Wygaśnięcie niespłaconych zobowiązań spółki z o.o. na skutek likwidacji i wykreślenia z KRS nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o CIT, a spółka nie jest zobowiązana do poboru podatku u źródła od nieuregulowanych odsetek.

Opłaty za licencje użytkownika końcowego na oprogramowanie, niewciągające przeniesienia majątkowych praw autorskich, nie stanowią należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, a tym samym nie podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem u źródła.

Umorzenie długu z tytułu pożyczki i naliczonych odsetek stanowi przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.p. Limit 5.000.000 zł dotyczy straty każdego roku podatkowego z osobna. Umorzenie długu nie powoduje obowiązku potrącenia podatku "u źródła".

Opłaty licencyjne za użytkowanie oprogramowania, wynikające z licencji użytkownika końcowego, nie stanowią należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i nie podlegają podatkowi u źródła. Licencja nie zawiera praw do komercyjnego wykorzystania, co wyklucza obowiązek poboru podatku.

Limit odliczenia podatku zagranicznego zapłaconego w kraju, z którym Polska nie ma umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, musi być kalkulowany na podstawie dochodu zgodnie z polską ustawą o CIT. Ustawodawca dopuszcza tylko sumowanie dochodów, a nie mieszanie przychodów z dochodami.

Spółka przystępująca do programu finansowego, w którym rzeczywistym właścicielem odsetek jest bank z siedzibą w Luksemburgu, jest uprawniona do niepobierania podatku u źródła od odsetek za pośrednictwem Agenta, stosując postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Luksemburgiem (art. 11 ust. 3 UPO LU).

Bazę Klientów B i C, nabyte w celu poszerzenia działalności dystrybucyjnej, należy traktować jako wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT, zaś transakcję przeniesienia praw do tych baz jako zysk z przeniesienia własności, nie podlegający opodatkowaniu u źródła w Polsce.

Refakturowanie kart sportowych i polis ubezpieczeniowych wskazuje na powstanie przychodu podatkowego z refaktury, współmierne koszty uzyskania przychodu podlegają rozliczeniu na zasadach CIT, natomiast zakup licencji platformy kadrowej bez sublicencjonowania nie wymaga poboru podatku u źródła.

Przepis art. 30a ust. 9 ustawy o PIT pozwala na odliczenie od podatku należnego w Polsce, podatku zapłaconego za granicą do wartości 19% uzyskanych dywidend, co nie jest ograniczone zapisami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Otrzymane środki z sekurytyzacji wierzytelności leasingowych jako sprzedaż samej wierzytelności są neutralne podatkowo; jednakże dochód z opłat leasingowych rozpoznaje się w dniu ich wymagalności, a dyskonto związane z transakcją stanowi jednorazowy koszt uzyskania przychodów w chwili sprzedaży transzy.

Wynagrodzenie wypłacane za licencję użytkownika końcowego oprogramowania komputerowego nie mieści się w katalogu należności licencyjnych wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przez co nie podlega zryczałtowanemu podatkowi u źródła w Polsce.

Wynagrodzenie z tytułu licencji użytkownika końcowego na oprogramowanie użytkowane w modelu SaaS, ograniczone do prawa użytkowania zgodnie z jego przeznaczeniem, nie podlega obowiązkowi poboru podatku u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Wynagrodzenie za Licencje użytkownika końcowego, czyli za prawo do korzystania z oprogramowania dla własnych potrzeb nie stanowi należności licencyjnych, zatem nie podlega opodatkowaniu u źródła podatkiem dochodowym w Polsce na mocy art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz obowiązującej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wynagrodzenie z tytułu nabycia licencji użytkownika końcowego do oprogramowania niewykorzystujące praw autorskich nie stanowi należności licencyjnej w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, dlatego nie podlega opodatkowaniu u źródła w Polsce.

Wynagrodzenie płacone za licencję użytkownika końcowego na oprogramowanie, ograniczone do użytku wewnętrznego bez przeniesienia pełnych praw autorskich, nie stanowi należności licencyjnych podlegających podatkowi u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Wynagrodzenie wypłacane za korzystanie z programu komputerowego na podstawie licencji użytkownika końcowego, bez przeniesienia autorskich praw majątkowych, nie mieści się w zakresie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i nie podlega opodatkowaniu u źródła w Polsce.

Wynagrodzenie z tytułu zakupu licencji użytkownika końcowego na oprogramowanie nie stanowi przychodu objętego art. 21 ust. 1 pkt 1 CIT, wobec czego nie rodzi obowiązku poboru podatku u źródła przy wypłacie takich należności zagranicznemu dostawcy.

Wynagrodzenie z tytułu transakcji sekurytyzacji syntetycznej, jako świadczenie za przeniesienie ryzyka kredytowego, nie stanowi płatności kwalifikowanej w art. 21 ust. 1 UPDOP, nie obciążając wnioskodawcy obowiązkiem poboru zryczałtowanego podatku u źródła.

Wynagrodzenie wypłacane w ramach transakcji sekurytyzacji syntetycznej nie stanowi płatności wymienionej w art. 21 ust. 1 UPDOP, co zwalnia Wnioskodawcę z obowiązku poboru podatku u źródła oraz weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela Kontrahenta.

Licencja użytkownika końcowego na oprogramowanie, nieprzenosząca praw autorskich, nie stanowi należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, co wyklucza obowiązek poboru podatku u źródła od wypłat na rzecz zagranicznego dostawcy.

Opłaty za korzystanie z form jako urządzeń przemysłowych są traktowane jak należności licencyjne, nie podlegające mechanizmowi obligatoryjnego poboru podatku u źródła od nadwyżki ponad 2 miliony PLN, umożliwiające stosowanie preferencyjnej stawki 5% na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Niemcami.

Opłaty za licencje użytkownika końcowego na oprogramowanie umożliwiające jedynie korzystanie na własne potrzeby, nie stanowią wynagrodzeń podlegających obowiązkowi poboru podatku u źródła, w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Wynagrodzenie płacone za korzystanie z licencji użytkownika końcowego do oprogramowania oraz za dostęp do baz danych, ograniczone do użytku wewnętrznego, nie podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła. Natomiast wynagrodzenie za dostęp do oprogramowania SaaS, umożliwiające użytkowanie przestrzeni dyskowej, stanowi należność za użytkowanie urządzeń przemysłowych, podlegającą opodatkowaniu.

Płatności dokonywane przez spółkę na rzecz zagranicznego dostawcy z tytułu licencji użytkownika końcowego na oprogramowanie nie generują obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego jako należność licencyjna, gdyż nie obejmują przekazania majątkowych praw autorskich, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.