Osoba mająca centrum interesów osobistych i gospodarczych poza granicami Polski nie jest polskim rezydentem podatkowym, nawet gdy przebywa w Polsce ponad 183 dni, co determinowane jest przepisami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Wybór rezydencji podatkowej wpływa na zakres opodatkowania dochodów zagranicznych, które pozostają poza zakresem polskiego opodatkowania.

Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania do Polski i spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy PIT, ma prawo do ulgi na powrót w latach 2027-2030. Przysługuje mu zwolnienie z podatku dochodowego od przychodów wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 152, nie przekraczając kwoty 85 528 zł rocznie.

Podatnik uzyskuje nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce od momentu przeniesienia centrum interesów życiowych, co w analizowanym przypadku nastąpiło w październiku 2023 r. Świadczenia dyplomatyczne zwolnione są z opodatkowania, natomiast wynagrodzenie podstawowe podlega proporcjonalnemu odliczeniu. Metoda proporcjonalnego odliczenia stosowana jest w braku umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania

Podatnik, który wyjeżdża na stałe za granicę, ale pozostawia rodzinę i część majątku w Polsce, może nie utracić polskiej rezydencji podatkowej, co determinuje jego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, eliminując możliwość skorzystania z ulgi na powrót.

Ulgę prorodzinną na dziecko pełnoletnie nabywa rodzic faktycznie wykonujący władzę rodzicielską, przy czym w przypadku pełnoletniego uczącego się dziecka, prawo do ulgi przysługuje obydwojgu rodzicom w częściach równych, o ile oboje wykonują ciążący obowiązek alimentacyjny.

Osoba, która w latach poprzedzających przeniesienie rezydencji miała centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, nie ma prawa do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., nawet jeśli przez ten czas przebywała i pracowała za granicą.

Osoba fizyczna, która posiada w Polsce centrum interesów życiowych, jest uznawana za rezydenta podatkowego, niezależnie od liczby dni spędzonych za granicą, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce.

Wnioskodawczyni, spełniając przesłanki określone w art. 21 ustawy o PIT dotyczące nieograniczonego obowiązku podatkowego po przeniesieniu rezydencji do Polski, używając zaświadczenia o zagranicznej rezydencji, jest uprawniona, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy, do tzw. ulgi na powrót, pozwalającej na zwolnienia z opodatkowania określonych przychodów w czterech kolejno następujących latach

Osoba fizyczna, która od daty relokacji do Zjednoczonych Emiratów Arabskich nie posiada centrum interesów życiowych ani nie przebywa w Polsce powyżej 183 dni, nie podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, a jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dochodów osiągniętych na terytorium Polski.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski i spełnia wymogi art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót, zwolnienia podatkowego od określonych przychodów, w czterech latach podatkowych od zmiany rezydencji.

Dochód podatnika z tytułu świadczenia usług spawalniczych na rzecz holenderskiej spółki podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie uznania rezydencji podatkowej w oparciu o centrum interesów w Polsce oraz braku zakładu podatkowego w Holandii.

Dochody osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce, pochodzące z usług wykonywanych na rzecz kontrahenta w Holandii, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, pod warunkiem że działalność ta nie jest prowadzona przez zakład w Holandii.

W przypadku, gdy podatnik po dłuższym pobycie zagranicznym przenosi miejsce zamieszkania i centrum swoich interesów życiowych do Polski, spełniając warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje mu prawo do skorzystania z "ulgi na powrót".

Wykładnia art. 47 ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje, iż przeniesienie miejsca zamieszkania następuje z chwilą faktycznego osiedlenia, a nie formalnego uzyskania dokumentu pobytowego. W związku z tym termin na zgłoszenie mienia przesiedleńczego do procedury celnej wynosi 12 miesięcy od faktycznego przemieszczenia się.

GmbH nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, co znosi obowiązki dotyczące KSeF; Retrofit stanowi świadczenie kompleksowe, opodatkowane według zasad odwrotnego obciążenia.

Warunki ulgi na powrót z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy wymagają, aby podatnik nie zamieszkiwał na terytorium Polski przez trzy pełne lata kalendarzowe poprzedzające rok powrotu; niespełnienie tego warunku wyklucza prawo do ulgi.

Podatnik, który w trakcie roku podatkowego zmienia miejsce zamieszkania, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu do momentu powrotu, a następnie nieograniczonemu po powrocie. Dochody z najmu i pracy na terytorium Polski pozostają opodatkowane w Polsce, natomiast zyski z kapitałów mogą być opodatkowane wyłącznie w państwie rezydencji, zgodnie z umowami międzynarodowymi.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania i rezydencję z Niemiec do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełnia przesłanki do skorzystania z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, jeśli podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i spełnia dodatkowe warunki dotyczące rezydencji.

Usługi świadczone przez spółkę w zakresie przeniesienia majątkowych praw autorskich do artykułów naukowych stanowią świadczenie kompleksowe, w którym przeniesienie tych praw jest dominującym elementem. Miejscem opodatkowania tych usług jest kraj zamieszkania autorów, co zgodnie z art. 28l ustawy o VAT oznacza, że usługi nie podlegają opodatkowaniu w Polsce.

W przypadku gdy podatnik, mimo wyjazdu do pracy za granicą, utrzymuje centrum interesów osobistych w Polsce, jego powrót nie kwalifikuje się jako zmiana miejsca zamieszkania, a tym samym nie uprawnia do skorzystania z ulgi na powrót określonej w art. 21 ustawy o PIT.

Brytyjska spółka nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej; miejsce świadczenia usług, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, stanowi jej siedziba w Wielkiej Brytanii. W konsekwencji, spółka nie ma prawa do odliczenia VAT od nabytych usług na terenie Polski.

Osoba wspólnie zamieszkująca z drugim rodzicem dzieci, mimo organizacyjnej separacji gospodarstw domowych, nie jest uznawana za samotnie wychowującą dzieci w rozumieniu ustawy o PIT. Status ten wymaga faktycznego, wyłącznego udziału w wychowywaniu dzieci.

Zyski uzyskane przez polskiego rezydenta podatkowego z przeniesienia własności nieruchomości położonej na Białorusi podlegają opodatkowaniu w Białorusi, nie powodując obowiązku podatkowego w Polsce.

Podatnik, przenosząc stałe miejsce zamieszkania do Zjednoczonych Emiratów Arabskich i nie posiadając w Polsce centrum interesów osobistych lub gospodarczych ani nie przebywając tam dłużej niż 183 dni rocznie, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT.