Koszty wynagrodzeń, materiałów oraz odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych związanych z działalnością badawczo-rozwojową stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e UPDOF. Jednak koszty opłat licencyjnych są niekwalifikowane w kontekście ulgi badawczo-rozwojowej, jeżeli nie mogą być uznane za koszty sprzętu specjalistycznego.

Lokal niemieszkalny wykorzystywany na cele krótkotrwałego zakwaterowania, mimo zmiany użytkowania, nie traci uprawnień do amortyzacji podatkowej, gdyż nie staje się lokalem mieszkalnym w rozumieniu art. 16c pkt 2a ustawy o CIT.

Podejmowana przez podatnika działalność w zakresie palenia i tworzenia unikatowych produktów – limitowanych kaw stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 18d ust. 1 ustawy o CIT. Wydatki na wynagrodzenia związane z B+R, subskrypcje aplikacji są kwalifikowane, zaś opłaty leasingowe za piec nie. Opłaty amortyzacyjne od środków trwałych są kwalifikowane przy wykorzystywaniu w B+R.

Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych dla części budynku wykorzystywanej w działalności gospodarczej jest dopuszczalne, lecz zmiana metody amortyzacji na indywidualną jest niedopuszczalna dla środków trwałych wcześniej amortyzowanych metodą liniową.

Przychody uzyskiwane przez Spółkę w wyniku oferowania usług dostępu do funkcjonalności Oprogramowania stanowią przychody z zysków kapitałowych, a odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych są ograniczone do wysokości wcześniejszego przychodu z ich zbycia, zgodnie z art. 7b i art. 16 ust. 1 pkt 64a ustawy o CIT.

Dochody Spółki z tytułu opłat licencyjnych za gry komputerowe stanowią dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i mogą być opodatkowane preferencyjną stawką 5% w ramach ulgi IP Box, przy spełnieniu wymogów związanych z prowadzeniem działalności B+R oraz zgodnych z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Po 2022 roku lokale mieszkalne używane w działalności gospodarczej nie podlegają amortyzacji jako koszty uzyskania przychodu, zgodnie z art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co obejmuje również lokale niewykorzystywane w najmie lub dzierżawie.

Stawka indywidualna amortyzacji dla lokalu niemieszkalnego po raz pierwszy wprowadzonego do ewidencji może być ustalona na podstawie art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, a nie art. 22j ust. 4, jako że odnosi się do inwestycji w obcych środkach trwałych. Stanowisko wnioskodawcy uznane jest za nieprawidłowe z uwagi na błędne wskazanie podstawy prawnej.

Działalność spółki w ramach projektu, co do zasady, stanowi działalność badawczo-rozwojową, uprawniającą do ulgi podatkowej na podstawie art. 18d ustawy o CIT, a ponoszone koszty wynagrodzeń, materiałów oraz odpisy amortyzacyjne od licencji są uznane za koszty kwalifikowane, jeśli spełniają wymogi ustawowe.

Korekta kosztów podatkowych o odpisy amortyzacyjne na skutek niewłaściwego uznania własności przedmiotu nie może być dokonana na bieżąco, gdy brak jest przesłanek błędu rachunkowego lub omyłki; wymaga to korekty wstecznej.

Działalność Wnioskodawcy spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej umożliwiające zastosowanie ulgi B+R, lecz nie wpływa na podstawę daniny solidarnościowej ani nie uprawnia do korekty deklaracji DSF-1.

Zgodnie z art. 16c pkt 2a ustawy o CIT, lokale mieszkalne zaklasyfikowane jako środki trwałe, niezależnie od użytkowania w działalności gospodarczej, nie podlegają amortyzacji podatkowej. Kwalifikacja lokali musi uwzględniać ich formalne przeznaczenie.

Podatnik prawidłowo alokuje odpisy amortyzacyjne od nabytego patentu, dzieląc je pomiędzy przychody z zysków kapitałowych i inne źródła, zgodnie z adekwatnym kluczem alokacji, w sytuacji gdy przypisanie kosztów bezpośrednio do źródeł przychodów nie jest możliwe (art. 15 ust. 2 i 2b CIT).

Koszt nabycia licencji oraz prace wdrożeniowe, o ile są niezbędne do uruchomienia i funkcjonalnego wykorzystania oprogramowania, stanowią podstawę wartości początkowej amortyzowanej wartości niematerialnej i prawnej, zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 5 i art. 16g ust. 3 ustawy o CIT.

Budynki i lokale mieszkalne, niezależnie od ich faktycznego wykorzystania na potrzeby działalności gospodarczej, podlegają wykluczeniu z amortyzacji podatkowej według ustawy PIT. Formalna klasyfikacja nieruchomości warunkuje uznanie odpisów amortyzacyjnych za koszty uzyskania przychodów.

Przepisy art. 22c ust. 2 ustawy o PIT wyłączają możliwość amortyzacji środków trwałych będących lokalami mieszkalnymi, wykorzystywanymi w działalności gospodarczej podatnika, bez względu na zapisy art. 22j ustawy o PIT dotyczące indywidualnych stawek amortyzacyjnych.

Cała linia produkcyjna nie spełnia definicji robota przemysłowego z art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT, a w konsekwencji nie kwalifikuje się do ulgi na robotyzację. Poszczególne maszyny muszą być zintegrowane z robotem przemysłowym, by wypełnić warunki ulgi zgodnie z aktualnymi przepisami podatkowymi.

Automatyczna linia produkcyjna, złożona ze zintegrowanych maszyn i urządzeń, nie spełnia definicji robota przemysłowego w rozumieniu art. 38eb ust. 3 ustawy CIT, wykluczając możliwość zastosowania ulgi na robotyzację w odniesieniu do odpisów amortyzacyjnych od tej linii.

Cała zautomatyzowana linia produkcyjna, składająca się z poszczególnych maszyn, nie stanowi robota przemysłowego w rozumieniu art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT, ponieważ definicja dotyczy jednej maszyny wielozadaniowej, zintegrowanej z innymi urządzeniami w cyklu produkcyjnym, co wyklucza możliwość zastosowania ulgi na robotyzację dla takiej linii.

Wnioskodawca rozliczający ulgę badawczo-rozwojową przez amortyzację może odliczyć koszty kwalifikowane zgodnie z proporcją, w której koszty te pozostają w wartości początkowej WNIP, uwzględniając limity art. 18d ust. 7 pkt 3 ustawy CIT.

Strata wynikająca z likwidacji nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych w wysokości niezamortyzowanej wartości budynków i budowli podlegających likwidacji będzie stanowić koszt uzyskania przychodów w momencie likwidacji ŚT. Koszty fizycznej likwidacji budynków i budowli będą stanowić koszt wytworzenia nowego środka trwałego, a tym samym zwiększą jego wartość początkową. Wydatki te będą zaliczane

Zgodzić się należy ze stanowiskiem Wnioskodawcy, zgodnie z którym zaliczone oraz zaliczane przez Spółkę do podatkowych kosztów uzyskania przychodów dokonywane odpisy amortyzacyjne od środków trwałych począwszy od 1.01.2022 r. w stosunku do nabytych bądź wprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych mogą być do końca 2026 r. objęte ulgą na robotyzację i stanowiły

Dotyczy ustalenia, czy powstała strata jest kosztem uzyskania przychodów i czy wydatki na prace rozbiórkowe zwiększają wartość początkową środków trwałych.

Zaliczone i zaliczane w przyszłości przez Spółkę do podatkowych kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych dokonywane począwszy od dnia oddania do użytkowania w stosunku do nabytych bądź wprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych mogą być do końca 2026 r. objęte ulgą na robotyzację i stanowiły, stanowią oraz stanowić będą koszty robotyzacji