Zapłacone odsetki od pożyczek przeznaczonych na nabycie udziałów lub akcji spółek zależnych są dla PGK pośrednimi kosztami uzyskania przychodów, jeżeli finansowanie służy rozwojowi działalności operacyjnej, i podlegają alokacji do innych źródeł niż zyski kapitałowe. Do tego samego źródła przypisuje się dodatnie i ujemne różnice kursowe związane z tymi pożyczkami.

Wydatek na jednorazową premię za nabycie opcji na stopę procentową, stanowiącej pośredni koszt zabezpieczenia źródła przychodów, jest potrącalny w dacie jego ujęcia w księgach rachunkowych, niezależnie od konta księgowego, nie wcześniej jednak niż z dniem zakończenia pierwszego okresu rozliczeniowego, w którym podatnik mógł potencjalnie skorzystać z praw wynikających z opcji.

Wydatek na jednorazową premię za nabycie opcji na stopę procentową, stanowiącej pośredni koszt zabezpieczenia źródła przychodów, podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w dacie jego ujęcia w księgach rachunkowych, jednak nie wcześniej niż z końcem pierwszego okresu rozliczeniowego, w którym podatnik potencjalnie może wykonać prawo z opcji; wygaśnięcie całej umowy nie warunkuje realizacji

Wydatek na nabycie opcji na stopę procentową, stanowiącej instrument zabezpieczający koszty finansowania, jest pośrednim kosztem uzyskania przychodów potrącalnym w dniu jego ujęcia w księgach rachunkowych, niezależnie od rodzaju konta. Ograniczenie z art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT ustaje z końcem pierwszego okresu rozliczeniowego, w którym nabywca opcji może potencjalnie wykonać prawo do świadczenia

Wydatek na nabycie opcji na stopę procentową, stanowiący pośredni koszt uzyskania przychodów, podlega potrąceniu w dacie jego ujęcia w księgach rachunkowych, niezależnie od rodzaju konta księgowego, nie wcześniej jednak niż z dniem zakończenia pierwszego okresu rozliczeniowego, w którym podatnik uzyskał potencjalną możliwość wykonania praw z opcji lub rezygnacji z ich wykonania. Realizacja praw w rozumieniu

Wydatki podatnika na rozbiórkę i odtworzenie nawierzchni oraz innych elementów pasa drogowego, ponoszone w związku z budową lub przebudową własnej sieci, lecz dotyczące infrastruktury należącej do zarządcy drogi, nie zwiększają wartości początkowej wytwarzanego środka trwałego ani nie stanowią inwestycji w obcym środku trwałym. Jako koszty pośrednio związane z przychodami podlegają potrąceniu w dacie

W razie odpłatnego zbycia środków trwałych i zapasów przypisanych do zamkniętej, trwale nierentownej linii produkcyjnej podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, w momencie sprzedaży, niezamortyzowaną część wartości początkowej środków trwałych oraz nierozliczoną uprzednio wartość zapasów. Art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT nie wyłącza tego prawa, jeżeli zamknięcie linii nie wynika ze

Wypłaty wstecznych wyrównań i zwiększonych bieżących wynagrodzeń mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, natomiast odszkodowań za nierówne traktowanie wraz z odsetkami nie można zaliczyć do takich kosztów; koszty postępowania sądowego mogą być zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów.

Odsetki od pożyczki zaciągniętej na nabycie akcji, niezwiązane bezpośrednio z przychodami kapitałowymi, mogą być klasyfikowane jako koszty uzyskania przychodów innych niż kapitałowe i alokowane proporcjonalnie, jeśli niemożliwe jest ich przypisanie do konkretnego źródła, zgodnie z art. 15 ust. 2b ustawy CIT.

Koszty związane z mechanizmem CBAM mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów dopiero w momencie ich faktycznego poniesienia, zgodnie z postanowieniami art. 15 ust. 1 i 4c ustawy o CIT, co oznacza, iż możliwe jest ich rozliczenie jedynie w latach, w których rzeczywiście zostały poniesione.

Wyłącznie koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem środków trwałych, które odpowiadają definicjom z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, mogą powiększać ich wartość początkową. Koszty pośrednie, niezwiązane bezpośrednio z procesem tworzenia środków trwałych, powinny być rozliczne zgodnie z zasadami dotyczącymi kosztów pośrednich.

Koszty poniesione przez podatnika na odszkodowania, zadośćuczynienia oraz związane z nimi koszty sądowe w związku z wypadkiem przy pracy, nieobjęte wyłączeniami z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdyż są to wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, mające na celu jej zabezpieczenie lub zachowanie.

Wypłaty wynagrodzeń typu „earn-out” w opisanym zdarzeniu przyszłym stanowią koszty uzyskania przychodów, inne niż bezpośrednio związane z przychodami i potrącalne w dacie poniesienia, zakwalifikowane jako koszty operacyjne związane z działalnością gospodarczą, a nie z zyskami kapitałowymi.

Sprzedaż własnych wierzytelności przez Spółkę w ramach umów faktoringowych stanowi odrębną kategorię przychodu podatkowego, który nie wpływa jako zysk kapitałowy. Wynagrodzenie na rzecz faktorów jest zgodne z przepisami CIT jako koszt pośredni. Przychód ze zbycia wierzytelności może obniżać podstawę minimalnego podatku dochodowego.

Przychody z tytułu refakturyzacji kosztów licencyjnych w centralizowanym modelu zakupowym Grupy nie są przychodami z zysków kapitałowych. Kosztem są wydatki, których poniesienie wprost wpływa na uzyskanie przychodu podlegającego rozliczeniu operacyjnemu. Wydatki na własne potrzeby są kosztem pośrednim.

Dodatkowe wpłaty dokonywane przez kredytodawców na Fundusz Wsparcia Kredytobiorców, zgodnie z ustawą o finansowaniu społecznościowym, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, jako koszty pośrednie, nie podlegające wyłączeniu z art. 16 ust. 1 pkt 76 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wypłaty typu earn-out, jako koszty pośrednie ponoszone przez spółkę kontynuującą działalność operacyjną, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia, niezależnie od przeniesienia własności udziałów, i alokowane są, przy założeniu braku przychodów kapitałowych, wyłącznie do przychodów operacyjnych.

W przypadku umowy master franczyzy, wartość początkowa wiedzy przekazanej polskiej spółce franczyzobiorcy powinna zostać ustalona na podstawie ceny jednorazowej opłaty licencyjnej. Zmienne części opłaty uzależnione od przychodów nie mogą być włączone do wartości początkowej, lecz rozliczane jako koszty pośrednie według art. 16g ust. 14 ustawy o CIT.

Koszty prowadzenia zagranicznego rachunku bankowego mogą stanowić koszt uzyskania przychodu tylko w zakresie, w jakim pozostają w bezpośrednim związku z przychodami z tytułu zbycia papierów wartościowych rozliczanych w danym roku podatkowym na podstawie art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wynagrodzenie earn-out, nie stanowiące ceny nabycia ani warunkujące skuteczność nabycia udziałów, jest pośrednim kosztem uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, potrącalnym w dacie poniesienia, klasyfikowanym do przychodów operacyjnych, a nie zysków kapitałowych.

Koszty transakcyjne poniesione w celu nabycia udziałów lub akcji, niezrealizowane dotychczas, stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami i powinny być alokowane do dochodów z zysków kapitałowych oraz innych źródeł przychodów według proporcji przychodów zgodnie z art. 15 ust. 2 w związku z ust. 2b ustawy o CIT.

Wydatki związane z kosztami obsługi długu (DSCR) oraz koszty obsługi specjalnego konta rezerwowego (DSRA), jak również związane z nimi odsetki, naliczone przed dniem oddania inwestycji do używania, stanowią koszty pośrednie (OPEX) zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz ust. 4d ustawy o CIT.

Wydatki ponoszone na pakiety medyczne dla współpracowników B2B nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, gdyż stanowią koszty reprezentacji zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.