Sprzedaż lokali mieszkalnych nabytych od osoby fizycznej, klasyfikowanych jako towary handlowe, korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, o ile od pierwszego zasiedlenia lokalu upłynął okres dłuższy niż dwa lata i lokale nie są ulepszane jako środki trwałe.

Strata powstała w wyniku likwidacji nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych, gdy ich likwidacja nie wynika ze zmiany rodzaju działalności, stanowi koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ustawy o CIT. Wyburzenie budynku celem rozpoczęcia nowej inwestycji deweloperskiej nie wyklucza zaliczenia strat do kosztów uzyskania przychodów.

Przychody ze sprzedaży składników majątku pozostałych po likwidacji działalności gospodarczej podlegają opodatkowaniu, jeżeli ich zbycie następuje przed upływem sześciu lat od likwidacji, jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Sprzedaż wyodrębnionych lokali mieszkalnych jest zwolniona z podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zaś brak prawa do odliczenia VAT naliczonego z faktur remontowych wynika z powiązania wydatków z czynnością zwolnioną z VAT.

Dostawa wyodrębnionych lokali po zniesieniu współwłasności, której pierwsze zasiedlenie miało miejsce wiele lat wcześniej, korzysta ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż wystąpiło pierwsze zasiedlenie, a od tego momentu upłynął okres dłuższy niż 2 lata.

Sprzedaż lokali mieszkalnych, wydzielonych z istniejącego zasiedlonego lokalu, powstałych w wyniku jego modernizacji i podziału na odrębne księgi wieczyste, jest zwolniona z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, o ile między pierwszym zasiedleniem a sprzedażą upłynęły ponad dwa lata, niezależnie od charakteru modernizacji.

Przychód ze sprzedaży lokali mieszkalnych ujętych jako środki trwałe jest kwalifikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, a sprzedaż lokali jako towarów handlowych, które nie zmieniły statusu na środki trwałe poprzez wynajem dłuższy niż rok, jest np. przychodem z działalności gospodarczej.

Sprzedaż lokali mieszkalnych będących towarem handlowym, nabytego na rynku wtórnym i użytkowanego dłużej niż dwa lata od pierwszego zasiedlenia, korzysta ze zwolnienia z VAT z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, o ile nie stanowią one środków trwałych.

Przychody spółki uzyskane z tytułu sprzedaży wierzytelności w ramach umowy faktoringu są zaliczane do przychodów z wierzytelności, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, i mogą skutkować utratą prawa do opodatkowania w formie ryczałtu estońskiego.

Dochód uzyskany przez amerykańską spółkę transparentną podatkowo ze sprzedaży nieruchomości położonych w Polsce podlega opodatkowaniu w Polsce w ramach dochodów z działalności gospodarczej, niezależnie od istnienia zakładu, zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT oraz umową polsko-amerykańską.

Sprzedaż lokalu mieszkalnego, wprowadzonego do działalności gospodarczej jako towar handlowy, korzysta ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdy pierwsze zasiedlenie miało miejsce ponad dwa lata przed transakcją i lokal nie uległ ulepszeniu jako środek trwały.

Sprzedaż lokalu mieszkalnego ujętego jako towar handlowy, po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia, korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT; nakłady remontowe nie skutkują pierwszym zasiedleniem, uniemożliwiając odliczenie VAT naliczonego od takich wydatków.

Sprzedaż lokalu mieszkalnego traktowanego jako towar handlowy nie podlega opodatkowaniu VAT, jeżeli dokonana jest po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Wydatki na remont nieprzekraczające 30% wartości początkowej nie stanowią ulepszenia w rozumieniu przepisów podatkowych.

Kwoty wypłacane przez dewelopera klientom z tytułu zapewnienia lokalu zastępczego na czas naprawy wad mieszkania stanowią przychód podatkowy z innych źródeł, skutkując obowiązkiem sporządzenia informacji PIT-11 przez dewelopera.

Zobowiązanie dewelopera do zapewnienia lokalu zastępczego na czas usunięcia wad mieszkania, wynikające z rękojmi, nie stanowi przychodu podatkowego dla klienta, co zwalnia dewelopera z obowiązku sporządzenia informacji PIT-11.

Sprzedaż wyremontowanych i wyodrębnionych lokali mieszkalnych, traktowanych jako towar handlowy, korzysta ze zwolnienia VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, niezależnie od przekroczenia progu 30% wydatków na ulepszenia, przy założeniu, że nie następuje ponowne pierwsze zasiedlenie.

Przychody uzyskane ze zbycia własnych wierzytelności w ramach umowy faktoringu należy wliczać do limitu przychodów pasywnych przewidzianego w art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o CIT. W przypadku przekroczenia progu 50%, dochody te mogą pozbawić spółkę możliwości stosowania ryczałtu od dochodów spółek.

Dostawa wyodrębnionych lokali mieszkalnych w kamienicy nie stanowi pierwszego zasiedlenia, a pomiędzy zasiedleniem a dostawą upłynął okres powyżej dwóch lat, co umożliwia skorzystanie ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Sprzedaż lokalu mieszkalnego nabytego jako towar handlowy na rynku wtórnym korzysta ze zwolnienia z podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, jeśli pierwsze zasiedlenie nastąpiło co najmniej dwa lata przed transakcją, niezależnie od poniesionych wydatków remontowych. Brak prawa do odliczenia VAT od remontu wynikający z pojęcia ulepszenia ograniczonego do środków trwałych.

Udostępnienie lokalu zastępczego przez dewelopera, w celu zminimalizowania skutków wad zakupionego mieszkania, nie jest przychodem podatkowym po stronie klienta, gdyż nie stanowi trwałego przysporzenia majątkowego. Świadczenie to nie prowadzi do powiększenia aktywów podatnika ani nie generuje przychodu do opodatkowania.

Sprzedaż lokali mieszkalnych przez spółkę jawną stanowi przychód wspólnika z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej, o ile nieruchomości te kwalifikowane są jako towar handlowy, a nie środki trwałe, co wyłącza zastosowanie przepisów dotyczących odpłatnego zbycia nieruchomości.

Wycofanie lokalu z działalności gospodarczej na cele najmu prywatnego nie jest traktowane jako nieodpłatne przekazanie towarów podlegających opodatkowaniu, ale wymaga korekty VAT, jeśli działalność zmienia się na zwolnioną z VAT, zgodnie z art. 7 ust. 2 oraz art. 91 ust. 7d ustawy o VAT.

Sprzedaż przez podatnika lokali mieszkalnych, niebędących środkami trwałymi, dokonana po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia, korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnajem mieszkania zaklasyfikowanego pierwotnie jako towar handlowy na okres powyżej roku skutkuje przekwalifikowaniem tego składnika majątkowego na środek trwały, mimo iż mieszkanie przeznaczono do dalszej sprzedaży. Podatnik nie dokonuje korekty kosztów, ale zmienia wartość spisu z natury na początek kolejnego roku.