W strukturze finansowania back-to-back polski płatnik może zastosować koncepcję look-through approach i uznać bank finansujący za podatnika oraz rzeczywistego właściciela odsetek, jeżeli pośrednik nie jest ekonomicznie uprawniony do należności, bank rozpoznaje przychód w państwie rezydencji, a płatność zachowuje charakter odsetek. Przy spełnieniu wymogów dokumentacyjnych i należytej staranności odsetki

Dla zastosowania preferencji podatku u źródła okres skuteczności certyfikatu rezydencji wyznacza wyłącznie okres rezydencji podatkowej potwierdzony przez właściwy organ podatkowy. W braku takiego oznaczenia płatnik stosuje certyfikat przez 12 miesięcy od daty jego wydania, natomiast informacje deklarowane przez podatnika lub dodatkowe odniesienia do umów zawartych z państwami trzecimi nie pozbawiają

Wypłata należności dywidendowych za pośrednictwem podmiotu transparentnego podatkowo nie wyklucza zastosowania zwolnienia z art. 6 ust. 1 pkt 11a ustawy o CIT wobec podmiotu, któremu przychód jest w całości przypisywany i który jest jego rzeczywistym właścicielem, jeżeli płatnik dysponuje dokumentami z art. 26 ust. 1g. Po przekroczeniu progu z art. 26 ust. 2e zwolnienie wymaga jednak skutecznego oświadczenia

Podatnik, który przed deklarowanym powrotem do Polski zachował na jej terytorium ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze, w szczególności z uwagi na miejsce zamieszkania małżonki i małoletnich dzieci, nieruchomość, kredyt oraz finansowanie potrzeb rodziny, nie spełnia warunku uprzedniego braku miejsca zamieszkania w Polsce. W konsekwencji nie przysługuje mu zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 152

Jeżeli należności wypłacane formalnie na rzecz transparentnego podatkowo podmiotu zagranicznego są w całości przypisywane zagranicznemu programowi emerytalnemu będącemu ich rzeczywistym właścicielem, płatnik może zastosować zwolnienie z art. 6 ust. 1 pkt 11a ustawy o CIT po spełnieniu wymogów dokumentacyjnych z art. 26 ust. 1g. Przekroczenie progu z art. 26 ust. 2e wyłącza jednak automatyczne stosowanie

Jeżeli należności z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT są wypłacane formalnie na rzecz podmiotu transparentnego podatkowo, lecz w całości przypisywane zagranicznemu programowi emerytalnemu będącemu ich rzeczywistym właścicielem, płatnik może zastosować zwolnienie z art. 6 ust. 1 pkt 11a w trybie art. 26 ust. 1g po uzyskaniu dokumentów tego programu; po przekroczeniu progu z art. 26 ust. 2e konieczne jest

Podatnik, który po 31 grudnia 2021 r. przeniósł miejsce zamieszkania z Niemiec do Polski i wykazał, że w wymaganym okresie poprzedzającym powrót nie posiadał polskiej rezydencji podatkowej, spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy o PIT. Może zatem objąć ulgą na powrót przychody ze stosunku pracy za lata 2023–2026, w granicach rocznego limitu 85 528 zł.

Stała placówka niemieckiego przedsiębiorstwa w Polsce, obejmująca wynajęte biuro i personel zatrudniony na czas nieokreślony, nie stanowi zakładu w rozumieniu art. 5 UPO PL-DE, jeżeli wykonywane przez ten personel czynności mają wyłącznie techniczny, przygotowawczy lub pomocniczy charakter względem działalności przedsiębiorstwa jako całości, a pracownicy nie uczestniczą w sprzedaży, relacjach z klientami

Podatnik, który nie posiada obywatelstwa polskiego, obywatelstwa państwa UE, EOG lub Szwajcarii ani Karty Polaka, nie nabywa prawa do ulgi na powrót, jeżeli w okresie określonym w art. 21 ust. 43 pkt 2 ustawy o PIT nie mieszkał nieprzerwanie w państwie wymienionym w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. b tiret pierwszego. Cel preferencji nie uzasadnia odstąpienia od jednoznacznego brzmienia tego warunku.

Warunek braku miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez trzy lata kalendarzowe bezpośrednio poprzedzające rok przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski jest spełniony wyłącznie wtedy, gdy podatnik pozostawał nierezydentem przez pełne lata od 1 stycznia do 31 grudnia. Wyjazd z Polski w trakcie pierwszego z wymaganych lat wyklucza zastosowanie ulgi na powrót.

Odpłatność za usługi hostingu należy uznać za należności z tytułu użytkowania urządzenia przemysłowego, podlegające opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz art. 12 ust. 3 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a Niemcami.

Osoba fizyczna, która pomimo wykonywania działalności gospodarczej w Niemczech posiada centrum interesów życiowych w Polsce, podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości dochodów. Przychody z niemieckiego zakładu podlegają tam opodatkowaniu zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania. Możliwe jest stosowanie w Polsce ryczałtu 8,5% od przychodów ewidencjonowanych.

Emerytura z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych podlega opodatkowaniu wyłącznie w Niemczech i nie jest uwzględniana w polskich zeznaniach podatkowych, zgodnie z polsko-niemiecką umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Należności z tytułu diet i zryczałtowanego zwrotu kosztów noclegu wypłacane polskim rezydentom za granicą, nieprzekraczające limitów określonych w rozporządzeniu, są zwolnione z opodatkowania zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT.

Emerytura otrzymywana z niemieckiego pracowniczego programu emerytalnego jest zwolniona z opodatkowania w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mimo że dochód podlega opodatkowaniu w Polsce zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Diety i zwroty kosztów z tytułu podróży, związane z realizacją umowy zlecenia, mogą być zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych, jeśli mieszczą się w ustawowych limitach, zaś podróż odbywana jest w celu uzyskania przychodów (art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT).

Podatnik, który wyjeżdża na stałe za granicę, ale pozostawia rodzinę i część majątku w Polsce, może nie utracić polskiej rezydencji podatkowej, co determinuje jego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, eliminując możliwość skorzystania z ulgi na powrót.

Dochód z emerytury uzyskiwany z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych przez rezydenta Polski, podlega opodatkowaniu wyłącznie w Niemczech zgodnie z art. 18 ust. 2 umowy polsko-niemieckiej o unikaniu podwójnego opodatkowania, co wyklucza jego uwzględnienie w polskim zeznaniu podatkowym.

Podatniczka, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r., spełnia warunki przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do skorzystania z ulgi na powrót, przy założeniu dochowania wymogów formalno-merytorycznych, w tym posiadania odpowiednich dokumentów potwierdzających rezydencję podatkową w okresie pobytu za granicą

Podatnik rozliczający przychody z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych nie jest uprawniony do skorzystania z ulgi na złe długi w odniesieniu do wierzytelności wobec dłużnika mającego siedzibę za granicą, jeśli dłużnik nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jest objęty postępowaniem upadłościowym.

Wynagrodzenie członka zarządu spółki z siedzibą w Polsce, będącego niemieckim rezydentem oraz zatrudnionym przez zagraniczną spółkę matkę, podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 16 ust. 1 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Niemcami. Spółka polska, jako płatnik, jest zobowiązana do poboru podatku u źródła wobec braku certyfikatu rezydencji.

Zaliczki na podatek dochodowy odprowadzane przez płatnika z tytułu wynagrodzeń opiekunów nie obejmują równowartości zwiększonych kosztów utrzymania za granicą, jeśli koszty te spełniają warunki zwolnienia określone w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT oraz odpowiednim rozporządzeniu, a ich suma nie przekracza limitów ustawowych.

W przypadku, gdy podatnik po dłuższym pobycie zagranicznym przenosi miejsce zamieszkania i centrum swoich interesów życiowych do Polski, spełniając warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje mu prawo do skorzystania z "ulgi na powrót".

Płatności pomiędzy Oddziałem a Centralą spółki zagranicznej nie są traktowane jako transakcje pomiędzy odrębnymi podmiotami, co wyklucza zastosowanie art. 21 ust. 1 oraz art. 26 ust. 1 ustawy o CIT w zakresie obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego (WHT) w Polsce.