W strukturze finansowania back-to-back polski płatnik może zastosować koncepcję look-through approach i uznać bank finansujący za podatnika oraz rzeczywistego właściciela odsetek, jeżeli pośrednik nie jest ekonomicznie uprawniony do należności, bank rozpoznaje przychód w państwie rezydencji, a płatność zachowuje charakter odsetek. Przy spełnieniu wymogów dokumentacyjnych i należytej staranności odsetki

Dla zastosowania preferencji podatku u źródła okres skuteczności certyfikatu rezydencji wyznacza wyłącznie okres rezydencji podatkowej potwierdzony przez właściwy organ podatkowy. W braku takiego oznaczenia płatnik stosuje certyfikat przez 12 miesięcy od daty jego wydania, natomiast informacje deklarowane przez podatnika lub dodatkowe odniesienia do umów zawartych z państwami trzecimi nie pozbawiają

Wypłata należności dywidendowych za pośrednictwem podmiotu transparentnego podatkowo nie wyklucza zastosowania zwolnienia z art. 6 ust. 1 pkt 11a ustawy o CIT wobec podmiotu, któremu przychód jest w całości przypisywany i który jest jego rzeczywistym właścicielem, jeżeli płatnik dysponuje dokumentami z art. 26 ust. 1g. Po przekroczeniu progu z art. 26 ust. 2e zwolnienie wymaga jednak skutecznego oświadczenia

Jeżeli należności wypłacane formalnie na rzecz transparentnego podatkowo podmiotu zagranicznego są w całości przypisywane zagranicznemu programowi emerytalnemu będącemu ich rzeczywistym właścicielem, płatnik może zastosować zwolnienie z art. 6 ust. 1 pkt 11a ustawy o CIT po spełnieniu wymogów dokumentacyjnych z art. 26 ust. 1g. Przekroczenie progu z art. 26 ust. 2e wyłącza jednak automatyczne stosowanie

Jeżeli należności z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT są wypłacane formalnie na rzecz podmiotu transparentnego podatkowo, lecz w całości przypisywane zagranicznemu programowi emerytalnemu będącemu ich rzeczywistym właścicielem, płatnik może zastosować zwolnienie z art. 6 ust. 1 pkt 11a w trybie art. 26 ust. 1g po uzyskaniu dokumentów tego programu; po przekroczeniu progu z art. 26 ust. 2e konieczne jest

Zwolnienie z podatku u źródła określone w art. 21 ust. 3 ustawy o CIT nie przysługuje w odniesieniu do należności wypłacanych przez położony w Polsce zagraniczny zakład spółki mającej siedzibę w Norwegii, gdyż art. 21 ust. 3 pkt 1 lit. b tej ustawy wymaga, aby spółka, do której należy zakład, podlegała opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii Europejskiej; przynależność Norwegii do EOG nie zastępuje

Odsetki wypłacane przez polską spółkę na rzecz amerykańskiego pożyczkodawcy, będącego rezydentem USA i nieposiadającego zakładu w Polsce, są zwolnione z opodatkowania w Polsce na podstawie art. 12 ust. 1 UPO PL-USA, jeżeli nie zachodzą przesłanki z art. 12 ust. 2–3 tej umowy. Płatnik może nie pobrać podatku u źródła, o ile posiada certyfikat rezydencji odbiorcy i dochowa należytej staranności zgodnie

Wynagrodzenie amerykańskiego rezydenta za samodzielne przygotowanie i przeprowadzenie warsztatów naukowych na podstawie umowy o dzieło stanowi dochód z wolnego zawodu w rozumieniu art. 15 umowy polsko-amerykańskiej. Jeżeli pobyt wykonawcy w Polsce nie przekracza 183 dni w roku podatkowym, a jego rezydencja została udokumentowana certyfikatem, płatnik nie pobiera podatku u źródła, lecz składa informację

Odsetki ustawowe za opóźnienie w zapłacie odsetek od obligacji, wypłacane luksemburskiemu rzeczywistemu właścicielowi należności, są opłatami karnymi wyłączonymi na podstawie art. 11 ust. 5 UPO polsko-luksemburskiej z traktatowego pojęcia odsetek. Nie są więc objęte art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT; przy braku zakładu odbiorcy w Polsce podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Luksemburgu, bez obowiązku

Zagraniczny zakład przedsiębiorstwa (Oddział) ma prawo odliczyć od CIT kwotę równą podatkowi zapłaconemu we Włoszech, nieprzekraczającą części podatku przypadającej na dochód przypisany zakładowi, zgodnie z art. 20 ustawy o CIT oraz Umową polsko-włoską.

Podatnik ma prawo zastosować zasadę "look-through" do wypłaty odsetek, co umożliwia zastosowanie preferencyjnej 5% stawki podatku u źródła, jeśli rzeczywistym właścicielem jest podmiot nierezydent prowadzący rzeczywistą działalność gospodarczą, a warunki określone w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania są spełnione.

Odpłatność za usługi hostingu należy uznać za należności z tytułu użytkowania urządzenia przemysłowego, podlegające opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz art. 12 ust. 3 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a Niemcami.

Wnioskodawcy przysługuje zwolnienie z podatku u źródła w Polsce od płatności za usługi prawne będące elementem kosztów okołokredytowych, pod warunkiem dostatecznego udokumentowania rezydencji podatkowej kontrahenta i statusu właściciela rzeczywistego zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania z USA.

Płatności dokonywane przez polskiego rezydenta podatkowego na rzecz innego polskiego rezydenta, w ramach subskrypcji oprogramowania dostarczonego przez zagranicznego producenta, nie podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, gdy rzeczywistym beneficjentem jest rezydent krajowy.

W przypadku wypłat odsetek u źródła, w świetle art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, certyfikat rezydencji może zostać uzyskany po wypłacie, jeśli obejmuje datę wypłaty i spełnia formalne warunki. Na płatniku spoczywa obowiązek dochowania należytej staranności i udokumentowania rezydencji podatnika zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Należności za korzystanie z oprogramowania w modelu SaaS na platformie chmurowej nie stanowią przychodów z praw autorskich podlegających zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu; jednak użytkowanie serwerowej infrastruktury może być uznane za użytkowanie urządzenia przemysłowego, co wymaga opodatkowania podatkiem dochodowym u źródła.

W przypadku niemożności uzyskania certyfikatu rezydencji podatkowej od podmiotu zagranicznego działającego na rzecz państwa, polski płatnik może nie pobierać podatku u źródła z wynagrodzenia za usługi reklamowe wypłacanego temu podmiotowi, opierając się na postanowieniach Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wynagrodzenie za prawa do transmisji kanałów telewizyjnych wypłacane kontrahentowi nie podlega podatkowi u źródła jako należność licencyjna, ponieważ jest związane z prawami pokrewnymi, a nie autorskimi, zgodnie z definicją zawartą w umowie Polska-Francja o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Odsetki od należności przysługujące Komitentowi, przekazywane na jego rzecz przez Komisanta w związku z Umową Komisu, nie stanowią wynagrodzenia z tytułu korzystania z kapitału przez Komisanta, wobec czego nie powodują dla Komisanta obowiązków płatnika podatku od wypłaty tych odsetek, na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Podstawę opodatkowania podatkiem u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 i art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, stanowią odsetki wypłacone lub skapitalizowane, a nie różnica między odsetkami kosztowymi i przychodowymi. Naliczone, lecz niewypłacone odsetki nie są uwzględniane w podstawie opodatkowania.

Płatności pomiędzy Oddziałem a Centralą spółki zagranicznej nie są traktowane jako transakcje pomiędzy odrębnymi podmiotami, co wyklucza zastosowanie art. 21 ust. 1 oraz art. 26 ust. 1 ustawy o CIT w zakresie obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego (WHT) w Polsce.

Odsetki z tytułu interest bearing wypłacane z Polski luksemburskiemu podmiotowi, będącemu rzeczywistym właścicielem, nie są traktowane jako odsetki od pożyczek bankowych na gruncie art. 11 ust. 3 UPO, co uniemożliwia ich całkowite zwolnienie z podatku w Polsce i wymaga poboru podatku u źródła, zgodnie z art. 11 ust. 1 i 2 UPO przy stawce 5%.

Płatności z tytułu usług niematerialnych związanych z gwarancjami, istotne jako zyski przedsiębiorstwa, podlegają opodatkowaniu w państwie rezydencji odbiorcy na podstawie art. 7 UPO z Danią. Certyfikat rezydencji jest wystarczający do niepobrania podatku u źródła bez weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela.