Osoba mająca centrum interesów osobistych i gospodarczych poza granicami Polski nie jest polskim rezydentem podatkowym, nawet gdy przebywa w Polsce ponad 183 dni, co determinowane jest przepisami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Wybór rezydencji podatkowej wpływa na zakres opodatkowania dochodów zagranicznych, które pozostają poza zakresem polskiego opodatkowania.

Darowizna pieniędzy od obywatela zagranicznego na rzecz polskiego rezydenta podatkowego, nieposiadającego obywatelstwa polskiego i miejsca stałego pobytu, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z innych źródeł, lecz nie podlega podatkowi od spadków i darowizn.

Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania do Polski i spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy PIT, ma prawo do ulgi na powrót w latach 2027-2030. Przysługuje mu zwolnienie z podatku dochodowego od przychodów wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 152, nie przekraczając kwoty 85 528 zł rocznie.

Podatnik, będący rezydentem podatkowym Litwy, który przeniósł centrum interesów życiowych i gospodarczych do Polski, spełnia warunki do skorzystania z ulgi na powrót obywateli zagranicznych. Ulga obejmuje dochody do wysokości 85.528 zł rocznie w czterech kolejnych latach podatkowych, począwszy od roku zmiany rezydencji lub roku następnego.

Osoba fizyczna, która ma stałe miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii, gdzie również pracuje i spędza ponad 183 dni w roku, mimo iż jej rodzina zamieszkuje w Polsce, nie należy do polskich rezydentów podatkowych; w Polsce przychody tej osoby podlegają jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 31 grudnia 2021 roku, i spełnia określone warunki dotyczące wcześniejszego miejsca zamieszkania oraz dokumentacji, ma prawo do skorzystania z ulgi na powrót, tj. zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na cztery kolejne lata podatkowe.

Podatnik uzyskuje nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce od momentu przeniesienia centrum interesów życiowych, co w analizowanym przypadku nastąpiło w październiku 2023 r. Świadczenia dyplomatyczne zwolnione są z opodatkowania, natomiast wynagrodzenie podstawowe podlega proporcjonalnemu odliczeniu. Metoda proporcjonalnego odliczenia stosowana jest w braku umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania

Emerytura otrzymywana z niemieckiego pracowniczego programu emerytalnego jest zwolniona z opodatkowania w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mimo że dochód podlega opodatkowaniu w Polsce zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Obowiązek podatkowy z tytułu udostępniania hali sportowej przedsiębiorcom w celu wykorzystania przez ich pracowników powstaje z chwilą wykonania usługi, a nie z chwilą wystawienia faktury, ponieważ usługa ta nie posiada charakteru podobnego do najmu czy dzierżawy.

Moment powstania obowiązku podatkowego dla usług inżynieryjnych następuje z chwilą materialnego zakończenia usługi, potwierdzonego zatwierdzeniem wymaganych dokumentów, a nie z momentem wystawienia faktury.

Za datę powstania przychodu uznaje się dzień faktycznego wykonania usługi, a w przypadku rozliczeń okresowych, ostatni dzień okresu rozliczeniowego, niezależnie od spełnienia późniejszych warunków umownych.

Osoba fizyczna posiadająca w Polsce centrum interesów życiowych, nawet przy pobycie przekraczającym 183 dni w Szwecji, zachowuje polską rezydencję podatkową, podlegając nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Dochody uzyskiwane za granicą podlegają metodzie unikania podwójnego opodatkowania poprzez wyłączenie z progresją.

Jednorazowa wypłata z szwajcarskiego systemu BVG, niezwiązana z emeryturą, stanowi przychód z innych źródeł, opodatkowany wyłącznie w Polsce. Nie zastosowano metody unikania podwójnego opodatkowania z uwagi na brak podwójnego opodatkowania.

Dochód uzyskany przez rezydenta podatkowego Luksemburga z odpłatnego zbycia akcji polskich spółek, które nie posiadają majątku nieruchomego w Polsce przekraczającego 50% ich wartości, podlega opodatkowaniu wyłącznie w państwie rezydencji podatnika zgodnie z art. 13 ust. 5 Konwencji między Polską a Luksemburgiem.

Przeniesienie własności nieruchomości w trybie art. 231 § 2 Kodeksu cywilnego nie stanowi czynności cywilnoprawnej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z ustawowym katalogiem zamkniętym określonym w art. 1 ust. 1 ustawy o PCC.

Osoba fizyczna, będąca obywatelem Polski, przebywająca przeważnie poza jej granicami i posiadająca centrum interesów życiowych w innym państwie nie podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu."

Podatnik, który wyjeżdża na stałe za granicę, ale pozostawia rodzinę i część majątku w Polsce, może nie utracić polskiej rezydencji podatkowej, co determinuje jego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, eliminując możliwość skorzystania z ulgi na powrót.

Zasiłek sierocy otrzymywany z Belgii przez rezydenta Polski jest zwolniony z opodatkowania w Polsce, gdy przyznano go na podstawie przepisów belgijskich o świadczeniach rodzinnych, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT oraz Konwencją z 2001 r. o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Sprzedaż nieruchomości w trybie egzekucyjnym podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów, jeśli dłużnik, jako właściciel nieruchomości, jest podatnikiem VAT z tytułu jej wykorzystania w działalności gospodarczej, a brak jest przesłanek do zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Dochód z emerytury uzyskiwany z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych przez rezydenta Polski, podlega opodatkowaniu wyłącznie w Niemczech zgodnie z art. 18 ust. 2 umowy polsko-niemieckiej o unikaniu podwójnego opodatkowania, co wyklucza jego uwzględnienie w polskim zeznaniu podatkowym.

Wnioskodawca, przebywając na Ukrainie w latach 2022 i 2023, nie może być uznany za polskiego rezydenta podatkowego, gdyż fizycznie nie osiedlił się w Polsce w związku z działaniami wojennymi, co wyklucza możliwość zastosowania art. 52zj ustawy o PIT oraz wspólnego rozliczenia z małżonkiem.

Osoba, która w latach poprzedzających przeniesienie rezydencji miała centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, nie ma prawa do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., nawet jeśli przez ten czas przebywała i pracowała za granicą.

Osoba fizyczna, która posiada w Polsce centrum interesów życiowych, jest uznawana za rezydenta podatkowego, niezależnie od liczby dni spędzonych za granicą, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce.

Wnioskodawczyni, spełniając przesłanki określone w art. 21 ustawy o PIT dotyczące nieograniczonego obowiązku podatkowego po przeniesieniu rezydencji do Polski, używając zaświadczenia o zagranicznej rezydencji, jest uprawniona, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy, do tzw. ulgi na powrót, pozwalającej na zwolnienia z opodatkowania określonych przychodów w czterech kolejno następujących latach