Przychody z dywidend, które po spełnieniu warunków podlegają zwolnieniu z opodatkowania, są uwzględniane przy obliczaniu zsumowanych przychodów zgodnie z art. 15c ust. 1 CIT, natomiast nie są traktowane jako przychody o charakterze odsetkowym w kontekście art. 15c ust. 3 CIT.

Płatności dokonywane przez polską spółkę na rzecz niemieckiej spółki matki za usługi IT nie podlegają jako należności licencyjne. Nie dotyczą więc limitu 2.000.000 zł ani mechanizmu pay and refund, pod pewnymi wyjątkami dotyczącymi użytkowania urządzeń przemysłowych w usługach nr 2-6 oraz najmu sprzętu IT.

Wynagrodzenie wypłacane na rzecz Podmiotu Zagranicznego z tytułu licencji użytkownika końcowego nie generuje obowiązku poboru podatku u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, gdyż nie obejmuje przeniesienia majątkowych praw autorskich, a jedynie użytkowanie oprogramowania na własne potrzeby.

Wynagrodzenie za licencję użytkownika końcowego (EULA) na korzystanie z oprogramowania nie stanowi należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, a tym samym nie podlega opodatkowaniu u źródła.

Odsetki od należności przysługujące Komitentowi, przekazywane na jego rzecz przez Komisanta w związku z Umową Komisu, nie stanowią wynagrodzenia z tytułu korzystania z kapitału przez Komisanta, wobec czego nie powodują dla Komisanta obowiązków płatnika podatku od wypłaty tych odsetek, na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Podmiot polski wypłacający należności licencyjne holenderskiemu beneficjentowi jest obowiązany do poboru podatku u źródła w Polsce, natomiast nie jest zobowiązany do poboru podatku od należności, które zostały już opodatkowane na Litwie, co zapewnia uniknięcie podwójnego opodatkowania.

Dochody Spółki z tytułu opłat licencyjnych za gry komputerowe stanowią dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i mogą być opodatkowane preferencyjną stawką 5% w ramach ulgi IP Box, przy spełnieniu wymogów związanych z prowadzeniem działalności B+R oraz zgodnych z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę zagranicznym kontrahentom tytułem nabycia licencji do odsprzedaży oprogramowania nie stanowi przychodu z należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, co zwalnia Spółkę z obowiązku poboru podatku u źródła na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Należności wypłacane za usługi informatyczne w ramach "hardware flat rate" nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła, gdyż nie jest to użytkowanie urządzeń przemysłowych. Klucze licencyjne mimo związków z prawami autorskimi nie generują obowiązku podatkowego jako należności licencyjne, lecz klasyfikowane są jako zyski przedsiębiorstwa zgodnie z art. 7 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wynagrodzenia za nabycie pełnych praw autorskich od zagranicznego kontrahenta w zakresie niebędącym należnościami licencyjnymi nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce. Usługi techniczne i badawcze świadczone bez doradczych elementów nie mieszczą się w katalogu usług z art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT.

Wynagrodzenie wypłacane za licencję użytkownika końcowego oprogramowania komputerowego nie mieści się w katalogu należności licencyjnych wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przez co nie podlega zryczałtowanemu podatkowi u źródła w Polsce.

Opłaty za licencje użytkownika końcowego, nieprzenoszące praw autorskich, nie mieszczą się w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT, nie powodując obowiązku poboru podatku u źródła, gdyż są jedynie opłatą za korzystanie na własny użytek, nie stanowiąc należności licencyjnych w rozumieniu UPO.

Wynagrodzenie za Licencje użytkownika końcowego, czyli za prawo do korzystania z oprogramowania dla własnych potrzeb nie stanowi należności licencyjnych, zatem nie podlega opodatkowaniu u źródła podatkiem dochodowym w Polsce na mocy art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz obowiązującej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wynagrodzenie wypłacane Dostawcy zagranicznemu za licencję użytkownika końcowego na korzystanie z oprogramowania w modelu SaaS przez polskiego rezydenta podatkowego nie skutkuje obowiązkiem poboru zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Wynagrodzenie z tytułu nabycia licencji użytkownika końcowego do oprogramowania niewykorzystujące praw autorskich nie stanowi należności licencyjnej w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, dlatego nie podlega opodatkowaniu u źródła w Polsce.

Wynagrodzenie płacone za licencję użytkownika końcowego na oprogramowanie, ograniczone do użytku wewnętrznego bez przeniesienia pełnych praw autorskich, nie stanowi należności licencyjnych podlegających podatkowi u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Wynagrodzenie z tytułu transakcji sekurytyzacji syntetycznej, jako świadczenie za przeniesienie ryzyka kredytowego, nie stanowi płatności kwalifikowanej w art. 21 ust. 1 UPDOP, nie obciążając wnioskodawcy obowiązkiem poboru zryczałtowanego podatku u źródła.

Wynagrodzenie wypłacane w ramach transakcji sekurytyzacji syntetycznej nie stanowi płatności wymienionej w art. 21 ust. 1 UPDOP, co zwalnia Wnioskodawcę z obowiązku poboru podatku u źródła oraz weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela Kontrahenta.

Licencja użytkownika końcowego na oprogramowanie, nieprzenosząca praw autorskich, nie stanowi należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, co wyklucza obowiązek poboru podatku u źródła od wypłat na rzecz zagranicznego dostawcy.

Opłaty za licencje użytkownika końcowego na oprogramowanie umożliwiające jedynie korzystanie na własne potrzeby, nie stanowią wynagrodzeń podlegających obowiązkowi poboru podatku u źródła, w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Płatności dokonywane przez spółkę na rzecz zagranicznego dostawcy z tytułu licencji użytkownika końcowego na oprogramowanie nie generują obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego jako należność licencyjna, gdyż nie obejmują przekazania majątkowych praw autorskich, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Umowa licencyjna końcowego użytkownika, ograniczająca się do prawa użytkowania oprogramowania bez przeniesienia praw autorskich, nie stanowi należności licencyjnych na gruncie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, co wyłącza obowiązek poboru podatku u źródła.

Dobrowolne umorzenie udziałów nie generuje przychodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, zatem nie powoduje obowiązku pobrania podatku u źródła w Polsce, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT ani na podstawie PL-LUX UPO.

Dla celów zastosowania obniżonej stawki podatku u źródła wynikającej z PL-LUX UPO, płatnik po uzyskaniu certyfikatu rezydencji od rzeczywistego właściciela odsetek może stosować preferencyjną stawkę, jeżeli dochowa należytej staranności, w tym potwierdzi, że odsetki wypłacane są na korzyść rzeczywistego właściciela będącego luksemburskim rezydentem podatkowym.