Rezydentem podatkowym Polski w 2025 roku jest osoba, która posiada w kraju centrum interesów życiowych, pomimo fizycznego pobytu poza Polską, jeśli powiązania osobiste i gospodarcze z Polską są trwałe i przeważające nad związkami z innym państwem.

Odliczenie podatku zagranicznego od dochodu w Polsce jest możliwe tylko dla kwoty odpowiadającej rzeczywistemu podatkowi dochodowemu zapłaconemu za granicą, pomniejszonemu o składki na ubezpieczenia społeczne. Brak metodologii w polskim prawie nie zwalnia z obowiązku wyodrębnienia składek i zasada in dubio pro tributario nie ma w tym kontekście zastosowania.

Termin „nabycie” dla potrzeb art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza uzyskanie prawa własności przez podatnika, a zwolnienie z podatku możliwe jest przy przeznaczeniu przychodu na wskazane cele mieszkaniowe w okresie trzech lat.

Osoba fizyczna, która przeprowadziła się do Norwegii i miała tam ośrodek interesów życiowych od 1 stycznia 2025 r. do 5 września 2025 r., podlega w tym okresie w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na podstawie art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Norweski podatek VAT nie jest podatkiem od towarów i usług w rozumieniu przepisów polskich, zatem przychody podlegające opodatkowaniu w Polsce uwzględniają ten podatek jako część kwoty brutto.

Dochody polskiego marynarza uzyskane z pracy na statkach norweskiej bandery używanych w międzynarodowej żegludze mogą być zwolnione z opodatkowania dochodowego w Polsce, jeśli spełnione są warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 23c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym łączna ilość dni pracy co najmniej 183 dni oraz dostarczenie zaświadczenia armatora.

Dochody uzyskiwane z pracy najemnej na pokładzie statku międzynarodowego, zarządzanego przez przedsiębiorstwo norweskie, podlegają w Polsce opodatkowaniu metodą proporcjonalnego odliczenia, a ulga abolicyjna nie jest limitowana kwotą 1360 zł.

Nie przysługuje wnioskodawcy ulga na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ze względu na nieprzeniesienie centrum interesów osobistych i gospodarczych z Polski oraz brak spełnienia wymogu zmiany rezydencji podatkowej.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 roku, może skorzystać z ulgi na powrót, jeśli nie posiadał na stałe miejsca zamieszkania w Polsce przez trzy poprzedzające lata, a przeniesienie wiązało się z nieograniczonym obowiązkiem podatkowym oraz spełnieniem dodatkowych warunków określonych w ustawie o PIT.

Dochody uzyskane z pracy najemnej wykonywanej poza terytorium lądowym mogą korzystać z pełnej ulgi abolicyjnej bez ograniczenia, o ile praca nie jest wykonywana na terytoriach innych państw, gdzie nie zastosowano metody unikania podwójnego opodatkowania.

Podatek należny w Norwegii od wartości dodanej nie pomniejsza przychodu polskiego podatnika podlegającego opodatkowaniu ryczałtem w Polsce; przychód obejmuje kwotę brutto.

Osoba fizyczna, która przeniosła centrum interesów osobistych i gospodarczych do Norwegii, podlega norweskiemu rezydentowi podatkowemu, o ile nie spełnia przesłanek rezydencji podatkowej w Polsce określonych w art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz na mocy polsko-norweskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Osoba fizyczna prowadząca działalność zarobkową za granicą, posiadająca jednocześnie aktywa oraz dochody w Polsce, podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, jeśli główne centrum jej interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w państwie obcym, zgodnie z przepisami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wnioskodawca nie może skorzystać z ulgi na powrót przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, gdyż w latach 2022-2025 jego centrum interesów życiowych pozostawało w Polsce, co wyklucza przeniesienie rezydencji podatkowej zgodnie z definicją Konwencji polsko-norweskiej oraz regulacjami krajowymi.

W przypadku nabycia spadku potwierdzonego przez norweskie Certificate of Probate, sześciomiesięczny termin zgłoszenia, niezbędny dla zwolnienia z podatku od spadków, liczy się od daty jego wydania, a potencjalna zmiana udziału wymaga nowego zgłoszenia SD-Z2.

Osoba, która nie zmieniła swojego centrum interesów osobistych i gospodarczych na terytorium obcego kraju, a powraca do Polski, nie może korzystać z ulgi podatkowej z tytułu powrotu do kraju, jeśli jej rezydencja podatkowa nie uległa przeniesieniu.

Osoba fizyczna, która spełnia przesłankę posiadania centrum interesów osobistych oraz przebywa w Polsce dłużej niż 183 dni w ciągu roku, jest uznawana za rezydenta podatkowego Polski, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym od całości dochodów.

Podatnik, będący marynarzem pracującym na statkach w żegludze międzynarodowej poza terytorium lądowym państw, może korzystać z ulgi abolicyjnej bez limitu kwotowego. Warunkiem jest stosowanie metody proporcjonalnego zaliczenia dla dochodów podatkowych uzyskanych w obcym państwie. Rodzaj statku nie wpływa na możliwość zastosowania ulgi.

Przychody z tytułu umowy zlecenia zawarte z polskim rezydentem podatkowym, oddelegowanym do pracy za granicą, podlegają możliwości zastosowania 20% ryczałtowych kosztów uzyskania przychodu, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o PIT.

Składki na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne zapłacone w Norwegii mogą być odliczone od dochodu w zeznaniu podatkowym składanym w Polsce, pod warunkiem że nie zostały odliczone w Norwegii ani zwrócone podatnikowi, oraz istnieje możliwość ich wyodrębnienia zgodnie z norweskimi przepisami.

Podatnik posiadający nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce może odliczyć od dochodu składki na ubezpieczenie społeczne zapłacone w Norwegii, jeśli składki te nie zostały wcześniej odliczone w Norwegii ani w żadnej formie zwrócone, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wnioskodawca w latach 2022-2024 nie podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Ze względu na dłuższy czas pobytu oraz główne źródło dochodu w Norwegii, spełniał warunki rezydencji podatkowej tego kraju, co zostało potwierdzone postanowieniami Konwencji polsko-norweskiej.

Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia od dochodu składek na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne zapłaconych w Norwegii w 2024 r., zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile składki te nie zostały odliczone w Norwegii ani zwrócone podatnikowi.