Interpretacje
Sprzedaż koksu naftowego jako domieszki do węgla, opodatkowana stawką 69 zł/1000 kg, nie wymaga posiadania statusu pośredniczącego podmiotu olejowego. Składanie deklaracji akcyzowych i rejestracyjnych jest konieczne, ale mieszanie koksu z węglem nie musi odbywać się w składzie podatkowym.
Dodatki do paliw o kodach CN 3811 90 00 i CN 3824 99 92 stanowią wyroby energetyczne w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym i podlegają obowiązkowi dokumentowania nabycia wewnątrzwspólnotowego przy użyciu e-SAD, z jednoczesnym zastosowaniem właściwych stawek akcyzy na podstawie ich przeznaczenia do konkretnych typów paliw silnikowych.
Zmiana przeznaczenia koksu naftowego na domieszkę do paliwa opałowego skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego i opodatkowaniem tego koksu stawką 69 zł/1000 kg. Proces suszenia koksu jest niezależny od jego mieszania z węglem i nie stanowi ubytku podatkowo istotnego.
Dodatki do paliw silnikowych sklasyfikowane pod kodem CN 3811 podlegają opodatkowaniu wg stawki przyjętej dla równoważnych paliw silnikowych, do których są dodawane, w myśl art. 2 ust. 3 akapit drugi dyrektywy 2003/96/WE.
Dodatki do paliw silnikowych, zakwalifikowane do kodów CN 3811 90 00, CN 3811 19 00 oraz CN 3824 99 92, powinny być opodatkowane według stawek właściwych dla paliw, do których są dodawane, w zakresie podatku akcyzowego i opłaty paliwowej.
Wewnętrzwspólnotowe nabycie n-butanu i izobutanu sklasyfikowanych do kodu CN 2901 10 00 obliguje do zastosowania mechanizmu VAT-14, jako że mogą one spełniać definicję paliw silnikowych w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym.
Obowiązek uiszczenia opłaty paliwowej od dodatków do paliw; opodatkowanie akcyzą dodatków do paliw; opodatkowanie VAT nabycia wewnątrzwspólnotowego dodatków do paliw