Wypłata zaliczek na poczet zysku dla komplementariuszy spółki komandytowej nie zobowiązuje spółki do pobrania 19% zryczałtowanego podatku PIT w momencie tej zaliczki, albowiem obowiązek podatkowy przekształca się w zobowiązanie dopiero po ustaleniu podatku CIT zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy o PIT.

Spółka komandytowa jako płatnik nie jest zobowiązana do pobierania zaliczek na podatek dochodowy od wypłacanych zaliczek na poczet zysku komplementariusza. Pomniejszenie zryczałtowanego podatku PIT może nastąpić dopiero po ustaleniu wysokości podatku CIT i złożeniu zeznania CIT-8.

Wypłaty wynagrodzeń typu „earn-out” w opisanym zdarzeniu przyszłym stanowią koszty uzyskania przychodów, inne niż bezpośrednio związane z przychodami i potrącalne w dacie poniesienia, zakwalifikowane jako koszty operacyjne związane z działalnością gospodarczą, a nie z zyskami kapitałowymi.

Zysk netto wypracowany w okresie opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek i przekazany na kapitał zapasowy w roku objętym tym reżimem, nie uprawnia do rozpoznania kosztu podatkowego z tytułu hipotetycznych odsetek po powrocie na zasady ogólne. Prawa te nie wynikają z faktu wypracowania zysku w okresie ryczałtu.

Przychody z tytułu refakturyzacji kosztów licencyjnych w centralizowanym modelu zakupowym Grupy nie są przychodami z zysków kapitałowych. Kosztem są wydatki, których poniesienie wprost wpływa na uzyskanie przychodu podlegającego rozliczeniu operacyjnemu. Wydatki na własne potrzeby są kosztem pośrednim.

Zgodnie z art. 15cb ustawy o CIT, podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów kwoty odpowiadające iloczynowi stopy referencyjnej NBP oraz zysków przekazanych na kapitał zapasowy, także poprzez korektę CIT-8, o ile spełnione są ustawowe warunki. Stopa referencyjna NBP stosowana powinna być corocznie, zaś koszty nie mogą przekroczyć 250.000 zł rocznie.

Korzystanie z kapitału własnego z lat ubiegłych, zgromadzonego z zysków wypracowanych przed przekształceniem jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę z o.o., stanowi dla wspólnika tej spółki przychód podlegający opodatkowaniu PIT, a spółka pełni funkcję płatnika zobowiązanego do pobrania zryczałtowanego PIT.

Udzielenie pożyczki przed wyborem CIT estońskiego i następne wykreślenie dłużnika z rejestru przedsiębiorców bez odzyskania wierzytelności nie powoduje powstania dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem, gdyż brak jest elementu przysporzenia majątkowego z pozycji art. 28m ust. 1 ustawy o CIT. Nie powstaje dochód z tytułu ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Wypłata przez Spółkę z o.o. środków z kapitału własnego z lat ubiegłych nie stanowi dochodu opodatkowanego ryczałtem według art. 28m ustawy o CIT, jeśli pochodzi z zysków wypracowanych przed wyborem tego opodatkowania, z zastrzeżeniem, że spółka udokumentuje źródło środków.

Udziały uczestników w przychodach i kosztach wspólnego przedsięwzięcia powinny odpowiadać procentowemu udziałowi w zysku, jak ustalony w umowie. Zmiany w udziałach powodują konieczność adekwatnej korekty w rozpoznawaniu tych przychodów i kosztów podatkowych.

Pomniejszenie zryczałtowanego podatku od dywidend komplementariusza w spółce komandytowej na podstawie art. 22 ust. 1a CIT jest prawidłowe, lecz nie dotyczy zaliczek na poczet zysków oraz nie stosuje się proporcji skumulowanej przy wypłatach zysku w kolejnych latach.

Pomniejszenie zryczałtowanego podatku u źródła dla komplementariusza przez spółkę komandytową jest zgodne z art. 22 ust. 1a ustawy o CIT, natomiast określenie proporcji pomniejszenia w przypadku wypłat zysków w kolejnych latach, jak i stosowanie pomniejszenia dla zaliczek na poczet zysków, jest niezgodne z ustawą.

Wypłata wartości nominalnej umorzonych udziałów wspólnikom spółki opodatkowanej estońskim CIT stanowi dochód z ukrytych zysków, podlegający opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 28m ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT, niezależnie od formy finansowania tej wypłaty.

Zyski netto przeznaczone na kapitał zapasowy Spółki po zakończeniu opodatkowania estońskim CIT nie podlegają opodatkowaniu, dopóki nie nastąpi faktyczna dystrybucja tych zysków. Opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek jest odroczone do momentu transferu wartości ekonomicznych na rzecz wspólników.

Spółka komandytowa, przy wypłacie zysków komplementariuszom, może pomniejszyć zryczałtowany podatek o kwotę wynikającą z proporcjonalnego udziału w zapłaconym CIT, zgodnie z art. 22 ust. 1a ustawy o CIT, jednak metoda skumulowanego pomniejszenia dla wypłat w latach kolejnych jest nieprawidłowa. Pomniejszenie to nie ma odniesienia przy zaliczkach na dywidendę, co wyklucza obowiązek pobierania podatku

Pomniejszenie zryczałtowanego podatku u źródła przez spółkę komandytową dokonuje się wyłącznie w odniesieniu do dywidend, nie obejmuje zaliczek; proporcjonalność odliczeń musi odnosić się do danego roku podatkowego, z wykluczeniem sztucznego kumulowania podstaw z wielu lat.

W zakresie ustalania pomniejszenia zryczałtowanego podatku przez spółkę komandytową, pomniejszenie możliwe jest przy wypłatach zysków zgodnych z art. 22 ust. 1a-1e ustawy o CIT, jednak niedopuszczalne kumulatywnie dla kilku lat oraz przy zaliczkach.

Zryczałtowany podatek od dochodów komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowej, pomniejsza się zgodnie z art. 22 ust. 1a-1e CIT, jednak nie stosuje się do zaliczek na zyski. Pomniejszenie winno być kalkulowane osobno dla każdego okresu podatkowego, z wykorzystaniem podatku zapłaconego przez spółkę, bez możliwości kumulacji lat.

Pomniejszenie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza ze spółki komandytowej, o którym mowa w art. 22 ust. 1a-1e ustawy o CIT, jest dopuszczalne jedynie przy wypłacie zysków, ale nie obejmuje zaliczkowych wypłat zysków; obowiązuje zasada odrębnego rozliczania każdego roku podatkowego.

Podstawą opodatkowania z tytułu korzystania z samochodów przez pracowników bez prowadzenia ewidencji, nie mogą być uznane za ukryte zyski ani wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą. Natomiast wydatki na samochody używane przez wspólników spółki stanowiące w 50% ukryte zyski podlegają opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Koszty ogólnoadministracyjne należy alokować do źródeł przychodów z zastosowaniem przychodowego klucza alokacji na podstawie art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT, jeżeli ich bezpośrednia alokacja nie jest możliwa; podział kosztów powinien być narastający dla całego roku podatkowego.

Odpisy amortyzacyjne od znaków towarowych, związane bezpośrednio z przychodami z tytułu licencji, stanowią w całości koszty uzyskania przychodów z zysków kapitałowych podlegające pełnej alokacji do tego źródła, bez zastosowania klucza przychodowego.

Spółka komandytowa, wypłacając zaliczki na poczet zysku komplementariuszom w trakcie roku podatkowego, nie ma statusu płatnika w zakresie pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, gdyż brak jest możliwości obliczenia podatku zgodnie z ustawowym mechanizmem zanim znane będą wszystkie niezbędne dane na zakończenie roku podatkowego.

Otrzymane przez wspólników świadczenie z tytułu obniżenia kapitału zakładowego poprzez zmniejszenie wartości nominalnej udziałów, dokonywane ze środków własnych wspólników, nie stanowi dochodu z ukrytych zysków w rozumieniu art. 28m ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a zatem nie generuje obowiązku podatkowego na gruncie CIT estońskiego.