Gminie przysługuje prawo do częściowego odliczenia VAT w części wydatków związanych z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej, związanej z działalnością opodatkowaną sprzedażą energii. Wydatki niezwiązane z działalnością opodatkowaną są wyłączone z prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Energia elektryczna dostarczana podmiotowi bez koncesji podlega akcyzie. Straty energii elektrycznej podczas magazynowania u podmiotów niebędących nabywcą końcowym są zwolnione od akcyzy, o ile wynikają z przepisów prawa o koncesji.

Korzystanie przez członka spółdzielni energetycznej z nadwyżki energii wyprodukowanej przez innego członka spółdzielni nie stanowi nabycia darowizny w rozumieniu Ustawy o podatku od spadków i darowizn, a zatem nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem, gdyż nie występuje tu bezpłatne świadczenie kosztem majątku.

Skorzystanie przez członka spółdzielni energetycznej z nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej przez innego członka nie stanowi darowizny w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, gdyż nie dochodzi do nieodpłatnego przysporzenia majątkowego.

Wydatki ponoszone na czynsz inicjalny jako koszt uzyskania przychodów powinny być rozpoznawane proporcjonalnie do okresu przygotowawczego projektu, natomiast czynsz dzierżawny jako koszty bieżące powinny być ujmowane na bieżąco, w dniu ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Wprowadzenie do sieci energii elektrycznej wyprodukowanej przez instalacje fotowoltaiczne przez gminę stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą VAT, a moment powstania obowiązku podatkowego wyznacza wystawienie faktury z upływem terminu płatności. Podstawą opodatkowania jest wartość z tytułu wprowadzenia energii, pomniejszona o VAT.

Obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu świadczenia usług polegających na ograniczeniu produkcji energii powstaje w momencie otrzymania Informacji Rozliczeniowej, a nie w dacie złożenia Oświadczenia akceptującego wysokość przyznanej rekompensaty.

Wydatki na zakup i montaż turbiny wiatrowej z magazynem energii, jako modernizacja budynku mieszkalnego, mogą korzystać ze zwolnienia podatkowego, o ile nie obejmują części dotowanej, co pozwala na ulgę mieszkaniową przy zbyciu nieruchomości.

Obowiązek podatkowy w VAT z tytułu rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej farm fotowoltaicznych na skutek polecenia administracyjnego powstaje w momencie otrzymania Informacji Rozliczeniowej określającej wysokość tej rekompensaty.

Obowiązek podatkowy w VAT z tytułu rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej powstaje w momencie otrzymania informacji rozliczeniowej. Moment wykonania usługi, w rozumieniu art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, zachodzi dopiero z chwilą znanym jest wysokość rekompensaty, co następuje poprzez uzyskanie informacji rozliczeniowej.

Obowiązek podatkowy z tytułu rekompensaty finansowej za ograniczenie produkcji energii elektrycznej powstaje w momencie otrzymania przez podatnika informacji rozliczeniowej od operatora systemu elektroenergetycznego, a nie w momencie złożenia oświadczenia o akceptacji tej rekompensaty.

Obowiązek podatkowy w VAT związany z otrzymaniem rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej powstaje z chwilą otrzymania informacji rozliczeniowej od operatora energetycznego określającej wysokość rekompensaty, gdyż wówczas znana jest podstawa opodatkowania, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług związany z przyznaną rekompensatą za redukcję produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł powstaje w momencie otrzymania informacji rozliczeniowej, jako że dopiero wtedy jest możliwe ustalenie podstawy opodatkowania, co zgodne jest z ogólną zasadą określoną w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Obowiązek podatkowy w związku z przyznaną rekompensatą powstaje z chwilą otrzymania informacji rozliczeniowej, a nie z datą złożenia oświadczenia potwierdzającego wysokość rekompensaty, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu otrzymanej rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej w rozumieniu ustawy o VAT występuje w dniu otrzymania informacji rozliczeniowej dotyczącej rekompensaty. Jest to moment uznawany za wykonanie usługi, gdzie staje się znana podstawa opodatkowania.

Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu otrzymania rekompensaty za zaniżenie produkcji energii elektrycznej powstaje z dniem otrzymania informacji rozliczeniowej od operatora systemu elektroenergetycznego, jako że dopiero wtedy znana jest wysokość należnej rekompensaty, stanowiąca podstawę opodatkowania.

Podatnik prowadzący działalność gospodarczą w części mieszkania może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wydatki poniesione na jego utrzymanie proporcionalnie do zajmowanej powierzchni, o ile wydatki te są właściwie udokumentowane i wykazano związek przyczynowy z przychodami.

Obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży energii elektrycznej w instalacjach OZE powstaje z chwilą wystawienia faktury. Sprzedaż energii jako dostawa towarów nie podlega obowiązkowi oznaczenia kodem GTU_11 w JPK_VAT.

Wprowadzenie przez jednostkę samorządu terytorialnego energii elektrycznej do sieci, jako działanie prosumenta, stanowi podlegającą VAT odpłatną dostawę towarów, zaś obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury lub upływu terminu jej wystawienia, przy czym podstawa opodatkowania to wartość energii ustalana zgodnie z regulacjami OZE.

Dodatnie saldo uzyskane w systemie wsparcia aukcyjnego dla producentów energii elektrycznej, stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o CIT i podlega zaliczeniu jako koszt pośredni w dacie jego księgowego ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie stosownego dowodu, o ile spełnia warunki, nie wykluczające kosztów zgodnie z art. 15 i 16 ustawy o CIT.

Wprowadzenie przez Gminę energii elektrycznej do sieci energetycznej stanowi działalność gospodarczą i odpłatną dostawę towarów podlegającą VAT. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury lub upływu terminu na jej wystawienie, a podstawa opodatkowania ustalana jest w relacji do wartości depozytu prosumenckiego zwiększonego o współczynnik 1,23.

Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodów w momencie jego definitywnego poniesienia w księgach rachunkowych po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zabezpieczając źródło przychodów z działalności w zakresie energii odnawialnej.

Saldo Dodatnie uznawane jest za pośredni koszt uzyskania przychodu, który powinien być rozpoznawany i księgowany dopiero po zakończeniu i ostatecznym zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego w systemie wsparcia odnawialnych źródeł energii.