Nabycie udziału w nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem spełniającym cechy budynku mieszkalnego jednorodzinnego jest wydatkiem na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o PIT, jeżeli podatnik w ustawowym terminie faktycznie wykorzystuje ten budynek do stałego i całorocznego zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych; brak statusu

Zwolnienie z art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie obejmuje sprzedaży budynku jednorodzinnego w stanie surowym zamkniętym, który nie został oddany do użytkowania. Dla uznania obiektu za budynek mieszkalny jednorodzinny objęty tym zwolnieniem konieczna jest bowiem prawna możliwość jego użytkowania w celu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych, potwierdzona zgodnie z przepisami

Nabycie w 2026 r. budynku mieszkalnego jednorodzinnego, przez osoby posiadające wcześniej nieruchomość zabudowaną budynkiem formalnie uznanym za mieszkalny, nie stanowi pierwszego nabycia w rozumieniu art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, jeżeli brak jest formalno-prawnych przeszkód do użytkowania wcześniej posiadanego budynku.

Zwolnienie przewidziane w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie przysługuje, jeśli przedmiotem wcześniejszych praw podatnika był budynek mieszkalny, niezależnie od stanu technicznego, o ile brak jest formalnych decyzji organu nadzoru budowlanego o jego użytkowaniu lub nakazie rozbiórki.

Nie spełnia definicji budynku mieszkalnego wg przepisów prawa budowlanego budynek, wobec którego nie wydano decyzji nakazującej rozbiórkę, ale otrzymano pozwolenie na rozbiórkę ze względu na zły stan techniczny. Pozwolenie jest potwierdzeniem, że niemożliwie jest jego normalne użytkowanie i zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych.

Czy w przedstawionym stanie faktycznym należało uznać, że rozebrane obiekty, niebędące środkami trwałymi, zwiększają wartość początkową dróg i placów?