Odpłatność za usługi hostingu należy uznać za należności z tytułu użytkowania urządzenia przemysłowego, podlegające opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz art. 12 ust. 3 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a Niemcami.

Płatności za subskrypcję platformy chmurowej w formie licencji typu end-user nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła, gdyż brak przy nich przeniesienia praw autorskich. Jednakże korzystanie z zasobów wirtualnych chmury obliczeniowej rozliczane na podstawie faktycznego wykorzystania zasobów uznane jest za użytkowanie urządzenia przemysłowego i wymaga poboru podatku u źródła zgodnie z art. 21

Należności z tytułu Programów LUK nie mieszczą się w zakresie przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT i nie wymagają poboru podatku u źródła, natomiast należności za Programy SaaS, jako za użytkowanie urządzenia przemysłowego, podlegają temu obowiązkowi; umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania mogą stanowić podstawę relokacji obowiązku podatkowego do kraju rezydencji dostawcy.

Wsparcie finansowe wypłacane nauczycielowi w ramach programu Erasmus+ podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego od osób fizycznych do końca 2030 roku, a wypłacający to wsparcie nie pełni funkcji płatnika w związku z tą wypłatą.

Zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych przy nabyciu nieruchomości jednorodzinnej nie może być stosowane częściowo względem współnabywcy spełniającego warunki, jeśli pozostali nabywcy nie spełniają przewidzianych w ustawie przesłanek, co wyklucza możliwość proporcjonalnego zwolnienia.

Płatności dokonywane przez polską spółkę na rzecz niemieckiej spółki matki za usługi IT nie podlegają jako należności licencyjne. Nie dotyczą więc limitu 2.000.000 zł ani mechanizmu pay and refund, pod pewnymi wyjątkami dotyczącymi użytkowania urządzeń przemysłowych w usługach nr 2-6 oraz najmu sprzętu IT.

Nabycie udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nie korzysta ze zwolnienia od podatku od czynności cywilnoprawnych, przewidzianego w art. 9 pkt 17 ustawy, zatem opłata podatku przez notariusza jest prawidłowa.

Płatności pomiędzy Oddziałem a Centralą spółki zagranicznej nie są traktowane jako transakcje pomiędzy odrębnymi podmiotami, co wyklucza zastosowanie art. 21 ust. 1 oraz art. 26 ust. 1 ustawy o CIT w zakresie obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego (WHT) w Polsce.

Płatności dokonywane przez polskiego rezydenta podatkowego na rzecz innego polskiego rezydenta z tytułu subskrypcji nie stanowią wypłat na rzecz nierezydenta w rozumieniu art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a zatem nie powodują obowiązku poboru zryczałtowanego podatku u źródła.

Płatność prowizji od niewykorzystanej części pożyczki, stanowiącej wynagrodzenie za gotowość do udzielenia finansowania, kwalifikuje się jako "odsetki" w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz art. 11 ust. 4 UPO PL-DE. W konsekwencji, na pożyczkobiorcy ciąży obowiązek poboru podatku u źródła od tej prowizji.

Prowizja płacona z tytułu niewykorzystanej części pożyczki stanowi dochód podobny do odsetek, co czyni ją podlegającą opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. W takim przypadku wymagane jest uwzględnienie preferencji podatkowych przewidzianych przez umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, przy spełnieniu określonych przez ustawodawcę warunków.

Płatności dokonywane przez podatnika za towary zawierające oprogramowanie, będące integralną częścią nabywanych produktów, nie stanowią należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, gdyż nie wiążą się z przeniesieniem praw autorskich ani uprawnień do modyfikacji oprogramowania.

Opłaty abonamentowe za usługi SaaS, umożliwiające dostęp do infrastruktury technicznej i udostępnionych zasobów, stanowią należności za użytkowanie urządzeń przemysłowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, co obliguje podatnika do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła.

Wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę z tytułu licencji na oprogramowanie oraz usług wsparcia technicznego, które nie powodują przeniesienia autorskich praw majątkowych ani nie wymagają przeniesienia infrastruktury IT, nie jest objęte zryczałtowanym podatkiem dochodowym u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy CIT.

Nieodpłatne przekazanie nieruchomości ze spółki komandytowej na rzecz wspólników powoduje powstanie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z kapitałów pieniężnych. Spółka będąca płatnikiem jest zobowiązana do pobrania zryczałtowanego podatku z tego tytułu (art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 41 ust. 4e ustawy o PIT).

Przychody uzyskane z zagranicznych źródeł, od których potrącony został podatek u źródła, nie muszą być uwzględniane w zaliczkach na CIT, lecz powinny być rozliczane przy składaniu zeznania rocznego. Spółka ma prawo odliczyć w Polsce podatek u źródła zapłacony w USA od podatku dochodowego od kwalifikowanych dochodów z praw własności intelektualnej.

Należności odsetkowe oraz inne płatności, które niemiecki fundusz inwestycyjny otrzymuje od polskiej spółki, mogą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, jeśli Fundusz spełnia warunki instytucji wspólnego inwestowania zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

W przypadku podziału przez wyodrębnienie, Bank Przejmujący wstępuje w prawa i obowiązki podatkowe związane z przejmowaną działalnością pozostające w stanach otwartych, natomiast Bank Dzielony ponosi odpowiedzialność za zobowiązania zamknięte sprzed podziału. Korekty deklaracji sprzed podziału obciążają Bank Dzielony.

Płatności z tytułu umowy międzynarodowej, które nie stanowią należności licencyjnych ani know-how, nie rodzą obowiązku pobrania podatku u źródła, jeżeli przekazywane w ramach umowy informacje są łatwo dostępne i niepoufne.

Płatności z tytułów określonych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT dokonywane przez polski zakład będą podlegać opodatkowaniu podatkiem u źródła. Wyjątkowo, płatności mogą zostać uznane za należności licencyjne i opodatkowane na preferencyjnych zasadach wynikających z odpowiednich umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Podmiot polski wypłacający należności licencyjne holenderskiemu beneficjentowi jest obowiązany do poboru podatku u źródła w Polsce, natomiast nie jest zobowiązany do poboru podatku od należności, które zostały już opodatkowane na Litwie, co zapewnia uniknięcie podwójnego opodatkowania.

Wynagrodzenie uiszczone z tytułu licencji użytkownika końcowego na oprogramowanie nabyte przez podmiot posiadający siedzibę w Polsce nie jest przedmiotem opodatkowania podatkiem u źródła, gdyż nie mieści się w katalogu przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Wypłaty wynagrodzenia za zakup oprogramowania od podmiotu zagranicznego bez nabycia licencji lub przeniesienia praw autorskich nie podlegają obowiązkowi poboru podatku u źródła ani wystawienia IFT-2R przez polskiego płatnika na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 i art. 26 Updop.

Wynagrodzenie wypłacane z tytułu licencji z prawem do sublicencjonowania należy do kategorii należności licencyjnych podlegających opodatkowaniu u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz art. 13 ust. 3 UPO USA-Polska. Spółka zobowiązana jest do uwzględnienia tego w rozliczeniach podatkowych.