Inwestycja w bateryjne magazyny energii elektrycznej (BESS) jest długoterminowym projektem infrastrukturalnym w interesie publicznym, co uzasadnia wyłączenie kosztów finansowania dłużnego z ograniczeń przewidzianych w art. 15c ust. 8 ustawy o CIT.

Dostawa energii elektrycznej przez gminę do sieci stanowi odpłatną dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu VAT, a obowiązek podatkowy należy ustalać oddzielnie dla każdego z okresów rozliczeniowych przewidzianych w umowach. Podstawę opodatkowania dla tych dostaw stanowi suma wartości energii elektrycznej wprowadzanej do sieci.

Miasto, jako podatnik VAT, nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków projektowych termomodernizacji budynków użyteczności publicznej, jeśli inwestycje nie służą czynnościom opodatkowanym VAT. Wyjątek stanowią wydatki na instalację fotowoltaiczną, które mogą być odliczone, jeśli służą dostawie energii podlegającej opodatkowaniu.

Sprzedaż energii elektrycznej z magazynu do sieci przez przedsiębiorcę podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, a podstawą opodatkowania jest pełna kwota wypłaty wynagrodzenia. Zwolnienie z VAT z art. 113 ust. 1 ustawy nie ma zastosowania przy przekroczeniu obrotu 240 000 zł.

Spółka zagraniczna posiada zakład podatkowy w Polsce, gdy jej przedstawiciel działający w imieniu spółki realizuje kluczowe funkcje operacyjne, co spełnia przesłanki zależnego przedstawiciela w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Związek Międzygminny, realizując zadania z zakresu selektywnej zbiórki odpadów, ma prawo do częściowego odliczenia podatku VAT naliczonego od inwestycji w PSZOK, stosując prewspółczynnik zgodnie z przepisami art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT, z uwagi na częściowe wykorzystanie infrastruktury do czynności opodatkowanych.

Dofinansowanie przekazywane przez gminę w ramach refundacji kosztów inwestycji, w której obiekty pozostają własnością mieszkańców, nie podlega opodatkowaniu VAT ani gmina nie posiada prawa do odliczenia VAT, ponieważ nie realizuje działalności gospodarczej w tym kontekście.

Przychody z tytułu salda ujemnego są rozpoznawane w dniu ich faktycznego otrzymania lub potrącenia z dodatnim saldem, zaś saldo dodatnie jako pośredni koszt uzyskania przychodu potrąca się w dniu poniesienia kosztu.

Gminie przysługuje prawo do częściowego odliczenia VAT w części wydatków związanych z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej, związanej z działalnością opodatkowaną sprzedażą energii. Wydatki niezwiązane z działalnością opodatkowaną są wyłączone z prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Obowiązek podatkowy w związku z przyznaną rekompensatą powstaje z chwilą otrzymania informacji rozliczeniowej, a nie z datą złożenia oświadczenia potwierdzającego wysokość rekompensaty, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Obowiązek podatkowy w VAT związany z otrzymaniem rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej powstaje z chwilą otrzymania informacji rozliczeniowej od operatora energetycznego określającej wysokość rekompensaty, gdyż wówczas znana jest podstawa opodatkowania, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług związany z przyznaną rekompensatą za redukcję produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł powstaje w momencie otrzymania informacji rozliczeniowej, jako że dopiero wtedy jest możliwe ustalenie podstawy opodatkowania, co zgodne jest z ogólną zasadą określoną w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu otrzymanej rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej w rozumieniu ustawy o VAT występuje w dniu otrzymania informacji rozliczeniowej dotyczącej rekompensaty. Jest to moment uznawany za wykonanie usługi, gdzie staje się znana podstawa opodatkowania.

Dodatnie saldo uzyskane w systemie wsparcia aukcyjnego dla producentów energii elektrycznej, stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o CIT i podlega zaliczeniu jako koszt pośredni w dacie jego księgowego ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie stosownego dowodu, o ile spełnia warunki, nie wykluczające kosztów zgodnie z art. 15 i 16 ustawy o CIT.

Saldo Dodatnie uznawane jest za pośredni koszt uzyskania przychodu, który powinien być rozpoznawany i księgowany dopiero po zakończeniu i ostatecznym zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego w systemie wsparcia odnawialnych źródeł energii.

Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodów w momencie jego definitywnego poniesienia w księgach rachunkowych po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zabezpieczając źródło przychodów z działalności w zakresie energii odnawialnej.

Saldo Dodatnie, powstałe w wyniku sprzedaży energii w aukcyjnym systemie wsparcia, stanowi koszt uzyskania przychodu dla podatnika jako koszt pośredni, i winno być rozpoznawane w księgach rachunkowych po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego, na podstawie ostatecznego rozliczenia i raportu od operatora.

Saldo Dodatnie z systemu wsparcia OZE w formie aukcji energii elektrycznej stanowi koszt uzyskania przychodów w CIT jako koszt pośredni, uznawany po zakończeniu okresu rozliczeniowego przez sporządzenie stosownych dokumentów księgowych po potwierdzeniu danych dotyczących tego salda przez operatora.

Saldo Dodatnie, powstające w wyniku aukcji OZE i wynikające z wyższej rynkowej ceny energii w stosunku do ceny aukcyjnej, kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów, ponoszony w celu zabezpieczenia działalności gospodarczej; jego rozpoznanie jako koszt podatkowy winno nastąpić dopiero po jego ostatecznym ustaleniu po zakończeniu okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie powstałe w systemie aukcyjnym OZE podlega uznaniu za koszt uzyskania przychodu w momencie jego ostatecznego ujawienia po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

W zakresie kosztów uzyskania przychodu, Saldo Dodatnie użytkowane przez Wytwórcę energii z OZE powinno być uznane za koszt pośredni ponoszony w momencie jego księgowego ujęcia jako zobowiązanie wobec ZR, na podstawie ostatecznego potwierdzenia wysokości przez ZR po zakończeniu każdego 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Kwota Salda Dodatniego, ustalona na podstawie ostatecznego rozliczenia sprzedaży energii w trzyletnim okresie rozliczeniowym, stanowi koszt uzyskania przychodów rozpoznawany po zakończeniu okresu, co wynika z zasady, iż takie rozliczenie jest ostateczne i wiarygodne.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie, ujmująca różnicę pomiędzy ceną rynkową a ceną aukcyjną, stanowi dla wytwórcy energii odnawialnej koszt uzyskania przychodów, koszt ten należy rozpoznać po ostatecznym zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie w aukcyjnym systemie wsparcia OZE powinna zostać uznana za koszt uzyskania przychodu dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego i otrzymaniu ostatecznego potwierdzenia jej wysokości od operatora.