Umowa dożywocia stanowi podstawę do zaliczenia wartości lokalu niemieszkalnego do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne. Lokal ten, jako używany środek trwały, może być amortyzowany indywidualną stawką nie wyższą niż 10%, zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT.

Odsetki za opóźnienie zapłacone w 2026 roku mogą stanowić koszty uzyskania przychodów działalności gospodarczej po zmianie formy opodatkowania na podatek liniowy, w związku z licytacyjną sprzedażą nieruchomości służącej tej działalności, zgodnie z art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 updof.

Sprzedaż nakładów inwestycyjnych poniesionych na cudzej nieruchomości nie uprawnia do zaliczenia niezamortyzowanej wartości nakładów do kosztów uzyskania przychodów, a przychód podatkowy z tytułu tej sprzedaży powstaje jednorazowo w dacie jej dokonania, niezależnie od ratalnego systemu płatności czy kompensaty wierzytelności.

Majątkowe prawa do Dokumentacji projektowej Farmy Wiatrowej oraz Prawa do Projektu, jako nabyte wartości niematerialne i prawne, mogą być amortyzowane poprzez odpisy amortyzacyjne w okresie nie krótszym niż 60 miesięcy, zgodnie z art. 16b i 16m ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wynajem części nieruchomości wspólnikom przez spółkę komandytową, przy ustaleniu czynszu na warunkach rynkowych oraz przy zaistnieniu faktycznych potrzeb biznesowych, nie stanowi ukrytego zysku w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, gdyż nie dochodzi do ekonomicznego przysporzenia dla wspólników.

Podatkowe odpisy amortyzacyjne od środków trwałych kwalifikowanych do grupy 1 KŚT, dokonane przez spółkę nieruchomościową, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, jeśli nie dokonano odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami o rachunkowości, obciążających wynik finansowy jednostki.

Wydatki na nabycie i użytkowanie narzędzi udostępnianych współpracownikom w ramach umowy toolingowej mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Odpisy amortyzacyjne od tych narzędzi jako środków trwałych są dopuszczalne, gdyż nie stanowią one nieodpłatnego użyczenia zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. c.

Wydatki ponoszone przez podatnika na nabycie i użytkowanie narzędzi udostępnianych w ramach umowy toolingowej jako element świadczenia usług stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ustawy o CIT, jeśli są związane z prowadzoną działalnością i wzrostem przychodów.

Nakłady ponoszone na ulepszenie nieruchomości będącej współwłasnością nie mogą być uznane za inwestycje w obcy środek trwały, a ich amortyzacja powinna odpowiadać wysokości udziału podatnika w nieruchomości. Ponoszenie nakładów na środki własne wyklucza możliwość zaliczenia ich do inwestycji w obcych środkach trwałych.

Wydatki ponoszone przez spółkę na nabycie i użytkowanie narzędzi, przekazywane współpracownikom w ramach umów toolingowych, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów oraz podlegać odpisom amortyzacyjnym zgodnie z art. 15 ust. 1 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przy zachowaniu spełnienia przesłanek wynikających z wykładni art. 16a ust. 1 oraz z wyjątkiem art. 16 ust. 1 pkt 63 lit

Zwrot środków przez bank na podstawie ugody nie stanowi przychodu podatkowego, lecz umorzenie części kredytu związanej z wykorzystaniem na cele gospodarcze nie podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego.

Zwrot nakładów poniesionych przez spółkę jawną w ramach działalności gospodarczej, zaliczanych uprzednio do kosztów uzyskania przychodu, stanowi przychód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zwrot ten nie kwalifikuje się jako nieodpłatne świadczenie zwolnione z opodatkowania z art. 21 ust. 1 pkt 125 Ustawy PIT, gdyż spółka jawna nie spełnia kryterium przynależności do grupy podatkowej

W przypadku podziału przez wyodrębnienie, Bank Przejmujący wstępuje w prawa i obowiązki podatkowe związane z przejmowaną działalnością pozostające w stanach otwartych, natomiast Bank Dzielony ponosi odpowiedzialność za zobowiązania zamknięte sprzed podziału. Korekty deklaracji sprzed podziału obciążają Bank Dzielony.

Spółka nie jest uprawniona do amortyzacji prawa do miejsc parkingowych oraz indywidualnego miejsca cumowniczego, jako że są to prawa niezależne i nienależące do wartości początkowej lokalu niemieszkalnego, zgodnie z art. 16g ustawy CIT.

Na podstawie art. 22c ust. 2 ustawy o PIT, lokale mieszkalne wykorzystywane w działalności gospodarczej nie podlegają amortyzacji po 2022 r. Przepisy przejściowe art. 71 ust. 2 ustawy zmieniającej precyzują, że możliwość zaliczenia odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów wygasa z końcem 2022 roku.

Zespół składników majątkowych i niemajątkowych przypisanych do Działalności 1 stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o CIT, co skutkuje rozpoznaniem przychodu w sposób określony w art. 12 ust. 1 i art. 14 ust. 1 CIT oraz uprawnia Kupującego do amortyzacji wartości firmy zgodnie z art. 16b ust. 2 pkt 2 lit. a CIT.

Znak towarowy nabyty przez Spółkę będzie mógł być amortyzowany na podstawie art. 16h ust. 1 ustawy o CIT, a wydatki B z tytułu korzystania ze znaku towarowego stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4d tejże ustawy.

Znaki towarowe zarejestrowane poza UE nie mogą być uznane za wartości niematerialne podlegające amortyzacji, podczas gdy patenty europejskie, autorskie prawa majątkowe oraz know-how, które posiadają niezbędne cechy prawne, podlegają amortyzacji podatkowej zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy o CIT.

Czynsz dzierżawny, jako koszt wytworzenia środka trwałego do przekazania go do użytkowania, zwiększa jego wartość początkową w świetle art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, natomiast podatki od nieruchomości i rolny związane z inwestycją mogą być bezpośrednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Dla spółek nieruchomościowych, które nie dokonują odpisów amortyzacyjnych na podstawie przepisów o rachunkowości, odpisy podatkowe nie mogą być uznawane za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT obowiązującym od 1 stycznia 2022 roku.

Sprzedaż środków trwałych, stosowanych do celów mieszanych, nie uzasadnia zaliczenia ich niezamortyzowanej wartości do ukrytych zysków w rozumieniu art. 28m ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT w przypadku efektywnego wykorzystania do działalności gospodarczej.

Wydatki poniesione do dnia oddania środka trwałego do użytkowania, ściśle powiązane z konkretnym przedsięwzięciem inwestycyjnym, powiększają jego wartość początkową i stanowią podstawę do odpisów amortyzacyjnych jako kosztów uzyskania przychodów.

Spółka nieruchomościowa, dla której nieruchomość traktowana jest jako inwestycja bilansowa i nie są od niej dokonywane odpisy amortyzacyjne obciążające wynik finansowy, jest uprawniona do zaliczenia podatkowych odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej nieruchomości do kosztów uzyskania przychodów, mimo ograniczeń z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT.

Spółka nieruchomościowa, która nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych dla celów rachunkowych od nieruchomości zaliczonych do grupy 1 KŚT, nie jest uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych na podstawie ustawy o CIT.