepobieranie podatku u źródła w zależności od certyfikatów rezydencji oraz odpowiednich umów międzynarodowych.
Opłaty licencyjne za korzystanie z wyłącznego prawa do odmian roślin nie podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 21 ustawy o CIT, gdyż nie stanowią należności z tytułu praw autorskich ani innych praw wymienionych w tym przepisie.
Płatnik wykazujący należytą staranność w zakresie pozyskania certyfikatu rezydencji odbiorcy po dokonaniu płatności może stosować zwolnienie lub preferencyjną stawkę WHT, gdy certyfikat obejmuje datę płatności. Nie jest konieczna weryfikacja statusu beneficjenta rzeczywistego w odniesieniu do usług niematerialnych, traktowanych jako zyski przedsiębiorstwa.
Spółka, działając jako płatnik, może zastosować zwolnienie z WHT lub preferencyjną stawkę WHT na podstawie UPO, nawet gdy certyfikat rezydencji kontrahenta jest uzyskany po wypłacie, o ile jego ważność obejmuje dzień płatności; jednakże wszelkie opłaty związane z udzieleniem gwarancji podlegają opodatkowaniu jako odsetki.
Spółka A Sp. z o.o. może stosować zwolnienie z WHT albo preferencyjną stawkę WHT, nawet jeśli certyfikat rezydencji odbiorcy płatności zostanie uzyskany po terminie, pod warunkiem jego ważności na dzień płatności. Ponadto, certyfikaty niemieckie mają ważność zgodnie z określonymi zasadami dokumentacyjnymi, a płatności na rzecz EBI są generalnie zwolnione z WHT.