Osoba fizyczna, która mimo pobytu w Polsce krótszego niż 183 dni wykonuje pracę najemną w Norwegii i dysponuje tam wynajmowanym lokalem, zachowuje polską rezydencję podatkową, jeżeli w Polsce prowadzi trwałą działalność gospodarczą, posiada zasadniczy majątek oraz utrzymuje silniejsze więzi rodzinne, towarzyskie i gospodarcze; w świetle art. 4 Konwencji polsko-norweskiej jej ośrodek interesów życiowych

Dla zastosowania preferencji podatku u źródła okres skuteczności certyfikatu rezydencji wyznacza wyłącznie okres rezydencji podatkowej potwierdzony przez właściwy organ podatkowy. W braku takiego oznaczenia płatnik stosuje certyfikat przez 12 miesięcy od daty jego wydania, natomiast informacje deklarowane przez podatnika lub dodatkowe odniesienia do umów zawartych z państwami trzecimi nie pozbawiają

Dla celów zastosowania art. 29 ust. 2 i art. 41 ust. 9a ustawy o PIT wiążący jest okres rezydencji podatkowej wyraźnie poświadczony przez właściwy zagraniczny organ podatkowy; w braku takiego okresu certyfikat stosuje się przez 12 miesięcy od wydania. Informacje niewchodzące w zakres poświadczenia organu ani dodatkowe odniesienia do umów zawartych przez państwo rezydencji z państwami trzecimi nie pozbawiają

W przypadku wypłaty należności z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT za pośrednictwem podmiotu transparentnego podatkowo, przychód przypisany w całości zagranicznemu programowi emerytalnemu będącemu rzeczywistym właścicielem może korzystać ze zwolnienia z art. 6 ust. 1 pkt 11a w trybie art. 26 ust. 1g. Po przekroczeniu progu 2 mln zł niepobranie podatku od nadwyżki wymaga jednak skutecznego oświadczenia płatnika

Podatnik, który w 2024 r. przebywał w Polsce ponad 183 dni, a przy podwójnej rezydencji polsko-niemieckiej według kryterium zwykłego pobytu został uznany za rezydenta Polski, spełnia warunki ulgi na powrót, jeżeli w trzech poprzednich latach nie był polskim rezydentem, posiada obywatelstwo polskie oraz dysponuje innymi niż certyfikat rezydencji dowodami dokumentującymi uprzednie miejsce zamieszkania

Płatnik PIT może zastosować preferencję traktatową wobec należności licencyjnych i usług niematerialnych na podstawie certyfikatu rezydencji otrzymanego po wypłacie, jeżeli certyfikat potwierdza rezydencję na dzień wypłaty. Ważność niemieckiego certyfikatu wyznacza część poświadczona przez organ, a przy usługach stanowiących zyski przedsiębiorstwa nie bada się statusu rzeczywistego właściciela.

Wynagrodzenie amerykańskiego rezydenta za samodzielne przygotowanie i przeprowadzenie warsztatów naukowych na podstawie umowy o dzieło stanowi dochód z wolnego zawodu w rozumieniu art. 15 umowy polsko-amerykańskiej. Jeżeli pobyt wykonawcy w Polsce nie przekracza 183 dni w roku podatkowym, a jego rezydencja została udokumentowana certyfikatem, płatnik nie pobiera podatku u źródła, lecz składa informację

Osoba, która w trakcie roku przenosi do Polski stałe miejsce zamieszkania oraz centrum interesów osobistych i gospodarczych, uzyskuje od dnia tego przeniesienia polską rezydencję podatkową i nieograniczony obowiązek podatkowy, również gdy uprzednio była uznawana za rezydenta Norwegii. Wynagrodzenie lokalnego pracownika ambasady norweskiej, będącego polskim rezydentem i obywatelem Polski, jest opodatkowane

Wynagrodzenie wypłacane niemieckiemu rezydentowi podatkowemu z umowy o dzieło, która przewiduje wykonanie utworu i udzielenie polskiemu zamawiającemu licencji niewyłącznej, stanowi należność licencyjną w rozumieniu art. 12 umowy polsko-niemieckiej, także gdy umowa ustala jedno wynagrodzenie bez wyodrębnienia części licencyjnej. Przy posiadaniu certyfikatu rezydencji płatnik pobiera 5% podatek u źródła

Osoba fizyczna, która po przeniesieniu Duty Station do Polski zwykle w niej przebywa, prowadzi tu gospodarstwo domowe i wykonuje stąd usługi, jest – przy nierozstrzygalności wcześniejszych kryteriów kolizyjnych – polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu umowy polsko-greckiej. Wynagrodzenie wypłacane jej bezpośrednio przez UNOPS, jako osobie wykonującej usługi w rozumieniu umowy RP–ONZ, pozostaje

Warunek braku miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez trzy lata kalendarzowe bezpośrednio poprzedzające rok przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski jest spełniony wyłącznie wtedy, gdy podatnik pozostawał nierezydentem przez pełne lata od 1 stycznia do 31 grudnia. Wyjazd z Polski w trakcie pierwszego z wymaganych lat wyklucza zastosowanie ulgi na powrót.

Dochody z tytułu umorzenia, wykupienia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych przez rezydenta Kataru nie podlegają opodatkowaniu w Polsce zgodnie z art. 13 ust. 4 UPO, zaś odsetki uzyskiwane w Polsce przez katarskiego rezydenta mogą być opodatkowane zgodnie z art. 11 UPO, lecz nie wyższą stawką niż 5% brutto, przy zachowaniu warunku przedstawienia certyfikatu rezydencji.

Od 1 marca 2024 r., w związku z wyjazdem do Kanady, wnioskodawca podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Dochody z działalności gospodarczej, pracy najemnej i zbycia ETF są opodatkowane w Kanadzie. Podatek od zwrotu IKE w Polsce należy się według stawki 19%, natomiast odsetki z wykupu obligacji można ograniczyć do 10% po przedstawieniu certyfikatu rezydencji.

Osoby fizyczne, które posiadają swój ośrodek interesów życiowych w Polsce, są uznawane za polskich rezydentów podatkowych, podlegających nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, nawet jeśli ich czas pobytu w Polsce i Hiszpanii nie przekracza 183 dni rocznie każda.

Miejsce zamieszkania dla celów podatkowych osoby delegowanej do pracy za granicą pozostaje w Polsce, jeśli w kraju tym znajduje się ośrodek interesów życiowych i gospodarczych, a zmiana pracodawcy na zagranicznego nie zmienia rezydencji podatkowej, stosując metodę wyłączenia z progresją do dochodów uzyskanych za granicą.

Osoba fizyczna, która ma stałe miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii, gdzie również pracuje i spędza ponad 183 dni w roku, mimo iż jej rodzina zamieszkuje w Polsce, nie należy do polskich rezydentów podatkowych; w Polsce przychody tej osoby podlegają jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Osoba fizyczna posiadająca w Polsce centrum interesów życiowych, nawet przy pobycie przekraczającym 183 dni w Szwecji, zachowuje polską rezydencję podatkową, podlegając nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Dochody uzyskiwane za granicą podlegają metodzie unikania podwójnego opodatkowania poprzez wyłączenie z progresją.

Wnioskodawca, jako osoba nieposiadająca centrum interesów osobistych ani gospodarczych w Polsce oraz przebywająca na jej terytorium mniej niż 183 dni, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na podstawie art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co skutkuje nieopodatkowaniem dochodów z zagranicznych źródeł.

Rezydentem podatkowym Polski w 2025 roku jest osoba, która posiada w kraju centrum interesów życiowych, pomimo fizycznego pobytu poza Polską, jeśli powiązania osobiste i gospodarcze z Polską są trwałe i przeważające nad związkami z innym państwem.

Wnioskodawcy przysługuje prawo do korzystania z ulgi na powrót od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, przy czym ulga ta może być zastosowana od początku roku podatkowego 2025 lub 2026, a nie 2027, jak początkowo wskazywał wnioskodawca.

Wnioskodawca, przebywając na Ukrainie w latach 2022 i 2023, nie może być uznany za polskiego rezydenta podatkowego, gdyż fizycznie nie osiedlił się w Polsce w związku z działaniami wojennymi, co wyklucza możliwość zastosowania art. 52zj ustawy o PIT oraz wspólnego rozliczenia z małżonkiem.

Osoba, która w latach poprzedzających przeniesienie rezydencji miała centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, nie ma prawa do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., nawet jeśli przez ten czas przebywała i pracowała za granicą.

Podatnik, który przenosi miejsce zamieszkania z Niemiec do Polski, może skorzystać z "ulgi na powrót" o ile przez trzy lata poprzedzające powrót nie miał rezydencji podatkowej w Polsce i posiada dokumentację potwierdzającą miejsce zamieszkania w innym państwie.

Osoba fizyczna, która posiada w Polsce centrum interesów życiowych, jest uznawana za rezydenta podatkowego, niezależnie od liczby dni spędzonych za granicą, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce.