Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania do Polski i spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy PIT, ma prawo do ulgi na powrót w latach 2027-2030. Przysługuje mu zwolnienie z podatku dochodowego od przychodów wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 152, nie przekraczając kwoty 85 528 zł rocznie.

Podatnik uzyskuje nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce od momentu przeniesienia centrum interesów życiowych, co w analizowanym przypadku nastąpiło w październiku 2023 r. Świadczenia dyplomatyczne zwolnione są z opodatkowania, natomiast wynagrodzenie podstawowe podlega proporcjonalnemu odliczeniu. Metoda proporcjonalnego odliczenia stosowana jest w braku umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania

Podatnik, który wyjeżdża na stałe za granicę, ale pozostawia rodzinę i część majątku w Polsce, może nie utracić polskiej rezydencji podatkowej, co determinuje jego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, eliminując możliwość skorzystania z ulgi na powrót.

Osoba, która w latach poprzedzających przeniesienie rezydencji miała centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, nie ma prawa do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., nawet jeśli przez ten czas przebywała i pracowała za granicą.

Osoba fizyczna, która posiada w Polsce centrum interesów życiowych, jest uznawana za rezydenta podatkowego, niezależnie od liczby dni spędzonych za granicą, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce.

Wnioskodawczyni, spełniając przesłanki określone w art. 21 ustawy o PIT dotyczące nieograniczonego obowiązku podatkowego po przeniesieniu rezydencji do Polski, używając zaświadczenia o zagranicznej rezydencji, jest uprawniona, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy, do tzw. ulgi na powrót, pozwalającej na zwolnienia z opodatkowania określonych przychodów w czterech kolejno następujących latach

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski i spełnia wymogi art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót, zwolnienia podatkowego od określonych przychodów, w czterech latach podatkowych od zmiany rezydencji.

Dochód podatnika z tytułu świadczenia usług spawalniczych na rzecz holenderskiej spółki podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie uznania rezydencji podatkowej w oparciu o centrum interesów w Polsce oraz braku zakładu podatkowego w Holandii.

Dochody osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce, pochodzące z usług wykonywanych na rzecz kontrahenta w Holandii, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, pod warunkiem że działalność ta nie jest prowadzona przez zakład w Holandii.

W przypadku, gdy podatnik po dłuższym pobycie zagranicznym przenosi miejsce zamieszkania i centrum swoich interesów życiowych do Polski, spełniając warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje mu prawo do skorzystania z "ulgi na powrót".

Warunki ulgi na powrót z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy wymagają, aby podatnik nie zamieszkiwał na terytorium Polski przez trzy pełne lata kalendarzowe poprzedzające rok powrotu; niespełnienie tego warunku wyklucza prawo do ulgi.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania i rezydencję z Niemiec do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełnia przesłanki do skorzystania z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, jeśli podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i spełnia dodatkowe warunki dotyczące rezydencji.

Nabycie udziału w lokalu mieszkalnym wynajmowanym w momencie zakupu, z zamiarem realizacji własnych celów mieszkaniowych, stanowi wydatek na cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwalifikując się do zwolnienia dochodu z opodatkowania, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 tejże ustawy.

Zyski uzyskane przez polskiego rezydenta podatkowego z przeniesienia własności nieruchomości położonej na Białorusi podlegają opodatkowaniu w Białorusi, nie powodując obowiązku podatkowego w Polsce.

Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r., spełniając przesłanki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, pozwalającej na zwolnienie z podatku dochodowego w limicie 85 528 zł rocznie, przez cztery lata, począwszy od roku przeprowadzki.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz spełnia warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma prawo do skorzystania z ulgi na powrót. Decydujące jest nieposiadanie miejsca zamieszkania w Polsce przez okres 3 lat przed powrotem oraz posiadanie odpowiednich dowodów rezydencji za granicą.

Osoba przenosząca centrum interesów życiowych z Norwegii do Polski we wrześniu 2025 roku podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dnia przeniesienia. Dochód ze sprzedaży nieruchomości położonej w Norwegii, przeprowadzonej po przeniesieniu rezydencji do Polski, podlega opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym. Osoba taka ma także prawo do ulgi na powrót, jeśli spełnienie

Osoba przenosząca miejsce zamieszkania do Polski po dłuższym pobycie za granicą, która przestaje być rezydentem podatkowym innych państw i spełnia warunki z art. 21 ustawy o PIT, może skorzystać z Ulgi na powrót, pod warunkiem posiadania właściwej dokumentacji potwierdzającej wcześniejszą rezydencję podatkową.

Wnioskodawca nie jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, ponieważ przeniesienie jego miejsca zamieszkania na terytorium Polski nastąpiło przed 31 grudnia 2021 r., co wyklucza zastosowanie zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT.

Podatnik, który po 31 grudnia 2021 r. przeniósł miejsce zamieszkania do RP i zachował nieograniczony obowiązek podatkowy poza jej granicami w poprzednich latach kalendarzowych, ma prawo korzystać z ulgi na powrót określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 Ustawy o PIT, pod warunkiem spełnienia kryteriów rezydencji i dochodowych.

Wnioskodawczyni jest uprawniona do skorzystania z ulgi określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ przeniosła centrum interesów życiowych do Polski, co spełnia wymagania nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Podatnik nie nabywa prawa do ulgi na powrót, jeśli nie posiada pełnych dowodów dokumentujących rezydencję podatkową poza Polską przez wszystkie wymagane ustawowo okresy przed zmianą miejsca zamieszkania na Polskę oraz w roku tej zmiany.

Podatnik pracujący czasowo za granicą, który formalnie utrzymuje miejsce zamieszkania i centrum interesów życiowych w kraju, nie nabywa prawa do ulgi na powrót, przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; nie następuje bowiem zmiana rezydencji podatkowej, co wyłącza warunki zwolnienia.

Nie przysługuje wnioskodawcy ulga na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ze względu na nieprzeniesienie centrum interesów osobistych i gospodarczych z Polski oraz brak spełnienia wymogu zmiany rezydencji podatkowej.