Podatnik, który przed deklarowanym powrotem do Polski zachował na jej terytorium ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze, w szczególności z uwagi na miejsce zamieszkania małżonki i małoletnich dzieci, nieruchomość, kredyt oraz finansowanie potrzeb rodziny, nie spełnia warunku uprzedniego braku miejsca zamieszkania w Polsce. W konsekwencji nie przysługuje mu zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 152

Podatnik, który po 31 grudnia 2021 r. przeniósł miejsce zamieszkania z państwa członkowskiego UE do Polski, uzyskał w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy, nie był polskim rezydentem w okresie wskazanym w art. 21 ust. 43 pkt 2 ustawy o PIT i dokumentuje zagraniczną rezydencję podatkową, może skorzystać z ulgi na powrót także bez obywatelstwa UE, EOG lub Szwajcarii oraz bez Karty Polaka.

Podatnik, który po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski zastosował ulgę na powrót w roku powrotu, może w drodze korekty zeznania zrezygnować ze zwolnienia za ten rok i uiścić zaległy podatek z odsetkami; jeżeli faktycznie nie skorzysta z ulgi w tym roku, może wybrać rozpoczęcie czteroletniego okresu zwolnienia od początku roku następnego.

Podatnik posiadający Kartę Polaka, który po 31 grudnia 2021 r. przeniósł miejsce zamieszkania do Polski i spełnia warunki rezydencyjne z art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może objąć ulgą na powrót przychody z działalności gospodarczej opodatkowane ryczałtem. Certyfikat rezydencji zagranicznej nie jest konieczny, jeżeli miejsce zamieszkania dla celów podatkowych dokumentują inne wiarygodne dowody.

Podatnik, który nie posiada obywatelstwa polskiego, obywatelstwa państwa UE, EOG lub Szwajcarii ani Karty Polaka, nie nabywa prawa do ulgi na powrót, jeżeli w okresie określonym w art. 21 ust. 43 pkt 2 ustawy o PIT nie mieszkał nieprzerwanie w państwie wymienionym w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. b tiret pierwszego. Cel preferencji nie uzasadnia odstąpienia od jednoznacznego brzmienia tego warunku.

Podatnik, który po 31 grudnia 2021 r. przeniósł miejsce zamieszkania do Polski, uzyskał tu nieograniczony obowiązek podatkowy, przez wymagany okres poprzedzający zmianę rezydencji mieszkał w państwie UE i dysponuje dowodami zagranicznej rezydencji podatkowej, jest uprawniony do ulgi na powrót, mimo braku polskiego obywatelstwa lub Karty Polaka. Może rozpocząć stosowanie zwolnienia od początku roku

Dla zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT decydujące jest faktyczne miejsce zamieszkania podatnika poza Polską w okresach wskazanych w art. 21 ust. 43, a nie okres jego zagranicznego zatrudnienia. Okres pobytu w państwie obcym obejmujący dzieciństwo i edukację może potwierdzać spełnienie przesłanki zamieszkania poza terytorium RP, jeżeli znajduje oparcie w odpowiednich dowodach

Zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT nie przysługuje podatnikowi powracającemu do Polski w 2026 r., jeżeli w którymkolwiek okresie lat kalendarzowych 2023–2025 miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przesłanka braku polskiej rezydencji przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające rok powrotu wymaga jej niespełniania przez pełne lata kalendarzowe, a nie jedynie

Podatnik, który po 31 grudnia 2021 r. przeniósł miejsce zamieszkania do Polski i od tej chwili podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, ma prawo do ulgi na powrót, jeżeli przez wymagany okres nie posiadał miejsca zamieszkania w Polsce, a zagraniczną rezydencję podatkową wykaże certyfikatem rezydencji lub innymi dopuszczalnymi dowodami. Krótkie pobyty oraz incydentalne dochody osiągane

Podatnik, który w 2021 r. wraz z małoletnim dzieckiem przybył do Polski, sprzedał uprzednio jedyne miejsce zamieszkania za granicą, zamieszkał u rodziny na czas budowy własnego domu i z Polski organizował swoje sprawy majątkowe, przenosi miejsce zamieszkania dla celów podatkowych już z dniem przyjazdu. Późniejsze zameldowanie i podjęcie zatrudnienia w Polsce nie odraczają tej zmiany, wobec czego ulga

Przeniesienie centrum interesów życiowych do Polski w latach 2020-2022 skutkuje brakiem możliwości skorzystania z ulgi na powrót, pomimo formalnego miejsca zamieszkania w innym państwie członkowskim UE.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP z państwa UE i spełnia warunki art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, ma prawo do ulgi na powrót, przy dochodach z umów zlecenia i stosunku pracy, do kwoty 85 528 zł rocznie przez cztery kolejne lata podatkowe.

Rezydencja podatkowa osoby pracującej za granicą nie ulega zmianie na rzecz innego państwa, jeżeli jej centrum interesów życiowych, głównie osobistych, pozostaje w Polsce. Przyjmuje się, że miejsce zamieszkania rodziny i aktywa w kraju wskazują na krajową rezydencję podatkową.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełniając określone warunki, ma prawo do ulgi na powrót w wysokości do 85 528 zł w czterech następujących po sobie latach podatkowych.

Podatnik, który w latach 2021-2023 oraz w 2024 r. posiadał w Polsce centrum interesów życiowych z uwagi na obecność rodziny i powiązania gospodarcze, nie nabywa prawa do ulgi podatkowej na powrót po zakończeniu pobytu za granicą; ulga nie przysługuje, gdy miejsce zamieszkania dla celów podatkowych nie zostało przeniesione do Polski w okresie deklarowanym.

Podatnik nie spełnia warunków określonych w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tym samym nie przysługuje mu ulga na powrót, jako że nie posiadał obywatelstwa polskiego ani Karty Polaka na dzień zmiany rezydencji.

Osoba, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w 2021 roku, przed 31 grudnia 2021, nie jest uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż ulga ta przysługuje podatnikom zmieniającym rezydencję na terytorium Polski po tym terminie.

Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania do Polski i spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy PIT, ma prawo do ulgi na powrót w latach 2027-2030. Przysługuje mu zwolnienie z podatku dochodowego od przychodów wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 152, nie przekraczając kwoty 85 528 zł rocznie.

Spełnienie warunku nieprzerwanego, 3-letniego okresu zamieszkania za granicą jest konieczne, by skorzystać z ulgi na powrót; zamieszkiwanie w Polsce w części roku wyklucza spełnienie tego wymogu.

Brak spełnienia warunków z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ustawy o PIT wyklucza prawo do „ulgi na powrót”, gdy podatnik uzyska Kartę Polaka po faktycznym przeniesieniu miejsca zamieszkania na terytorium Polski.

Podatnik, który wyjeżdża na stałe za granicę, ale pozostawia rodzinę i część majątku w Polsce, może nie utracić polskiej rezydencji podatkowej, co determinuje jego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, eliminując możliwość skorzystania z ulgi na powrót.

Osoba, która w latach poprzedzających przeniesienie rezydencji miała centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, nie ma prawa do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., nawet jeśli przez ten czas przebywała i pracowała za granicą.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski i spełnia wymogi art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót, zwolnienia podatkowego od określonych przychodów, w czterech latach podatkowych od zmiany rezydencji.

Osoba przenosząca miejsce zamieszkania do Polski nie jest uprawniona do ulgi na powrót, jeśli nie posiada Karty Polaka, obywatelstwa Polski ani obywatelstwa państwa UE lub nie zamieszkiwała w preferencyjnym kraju na moment przeprowadzki.