Wydatki na operację i wizyty lekarskie nie są uznawane za koszty rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń podatkowych w ramach ulgi rehabilitacyjnej, natomiast wydatki na zabiegi rehabilitacyjne oraz leki mogą być odliczane, pod warunkiem spełnienia wymogów formalnych określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki na pobyt w zakładzie opiekuńczo-leczniczym oraz rehabilitację indywidualną mogą być odliczane w ramach ulgi rehabilitacyjnej bez proporcji za pierwszy miesiąc, jeśli orzeczenie wskazuje wcześniejszą datę niepełnosprawności; wydatki na specjalistyczną żywność i probiotyki nie kwalifikują się do odliczenia jako leki.

Wydatki na operacje chirurgiczne, mimo ich niezbędności dla zdrowia, nie są kwalifikowane jako 'zabiegi rehabilitacyjne' w rozumieniu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co wyklucza możliwość ulgi podatkowej na ich podstawie. Interpretacja przepisów dotyczących ulg podatkowych musi być restrykcyjna, podążając za zamkniętym katalogiem wydatków.

Wydatki poniesione na wycisk i skan 3D oraz zabieg podania osocza PRP, a także planowane wydatki na korony zębowe, mogą być odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej, jako niezbędne w indywidualnej rehabilitacji osoby niepełnosprawnej (art. 26 ust. 7a pkt 3 oraz 6b ustawy o PIT).

Wydatek na cele rehabilitacyjne w odniesieniu do osób niepełnosprawnych uprawniony jest do odliczenia tylko na podstawie orzeczenia o niepełnosprawności wydanego przez właściwe organy, natomiast orzeczenie o niezdolności do pełnienia obowiązków zawodowych przez ZUS nie spełnia tego warunku.

Wydatek na badania genetyczne nie stanowi wydatku na cele rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Wydatki na terapię komórkową mogą spełniać przesłanki ulgi, lecz brak uzyskiwania dochodów wyklucza skorzystanie z odliczenia.

Koszty indywidualnej psychoterapii dziecka z orzeczoną niepełnosprawnością mogą zostać odliczone od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, co jest zgodne z art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem prawidłowego udokumentowania i nieskorzystania z innych źródeł finansowania.

Wydatki na leki spełniające definicję produktu leczniczego oraz na terapię psychologiczną stanowią podstawę do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej; natomiast suplementy diety i niekwalifikowane jako leki antykoncepcje hormonalne nie mogą być odliczane.

Wydatki na badania diagnostyczne, takie jak badanie A, nie kwalifikują się do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej, ponieważ nie mieszczą się w zamkniętym katalogu wydatków określonym w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który nie obejmuje wydatków na badania medyczne jako związane z rehabilitacją.

Osoba niepełnosprawna może odliczać od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatki na zabiegi rehabilitacyjne, leki i transport medyczny, stosownie do art. 26 ust. 7a ustawy o PIT, pod warunkiem odpowiedniego udokumentowania poniesionych wydatków oraz ich zgodności z wykazem prawnym.

Wydatek poniesiony na zakup leków z wykazu produktów leczniczych oraz na usługi fizjoterapeutyczne stanowi podstawę do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej, natomiast suplementy niekwalifikujące się jako leki według Prawa farmaceutycznego nie podlegają odliczeniu.

Wydatki poniesione na tlenoterapię hiperbaryczną przez osobę niepełnosprawną mogą podlegać odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o ile zostaną odpowiednio udokumentowane, niezależnie od zaleceń lekarskich, i obejmują okres obowiązywania orzeczenia o niepełnosprawności.

Wydatek poniesiony na zabieg, ukierunkowany na eliminację bólu oraz przywrócenie sprawności fizycznej, będący elementem rehabilitacyjnym, spełnia kryteria do uznania za wydatek na zabieg leczniczo-rehabilitacyjny i może podlegać odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o PIT.

Warunkiem odliczenia wydatków na zabiegi rehabilitacyjne w ramach ulgi rehabilitacyjnej jest posiadanie dokumentu potwierdzającego płatność, który jednoznacznie identyfikuje nabywcę usługi oraz sprzedawcę, a także szczegóły dotyczące transakcji, takie jak kwota zapłaty.

Wydatki na leczenie kanałowe i odbudowę zębów nie stanowią wydatków na cele rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie uprawniają do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej.

Mikrodiscektomia, jako zabieg leczniczy, nie stanowi wydatku na cele rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co wyklucza możliwość odliczenia jej kosztów w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Wydatki na cele rehabilitacyjne uprawniające do ulgi podatkowej muszą być zgodne z zamkniętym katalogiem określonym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki na terapeutyczne usługi przedszkolne i niektóre materiały pomocnicze, mimo ich związku z niepełnosprawnością, nie kwalifikują się do ulgi jako nie spełniające wymogów przepisów prawa.

Organ podatkowy przyznał, że wydatki na indywidualną psychoterapię osoby niepełnosprawnej, zalecaną przez lekarza specjalistę, mogą być odliczone jako wydatki rehabilitacyjne, jeśli pozostają bezpośrednio związane z niepełnosprawnością i spełniają wymogi dokumentacyjne określone ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne poniesione przez podatnika na leczenie niepełnosprawnej córki mogą podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o ile spełniają warunki określone w art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym w szczególności nie są refundowane z innych źródeł publicznych.

Wydatek poniesiony na zabieg rehabilitacyjny dokonywany przez osobę o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, związany z poprawą jej stanu zdrowia, uprawnia do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o ile spełnia wymogi określone w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ulgę rehabilitacyjną w podatku dochodowym odlicza się jako różnicę między wydatkami na rehabilitację a ich zwrotem z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, niewliczając świadczeń i dopłat niezwiązanych bezpośrednio z kosztami rehabilitacyjnymi.

Wydatki na cele rehabilitacyjne, spełniające kryteria indywidualnego i specjalistycznego sprzętu pomocnego w rehabilitacji osób niepełnosprawnych, mogą podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Nie obejmuje to jednak kosztów konsultacji medycznych oraz dóbr powszechnego użytku, takich jak klocki, które nie mają indywidualnego charakteru rehabilitacyjnego.

Koszty poniesione przez osobę niepełnosprawną na prywatny zabieg operacyjny, nawet jeżeli mają na celu poprawę zdrowia, nie kwalifikują się do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej, jeśli nie mieszczą się w enumeratywnie wymienionych wydatkach uprawniających do ulg podatkowych określonych w art. 26 ust. 7a ustawy PDOFiz.

Wydatki poniesione na usunięcie zębów, wszczepienie implantów i wykonanie mostów z łukami zębowymi nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, gdyż nie spełniają kryteriów zabiegów rehabilitacyjnych ani nie są uznane za wyroby medyczne wymienione w odpowiednich przepisach, a także nie mają bezpośredniego związku z niepełnosprawnością podatnika.