Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania do Polski i spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy PIT, ma prawo do ulgi na powrót w latach 2027-2030. Przysługuje mu zwolnienie z podatku dochodowego od przychodów wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 152, nie przekraczając kwoty 85 528 zł rocznie.
Podatnik uzyskuje nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce od momentu przeniesienia centrum interesów życiowych, co w analizowanym przypadku nastąpiło w październiku 2023 r. Świadczenia dyplomatyczne zwolnione są z opodatkowania, natomiast wynagrodzenie podstawowe podlega proporcjonalnemu odliczeniu. Metoda proporcjonalnego odliczenia stosowana jest w braku umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania
Podatnik, który wyjeżdża na stałe za granicę, ale pozostawia rodzinę i część majątku w Polsce, może nie utracić polskiej rezydencji podatkowej, co determinuje jego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, eliminując możliwość skorzystania z ulgi na powrót.
Ulgę prorodzinną na dziecko pełnoletnie nabywa rodzic faktycznie wykonujący władzę rodzicielską, przy czym w przypadku pełnoletniego uczącego się dziecka, prawo do ulgi przysługuje obydwojgu rodzicom w częściach równych, o ile oboje wykonują ciążący obowiązek alimentacyjny.
Osoba, która w latach poprzedzających przeniesienie rezydencji miała centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, nie ma prawa do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., nawet jeśli przez ten czas przebywała i pracowała za granicą.
Osoba fizyczna, która posiada w Polsce centrum interesów życiowych, jest uznawana za rezydenta podatkowego, niezależnie od liczby dni spędzonych za granicą, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce.
Wnioskodawczyni, spełniając przesłanki określone w art. 21 ustawy o PIT dotyczące nieograniczonego obowiązku podatkowego po przeniesieniu rezydencji do Polski, używając zaświadczenia o zagranicznej rezydencji, jest uprawniona, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy, do tzw. ulgi na powrót, pozwalającej na zwolnienia z opodatkowania określonych przychodów w czterech kolejno następujących latach
Osoba fizyczna, która od daty relokacji do Zjednoczonych Emiratów Arabskich nie posiada centrum interesów życiowych ani nie przebywa w Polsce powyżej 183 dni, nie podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, a jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dochodów osiągniętych na terytorium Polski.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski i spełnia wymogi art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót, zwolnienia podatkowego od określonych przychodów, w czterech latach podatkowych od zmiany rezydencji.
Dochód podatnika z tytułu świadczenia usług spawalniczych na rzecz holenderskiej spółki podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie uznania rezydencji podatkowej w oparciu o centrum interesów w Polsce oraz braku zakładu podatkowego w Holandii.
Dochody osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce, pochodzące z usług wykonywanych na rzecz kontrahenta w Holandii, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, pod warunkiem że działalność ta nie jest prowadzona przez zakład w Holandii.
W przypadku, gdy podatnik po dłuższym pobycie zagranicznym przenosi miejsce zamieszkania i centrum swoich interesów życiowych do Polski, spełniając warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje mu prawo do skorzystania z "ulgi na powrót".
Wykładnia art. 47 ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje, iż przeniesienie miejsca zamieszkania następuje z chwilą faktycznego osiedlenia, a nie formalnego uzyskania dokumentu pobytowego. W związku z tym termin na zgłoszenie mienia przesiedleńczego do procedury celnej wynosi 12 miesięcy od faktycznego przemieszczenia się.
Warunki ulgi na powrót z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy wymagają, aby podatnik nie zamieszkiwał na terytorium Polski przez trzy pełne lata kalendarzowe poprzedzające rok powrotu; niespełnienie tego warunku wyklucza prawo do ulgi.
Podatnik, który w trakcie roku podatkowego zmienia miejsce zamieszkania, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu do momentu powrotu, a następnie nieograniczonemu po powrocie. Dochody z najmu i pracy na terytorium Polski pozostają opodatkowane w Polsce, natomiast zyski z kapitałów mogą być opodatkowane wyłącznie w państwie rezydencji, zgodnie z umowami międzynarodowymi.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania i rezydencję z Niemiec do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełnia przesłanki do skorzystania z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, jeśli podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i spełnia dodatkowe warunki dotyczące rezydencji.
W przypadku gdy podatnik, mimo wyjazdu do pracy za granicą, utrzymuje centrum interesów osobistych w Polsce, jego powrót nie kwalifikuje się jako zmiana miejsca zamieszkania, a tym samym nie uprawnia do skorzystania z ulgi na powrót określonej w art. 21 ustawy o PIT.
Osoba wspólnie zamieszkująca z drugim rodzicem dzieci, mimo organizacyjnej separacji gospodarstw domowych, nie jest uznawana za samotnie wychowującą dzieci w rozumieniu ustawy o PIT. Status ten wymaga faktycznego, wyłącznego udziału w wychowywaniu dzieci.
Zyski uzyskane przez polskiego rezydenta podatkowego z przeniesienia własności nieruchomości położonej na Białorusi podlegają opodatkowaniu w Białorusi, nie powodując obowiązku podatkowego w Polsce.
Podatnik, przenosząc stałe miejsce zamieszkania do Zjednoczonych Emiratów Arabskich i nie posiadając w Polsce centrum interesów osobistych lub gospodarczych ani nie przebywając tam dłużej niż 183 dni rocznie, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT.
Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r., spełniając przesłanki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, pozwalającej na zwolnienie z podatku dochodowego w limicie 85 528 zł rocznie, przez cztery lata, począwszy od roku przeprowadzki.
Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania na terytorium Polski, nie przebywał w Polsce trzy lata przed przeniesieniem oraz posiadał obywatelstwo polskie, może skorzystać z ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy PIT, o ile spełnia warunki nieograniczonego obowiązku podatkowego.
Zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, nie dotyczy podatników, którzy nie mogą udokumentować nieprzebywania na terytorium Polski przez wskazane okresy poprzez brak certyfikatu rezydencji lub innych dowodów rezydencji podatkowej za granicą.
Podatnik podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu z uwagi na centrum interesów życiowych i gospodarczych zlokalizowane w Polsce. W razie konfliktu rezydencji z włoskimi organami, zastosowanie znajdą postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, które mogą wymagać procedury wzajemnego porozumienia.