Podatnik, który wyjeżdża na stałe za granicę, ale pozostawia rodzinę i część majątku w Polsce, może nie utracić polskiej rezydencji podatkowej, co determinuje jego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, eliminując możliwość skorzystania z ulgi na powrót.
W przypadku, gdy podatnik po dłuższym pobycie zagranicznym przenosi miejsce zamieszkania i centrum swoich interesów życiowych do Polski, spełniając warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje mu prawo do skorzystania z "ulgi na powrót".
Dochody z pracy najemnej na statkach morskich, eksploatowanych przez przedsiębiorstwo z zarządem w Niemczech, mogą być opodatkowane w Niemczech, a w Polsce stosuje się metodę unikania podwójnego opodatkowania przez wyłączenie z progresją, uwzględniając polsko-niemiecką umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Zagraniczny podmiot, prowadzący w Polsce działalność bez stałej placówki ani personelu upoważnionego do zawierania umów, nie tworzy zakładu podatkowego. Działalność ograniczająca się do zadań pomocniczych nie powoduje obowiązku podatkowego w Polsce, a zyski z takiej działalności są opodatkowane wyłącznie w kraju macierzystym, zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz spełnia warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma prawo do skorzystania z ulgi na powrót. Decydujące jest nieposiadanie miejsca zamieszkania w Polsce przez okres 3 lat przed powrotem oraz posiadanie odpowiednich dowodów rezydencji za granicą.
Dochody uzyskane przez polskiego rezydenta z pracy najemnej wykonywanej za granicą mogą być opodatkowane zarówno w państwie ich uzyskania, jak i w Polsce, z zastosowaniem metody unikania podwójnego opodatkowania, przy czym kluczowe znaczenie ma miejsce faktycznego wykonywania pracy.
Osoba przenosząca miejsce zamieszkania do Polski po dłuższym pobycie za granicą, która przestaje być rezydentem podatkowym innych państw i spełnia warunki z art. 21 ustawy o PIT, może skorzystać z Ulgi na powrót, pod warunkiem posiadania właściwej dokumentacji potwierdzającej wcześniejszą rezydencję podatkową.
Podatnik wykonujący pracę najemną jako marynarz poza terytorium lądowym, przy dochodach objętych proporcjonalnym zaliczeniem, może skorzystać z pełnej ulgi abolicyjnej. Dochody z pracy w transporcie międzynarodowym podlegają bowiem specyficznym zasadom unikania podwójnego opodatkowania, z wyłączeniem limitu ulgi ze względu na charakter pracy.
Działalność gospodarcza A. GmbH w Polsce, realizowana bez fizycznej obecności i kontroli nad zasobami oraz poprzez nabywanie usług spedycyjnych od B. Sp. z o.o., nie prowadzi do powstania zagranicznego zakładu w rozumieniu Ustawy o CIT i art. 5 UPO PL-DE.
Nie dochodzi do powstania zakładu zagranicznej spółki A GmbH w Polsce poprzez zdalnie zatrudnionych pracowników, gdy ich działalność ma charakter pomocniczy i nie prowadzą oni podstawowej działalności gospodarczej spółki.
Działalność magazynowo-logistyczna wykonywana na rzecz podatnika przez spółkę zewnętrzną w Polsce, której zakres czynności pokrywa się z zasadniczą działalnością gospodarczą podatnika, stanowi zarobkowy zakład podatkowy według art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 UPO, eliminując wyłącznie pomocniczy charakter czynności.
Przyjęcie zwolnienia od podatku dochodu ze sprzedaży nieruchomości, wyłącznie jeśli spełnione są warunki ustawowe przed śmiercią spadkodawcy; brak spełnienia tych warunków uniemożliwia przejęcie prawa do ulgi przez spadkobiercę.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r. i spełnia inne ustawowe przesłanki, może skorzystać z ulgi na powrót, zwalniającej określone przychody od podatku dochodowego (art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT).
Przychód z odpłatnego zbycia akcji nabytych w ramach programu motywacyjnego utworzonego przez spółkę dominującą powstaje w momencie ich odpłatnego zbycia, nie zaś w momencie nabycia, a na podmiocie zatrudniającym pracowników nie ciążą obowiązki płatnika ani informacyjne związane z takimi świadczeniami.
Świadczenia z indywidualnego ubezpieczenia emerytalnego, wypłacone na rzecz beneficjenta po śmierci osoby ubezpieczonej, są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na mocy art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, niezależnie od międzynarodowej podwójnej rezydencji podatkowej uposażonego.
Podatnik nie nabywa prawa do ulgi na powrót, gdyż w okresie pracy zagranicą jego centrum interesów osobistych pozostaje w Polsce, co skutkuje utrzymaniem nieograniczonego obowiązku podatkowego na terytorium RP, wykluczając możliwość uznania przeniesienia miejsca zamieszkania dla celów ulgi.
Podatnik nie może skorzystać z ulgi na powrót, jeżeli nie posiada dowodów dokumentujących jego miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w wymaganym okresie, co uniemożliwia spełnienie warunków określonych w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wnioskodawczyni, która przeniosła miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., może skorzystać z ulgi na powrót na mocy art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie była rezydentem podatkowym w Polsce w okresie trzech lat poprzedzających ten rok, a także spełniła wszystkie wymagane warunki związane z rezydencją podatkową w Niemczech.
Warunek braku zamieszkania na terytorium Polski przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające rok powrotu jest wymaganiem bezwzględnym do uznania za dopuszczalne zastosowanie ulgi na powrót, co nie zostało spełnione przez wnioskodawcę w niniejszym przypadku.
Wnioskodawca, posiadający polską rezydencję podatkową, podlega opodatkowaniu w Polsce, ale zyski ze stałego zakładu w Niemczech podlegają tamtejszemu opodatkowaniu według umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Osoba fizyczna uzyskuje nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce od momentu posiadania centrum interesów życiowych w Polsce. W przypadku, gdy przed 1 marca 2021 r. centrum interesów znajdowało się za granicą, nie można uznać polskiej rezydencji podatkowej przed tym terminem.
Renta wdowia wypłacana z niemieckiego pracowniczego programu emerytalnego, która nie jest częścią obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych, korzysta ze zwolnienia od podatku w Polsce na mocy art. 21 u.p.d.o.f. i nie wymaga wykazania w zeznaniu rocznym.
Dochody polskiego rezydenta podatkowego, uzyskiwane z działalności gospodarczej prowadzonej w Niemczech, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, jeżeli nie została spełniona przesłanka powstania zakładu podatkowego w rozumieniu art. 5 Konwencji polsko-niemieckiej o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz art. 5a pkt 22 ustawy o PIT.
Działalność niemieckiej spółki prowadzona w Polsce za pośrednictwem pracowników na stanowiskach kluczowych, angażujących się w zasadniczą działalność, stanowi zagraniczny zakład w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Niemcami, skutkując obowiązkiem podatkowym w Polsce.