Dochody uzyskiwane z pracy najemnej na pokładzie statku międzynarodowego, zarządzanego przez przedsiębiorstwo norweskie, podlegają w Polsce opodatkowaniu metodą proporcjonalnego odliczenia, a ulga abolicyjna nie jest limitowana kwotą 1360 zł.

Nie przysługuje wnioskodawcy ulga na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ze względu na nieprzeniesienie centrum interesów osobistych i gospodarczych z Polski oraz brak spełnienia wymogu zmiany rezydencji podatkowej.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 roku, może skorzystać z ulgi na powrót, jeśli nie posiadał na stałe miejsca zamieszkania w Polsce przez trzy poprzedzające lata, a przeniesienie wiązało się z nieograniczonym obowiązkiem podatkowym oraz spełnieniem dodatkowych warunków określonych w ustawie o PIT.

Dochody uzyskane z pracy najemnej wykonywanej poza terytorium lądowym mogą korzystać z pełnej ulgi abolicyjnej bez ograniczenia, o ile praca nie jest wykonywana na terytoriach innych państw, gdzie nie zastosowano metody unikania podwójnego opodatkowania.

Podatek należny w Norwegii od wartości dodanej nie pomniejsza przychodu polskiego podatnika podlegającego opodatkowaniu ryczałtem w Polsce; przychód obejmuje kwotę brutto.

Osoba fizyczna, która przeniosła centrum interesów osobistych i gospodarczych do Norwegii, podlega norweskiemu rezydentowi podatkowemu, o ile nie spełnia przesłanek rezydencji podatkowej w Polsce określonych w art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz na mocy polsko-norweskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Osoba fizyczna prowadząca działalność zarobkową za granicą, posiadająca jednocześnie aktywa oraz dochody w Polsce, podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, jeśli główne centrum jej interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w państwie obcym, zgodnie z przepisami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wnioskodawca nie może skorzystać z ulgi na powrót przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, gdyż w latach 2022-2025 jego centrum interesów życiowych pozostawało w Polsce, co wyklucza przeniesienie rezydencji podatkowej zgodnie z definicją Konwencji polsko-norweskiej oraz regulacjami krajowymi.

W przypadku nabycia spadku potwierdzonego przez norweskie Certificate of Probate, sześciomiesięczny termin zgłoszenia, niezbędny dla zwolnienia z podatku od spadków, liczy się od daty jego wydania, a potencjalna zmiana udziału wymaga nowego zgłoszenia SD-Z2.

Osoba, która nie zmieniła swojego centrum interesów osobistych i gospodarczych na terytorium obcego kraju, a powraca do Polski, nie może korzystać z ulgi podatkowej z tytułu powrotu do kraju, jeśli jej rezydencja podatkowa nie uległa przeniesieniu.

Osoba fizyczna, która spełnia przesłankę posiadania centrum interesów osobistych oraz przebywa w Polsce dłużej niż 183 dni w ciągu roku, jest uznawana za rezydenta podatkowego Polski, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym od całości dochodów.

Podatnik, będący marynarzem pracującym na statkach w żegludze międzynarodowej poza terytorium lądowym państw, może korzystać z ulgi abolicyjnej bez limitu kwotowego. Warunkiem jest stosowanie metody proporcjonalnego zaliczenia dla dochodów podatkowych uzyskanych w obcym państwie. Rodzaj statku nie wpływa na możliwość zastosowania ulgi.

Przychody z tytułu umowy zlecenia zawarte z polskim rezydentem podatkowym, oddelegowanym do pracy za granicą, podlegają możliwości zastosowania 20% ryczałtowych kosztów uzyskania przychodu, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o PIT.

Składki na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne zapłacone w Norwegii mogą być odliczone od dochodu w zeznaniu podatkowym składanym w Polsce, pod warunkiem że nie zostały odliczone w Norwegii ani zwrócone podatnikowi, oraz istnieje możliwość ich wyodrębnienia zgodnie z norweskimi przepisami.

Podatnik posiadający nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce może odliczyć od dochodu składki na ubezpieczenie społeczne zapłacone w Norwegii, jeśli składki te nie zostały wcześniej odliczone w Norwegii ani w żadnej formie zwrócone, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wnioskodawca w latach 2022-2024 nie podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Ze względu na dłuższy czas pobytu oraz główne źródło dochodu w Norwegii, spełniał warunki rezydencji podatkowej tego kraju, co zostało potwierdzone postanowieniami Konwencji polsko-norweskiej.

Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia od dochodu składek na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne zapłaconych w Norwegii w 2024 r., zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile składki te nie zostały odliczone w Norwegii ani zwrócone podatnikowi.

Podatnik posiadający ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, w przypadku dochodów z umowy zlecenia zawartej z polskim zleceniodawcą i wykonywanej głównie za granicą, podlega opodatkowaniu w Polsce, chyba że dostarczy certyfikat rezydencji potwierdzający miejsce zamieszkania podatkowego poza Polską. Brak takiego certyfikatu skutkuje obowiązkiem pobrania podatku dochodowego w formie ryczałtu.

Składki na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne, zapłacone przez rezydenta podatkowego Polski w Norwegii, mogą być odliczone od dochodu opodatkowanego w Polsce, pod warunkiem spełnienia określonych przesłanek prawnych, w tym braku ich wcześniejszego odliczenia w państwie zapłaty oraz uwzględnienia metod unikania podwójnego opodatkowania.

Osoba fizyczna przebywająca przez większą część roku podatkowego 2025 w Norwegii, z głównym źródłem dochodu tamże, posiadająca powiązania osobiste i gospodarcze w obu krajach, nie spełnia warunków do posiadania miejsca zamieszkania w Polsce, w myśl art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i podlega jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Osoba fizyczna przebywająca w Polsce dłużej niż 183 dni oraz posiadająca tu ośrodek interesów życiowych w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, obejmującemu wszystkie uzyskane dochody.

Świadczenia uzyskane z tytułu pracy za granicą, mimo nieopodatkowania lokalnie w Norwegii, są traktowane jako przychód pracownika podlegający opodatkowaniu w Polsce. Przyjęcie świadczeń musi być dobrowolne i przynosić pracownikowi korzyść w postaci uniknięcia wydatków, co uzasadnia ich doliczenie do przychodu w rozliczeniu podatkowym.

Wnioskodawca nie spełnia wymogu posiadania certyfikatu rezydencji, co stanowi przeszkodę w zastosowaniu ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Marynarz będący polskim rezydentem podatkowym uzyskujący dochody z pracy na statkach, zarządzanych przez norweskie przedsiębiorstwo i eksploatowanych w transporcie międzynarodowym, jest uprawniony do pełnej ulgi abolicyjnej, niezależnie od rejestracji bandery statku.