Przeniesienie centrum interesów życiowych do Polski w latach 2020-2022 skutkuje brakiem możliwości skorzystania z ulgi na powrót, pomimo formalnego miejsca zamieszkania w innym państwie członkowskim UE.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP z państwa UE i spełnia warunki art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, ma prawo do ulgi na powrót, przy dochodach z umów zlecenia i stosunku pracy, do kwoty 85 528 zł rocznie przez cztery kolejne lata podatkowe.
Rezydencja podatkowa osoby pracującej za granicą nie ulega zmianie na rzecz innego państwa, jeżeli jej centrum interesów życiowych, głównie osobistych, pozostaje w Polsce. Przyjmuje się, że miejsce zamieszkania rodziny i aktywa w kraju wskazują na krajową rezydencję podatkową.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełniając określone warunki, ma prawo do ulgi na powrót w wysokości do 85 528 zł w czterech następujących po sobie latach podatkowych.
Podatnik, który w latach 2021-2023 oraz w 2024 r. posiadał w Polsce centrum interesów życiowych z uwagi na obecność rodziny i powiązania gospodarcze, nie nabywa prawa do ulgi podatkowej na powrót po zakończeniu pobytu za granicą; ulga nie przysługuje, gdy miejsce zamieszkania dla celów podatkowych nie zostało przeniesione do Polski w okresie deklarowanym.
Podatnik nie spełnia warunków określonych w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tym samym nie przysługuje mu ulga na powrót, jako że nie posiadał obywatelstwa polskiego ani Karty Polaka na dzień zmiany rezydencji.
Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania do Polski i spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy PIT, ma prawo do ulgi na powrót w latach 2027-2030. Przysługuje mu zwolnienie z podatku dochodowego od przychodów wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 152, nie przekraczając kwoty 85 528 zł rocznie.
Osoba, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w 2021 roku, przed 31 grudnia 2021, nie jest uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż ulga ta przysługuje podatnikom zmieniającym rezydencję na terytorium Polski po tym terminie.
Spełnienie warunku nieprzerwanego, 3-letniego okresu zamieszkania za granicą jest konieczne, by skorzystać z ulgi na powrót; zamieszkiwanie w Polsce w części roku wyklucza spełnienie tego wymogu.
Brak spełnienia warunków z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ustawy o PIT wyklucza prawo do „ulgi na powrót”, gdy podatnik uzyska Kartę Polaka po faktycznym przeniesieniu miejsca zamieszkania na terytorium Polski.
Podatnik, który wyjeżdża na stałe za granicę, ale pozostawia rodzinę i część majątku w Polsce, może nie utracić polskiej rezydencji podatkowej, co determinuje jego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, eliminując możliwość skorzystania z ulgi na powrót.
Osoba, która w latach poprzedzających przeniesienie rezydencji miała centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, nie ma prawa do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., nawet jeśli przez ten czas przebywała i pracowała za granicą.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski i spełnia wymogi art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót, zwolnienia podatkowego od określonych przychodów, w czterech latach podatkowych od zmiany rezydencji.
Osoba przenosząca miejsce zamieszkania do Polski nie jest uprawniona do ulgi na powrót, jeśli nie posiada Karty Polaka, obywatelstwa Polski ani obywatelstwa państwa UE lub nie zamieszkiwała w preferencyjnym kraju na moment przeprowadzki.
W przypadku, gdy podatnik po dłuższym pobycie zagranicznym przenosi miejsce zamieszkania i centrum swoich interesów życiowych do Polski, spełniając warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje mu prawo do skorzystania z "ulgi na powrót".
Osoba fizyczna, która pomimo zamieszkania i pracy za granicą, utrzymuje w Polsce centrum interesów osobistych poprzez rodzinne powiązania, nie korzysta z ulgi na powrót po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski, gdyż nie następuje zmiana rezydencji podatkowej z zagranicznej na polską.
Warunki ulgi na powrót z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy wymagają, aby podatnik nie zamieszkiwał na terytorium Polski przez trzy pełne lata kalendarzowe poprzedzające rok powrotu; niespełnienie tego warunku wyklucza prawo do ulgi.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania i rezydencję z Niemiec do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełnia przesłanki do skorzystania z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, jeśli podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i spełnia dodatkowe warunki dotyczące rezydencji.
W przypadku gdy podatnik, mimo wyjazdu do pracy za granicą, utrzymuje centrum interesów osobistych w Polsce, jego powrót nie kwalifikuje się jako zmiana miejsca zamieszkania, a tym samym nie uprawnia do skorzystania z ulgi na powrót określonej w art. 21 ustawy o PIT.
Podatnik, który do 28 czerwca 2022 roku posiadał miejsce zamieszkania w Polsce i od 28 czerwca 2025 roku powrócił na stałe do Polski, nie spełnia warunków zastosowania ulgi na powrót z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie była spełniona przesłanka braku zamieszkania w Polsce przez trzy pełne lata kalendarzowe poprzedzające rok powrotu.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełniając wszystkie warunki ustawowe, uprawniony jest do skorzystania z ulgi na powrót, co zwalnia z podatku dochodowego przychody do określonej wysokości przez cztery lata podatkowe.
Podatnik, spełniający warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności nieposiadanie miejsca zamieszkania w Polsce przez wymagany okres, obywatelstwo polskie oraz odpowiednia dokumentacja rezydencji, jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, nie później niż od roku 2027.
Przeniesienie stałego miejsca zamieszkania do Polski przez cudzoziemców uprawnia do skorzystania z ulgi na powrót, o ile spełnione są przesłanki wynikające z art. 21 ustawy o PIT, w tym posiadanie Karty Polaka i certyfikatów rezydencji.
Ulga na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 PDOF, przysługuje podatnikowi, który przeniósł miejsce zamieszkania do RP po 31 grudnia 2021 r., pod warunkiem spełnienia określonych przesłanek dotyczących rezydencji, dokumentacji oraz niekorzystania wcześniej z ulgi; jej stosowanie odbywa się w czterech kolejnych latach podatkowych od tego przeniesienia.