Wydatki na prace wykończeniowe (fit-out) nie stanowią inwestycji w obcy środek trwały i są rozpoznawane jako koszty uzyskania przychodu o charakterze pośrednim w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Spółka nabywająca wierzytelności rozpozna przychód podatkowy w momencie otrzymania spłaty wierzytelności. Koszty nabycia tych wierzytelności stanowią koszty uzyskania przychodów, rozliczane proporcjonalnie do uzyskanej częściowej spłaty.

Koszty pośrednie związane z działalnością gospodarczą, których faktura zostaje otrzymana w roku następującym po roku zakończenia okresu, którego dotyczą, są uznawane za poniesione w momencie ich technicznego zaksięgowania na podstawie otrzymanej faktury, zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e Ustawy o CIT, pomimo możliwego retorspektywnego rachunkowego ujęcia w roku poprzedzającym.

Wydatki na energię elektryczną na potrzeby ogólnej obsługi przedsiębiorstwa stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów, a faktury za te wydatki z przełomu lat podatkowych mogą być ujmowane jednorazowo jako koszty bieżącego roku podatkowego, zgodnie z uzasadnionymi uproszczeniami wdrożonymi w polityce rachunkowości.

Przychody z tytułu refakturyzacji kosztów licencyjnych w centralizowanym modelu zakupowym Grupy nie są przychodami z zysków kapitałowych. Kosztem są wydatki, których poniesienie wprost wpływa na uzyskanie przychodu podlegającego rozliczeniu operacyjnemu. Wydatki na własne potrzeby są kosztem pośrednim.

Odsetki od wyemitowanych obligacji kapitałowych mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów w momencie ich zapłaty, a przychody z emisji tych obligacji nie są uważane za przychód podatkowy na moment ich otrzymania, z uwagi na ich zwrotny charakter.

Przychody z tytułu salda ujemnego są rozpoznawane w dniu ich faktycznego otrzymania lub potrącenia z dodatnim saldem, zaś saldo dodatnie jako pośredni koszt uzyskania przychodu potrąca się w dniu poniesienia kosztu.

Przychody z tytułu Salda Ujemnego powinny być rozpoznawane metodą kasową zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, natomiast koszty z tytułu Salda Dodatniego są kosztami pośrednimi potrącanymi w momencie poniesienia według art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Wypłaty typu earn-out, jako koszty pośrednie ponoszone przez spółkę kontynuującą działalność operacyjną, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia, niezależnie od przeniesienia własności udziałów, i alokowane są, przy założeniu braku przychodów kapitałowych, wyłącznie do przychodów operacyjnych.

Odsetki ustawowe za opóźnienie w zapłacie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT wyłącznie w momencie ich faktycznej zapłaty lub kapitalizacji, niezależnie od formy spłaty zobowiązania podstawowego.

Wynagrodzenia prowizyjne należne pośrednikom, mimo związku z działalnością Spółki, stanowią koszty pośrednie, gdyż brak bezpośredniego związku z konkretnymi przychodami podatkowymi; zatem są potrącalne w dacie ich poniesienia.

Koszty związane z zaniechaniem działania zgodnie z umową mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Natomiast wydatki poniesione w ramach porozumienia dotyczącego rozwiązania umowy oraz poniesione kary wynikające z okoliczności przypisanych konsorcjum, nie spełniają kryteriów celowości i zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, dlatego nie stanowią kosztów uzyskania przychodu.

Wydatki na nabycie składników majątku od Centrum Usług Wspólnych mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów; koszty dotyczące środków trwałych i wartości niematerialnych oraz prawnych amortyzuje się, a koszty pośrednie potrącane są jednorazowo.

Wydatki na usunięcie kolizji infrastruktury kanalizacyjnej, poniesione w kontekście prowadzenia nowych inwestycji, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodu, potrącalne w momencie ich poniesienia, w świetle art. 15 ust. 4d updop, gdy istnieje związek przyczynowo-skutkowy z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz nie zostały wymienione jako wydatki wyłączone w art. 16 ust. 1 updop.

Kwota waloryzacji kaucji oraz waloryzacji partycypacji, wypłacana przez Spółkę w związku z sprzedażą lokali mieszkalnych, stanowi koszt uzyskania przychodów bezpośrednio związany z przychodami z tej działalności, który należy rozliczać w momencie uzyskania przychodu ze sprzedaży lokalu, zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT.

Koszty uzyskania przychodów pośrednio związane z działalnością są potrącalne w dniu ich faktycznego zaksięgowania na podstawie otrzymanej faktury, co znajduje zastosowanie zgodnie z art. 15 ust. 4e Ustawy o CIT, niezależnie od rachunkowego przyporządkowania kosztu do wcześniejszego okresu rozliczeniowego.

Koszty przygotowawcze poniesione w celu reorganizacji modelu dystrybucji, jako koszty pośrednie związane z przychodami, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w dacie poniesienia, niezależnie od sposobu ich ujęcia w rachunkowości bilansowej.

Wynagrodzenie earn-out, nie stanowiące ceny nabycia ani warunkujące skuteczność nabycia udziałów, jest pośrednim kosztem uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, potrącalnym w dacie poniesienia, klasyfikowanym do przychodów operacyjnych, a nie zysków kapitałowych.

Potrącenie wzajemnych należności za nakłady w ramach rozliczenia między spółkami powiązanymi nie stanowi ukrytego zysku ani nie opodatkowuje się ryczałtem, a sprzedaż nieruchomości generuje przychód podatkowy uwzględniający możliwe potrącenie kosztów uzyskania przychodu.

Wynagrodzenie z tytułu Rekompensaty stanowi pośredni koszt uzyskania przychodów, potrącalny jednorazowo w dacie jego poniesienia, tj. dzień ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie faktury. Nie stanowi korekty cen transferowych w rozumieniu art. 11e Ustawy o CIT.

Korekta kosztów uzyskania przychodów związana z błędem rachunkowym lub oczywistą omyłką, dotyczącą kosztów bezpośrednich, powinna być dokonana w roku, w którym osiągnięto odpowiadające im przychody podatkowe, a nie w bieżącym okresie podatkowym.

Dofinansowanie na realizację projektów finansowanych z udziałem środków europejskich otrzymane z Banku Gospodarstwa Krajowego, z wyłączeniem płatności dla wykonawców, korzysta ze zwolnienia od opodatkowania CIT zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 52 ustawy o CIT, o ile spełnia warunki umowy i udzielania dotacji.

W przypadku zbycia przez spółkę kapitałową towarów otrzymanych w drodze aportu, wartość emisyjna udziałów wydanych w zamian za aport, odpowiadająca rynkowej wartości aportowanych towarów, stanowi koszt uzyskania przychodów dla spółki, niezależnie od alokacji agio na kapitały zapasowe.

Dotacja celowa stanowi przychód podatkowy na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT w momencie jej wpływu na wyodrębniony rachunek bankowy Spółki, obligując do wyłączenia z kosztów podatkowych wydatków sfinansowanych tą dotacją. Przekazanie dotacji na konto operacyjne nie wpływa na moment rozpoznania przychodu.