Sprzedaż energii elektrycznej magazynowanej w podmiocie bez koncesji stanowi przedmiot opodatkowania akcyzą jako wydanie końcowemu nabywcy, tymczasem w przypadku podmiotu z koncesją wydanie energii nie podlega akcyzie, o ile energia pozostaje w posiadaniu dostawcy.
Podatnik prowadzący działalność polegającą na zużywaniu energii elektrycznej ma obowiązek prowadzić ewidencję energii w sposób zgodny z ustaleniami organu. Ewidencja powinna odzwierciedlać rzeczywiste zużycie energii, także w sytuacjach, gdy brakuje bezpośrednich danych pomiarowych. W odniesieniu do energii już opodatkowanej, nie wymaga się ponownego opodatkowania ani umieszczania w ewidencji.
Ani spółka A, ani spółka B, jako podmioty zaangażowane w dzierżawę instalacji fotowoltaicznych, nie są podatnikami podatku akcyzowego z tytułu wytwarzania energii elektrycznej, w myśl ustawy o podatku akcyzowym, gdyż faktyczne czynności wytwórcze realizuje dzierżawca.
Energia elektryczna dostarczana podmiotowi bez koncesji podlega akcyzie. Straty energii elektrycznej podczas magazynowania u podmiotów niebędących nabywcą końcowym są zwolnione od akcyzy, o ile wynikają z przepisów prawa o koncesji.
Energia elektryczna wytworzona w drodze rekuperacji nie stanowi przedmiotu opodatkowania podatkiem akcyzowym, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Jest dopuszczalne jej wprowadzenie do sieci trakcyjnej jako energii nowo wytworzonej, niezależnie od uprzedniego opodatkowania energii pierwotnie pobranej.
Wnioskodawczyni, produkując energię elektryczną z instalacji fotowoltaicznych i obciążając kosztami tej energii najemców, dokonuje sprzedaży energii nabywcom końcowym, co powoduje powstanie obowiązku podatkowego z tytułu akcyzy, przewidzianego w art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym.
Sprzedaż energii elektrycznej do nabywców końcowych, tj. podmiotów nieposiadających koncesji, skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego z chwilą wydania energii, niezależnie od dalszych transakcji. Czynność ta stanowi dopuszczenie do konsumpcji podlegające akcyzie.