Odszkodowanie zasądzone od nabywcy na rzecz dostawcy z tytułu niewykonania umowy, choć nieobjęte wyłączeniem przewidzianym w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, nie stanowi kosztu uzyskania przychodów, jeżeli jest konsekwencją ryzyka gospodarczego i niewykonania zobowiązania przez podatnika, a nie wydatkiem poniesionym w celu osiągnięcia przychodów, zachowania albo zabezpieczenia ich źródła w rozumieniu

Wypłata kredytobiorcy, dokonana po kompensacie wierzytelności stron rozliczających nieważną umowę kredytu, w zakresie zwrotu uprzednio uiszczonych nienależnych świadczeń nie stanowi definitywnego przysporzenia, a zatem nie jest przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT. Odsetki ustawowe za opóźnienie w zwrocie tych świadczeń są zwolnione od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b tej

W połączeniu przez przejęcie, w którym spółka przejmująca posiada 100% akcji spółki przejmowanej ujawnionych w rejestrze akcjonariuszy i nie przydziela własnych akcji, nie powstaje przychód z art. 12 ust. 1 pkt 8ba ani 8d ustawy o CIT. Art. 12 ust. 1 pkt 8f znajduje zastosowanie, lecz przychód jest wyłączony na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 3f; cena nabycia nie obejmuje sankcyjnych odsetek, odszkodowań

Zwrot przez bank świadczeń nienależnie pobranych w wykonaniu nieważnej umowy kredytu, a także zwrot kosztów zastępstwa procesowego stanowiący refundację wydatków, nie powodują powstania przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie kreują definitywnego przysporzenia majątkowego. Odsetki ustawowe za opóźnienie w wypłacie tych należności, choć stanowią przychód z innych źródeł, są zwolnione

Zwrot przez bank świadczeń uprzednio spełnionych przez kredytobiorcę w wykonaniu wadliwej umowy kredytu nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż nie wywołuje definitywnego przysporzenia. Odsetki za opóźnienie korzystają ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT wyłącznie w części naliczonej od nieterminowo zwracanej należności niepodlegającej opodatkowaniu, natomiast zwrot odsetek objętych

Odsetki ustawowe za opóźnienie wypłacone kredytobiorcy przez bank w związku ze zwrotem świadczeń nienależnie pobranych na podstawie prawomocnie unieważnionej umowy kredytu stanowią przychód z innych źródeł, lecz korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT, jeżeli należność główna ma charakter podatkowo neutralnego zwrotu własnych środków podatnika.

Zwrot lub kompensata świadczeń spełnionych przez konsumenta na rzecz banku na podstawie nieważnej ex tunc umowy kredytu hipotecznego, obejmujących raty, prowizję i składki ubezpieczeniowe, nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż ma wyłącznie charakter restytucyjny. Odsetki ustawowe za opóźnienie w zwrocie tych świadczeń są natomiast przychodem zwolnionym od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b

Zwrot kredytobiorcy świadczeń nienależnie pobranych przez bank na podstawie nieważnej ex tunc umowy kredytu hipotecznego, również gdy rozliczenie następuje z uwzględnieniem potrącenia roszczenia banku o zwrot kapitału, nie stanowi przychodu w PIT. Ustawowe odsetki za opóźnienie w wypłacie tego zwrotu są wprawdzie przychodem, jednak podlegają zwolnieniu przewidzianemu w art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy

Zwrot świadczeń nienależnych, uprzednio spełnionych przez kredytobiorcę na podstawie prawomocnie uznanej za nieważną ex tunc umowy kredytu, nie stanowi definitywnego przysporzenia majątkowego, a zatem nie jest przychodem w PIT, również gdy rozliczenie następuje z uwzględnieniem potrącenia kapitału. Odsetki ustawowe za opóźnienie od takiego zwrotu korzystają ze zwolnienia określonego w art. 21 ust.

Zwrot kredytobiorcy, dokonany po prawomocnym stwierdzeniu nieważności umowy kredytu i rozliczeniu wzajemnych wierzytelności przez potrącenie, nienależnie uiszczonych rat oraz kosztów kredytu nie stanowi przychodu w PIT, także gdy przewyższa nominalnie wypłacony kapitał. Odsetki ustawowe za opóźnienie od takich świadczeń są przychodem z innych źródeł, jednak podlegają zwolnieniu na podstawie art. 21

Kwota pieniężna uiszczona jako zaliczka na poczet niewykonanej umowy, która nie została zwrócona, nie stanowi kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 56 ustawy o CIT, wykluczając uznanie jej za wierzytelność nieściągalną.

Zasądzone koszty procesu, w tym zwrot części opłaty od pozwu oraz zapłacone odsetki ustawowe, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż nie wykazują związku przyczynowo-skutkowego z uzyskanym przychodem z prowadzonej działalności szpitala.

Wynagrodzenie zasądzone na rzecz wykonawcy, zapłacone w wykonaniu prawomocnego wyroku sądu, winno zostać uznane przez spółkę za koszt uzyskania przychodów poprzez odpowiednią korektę wartości początkowej środków trwałych oraz skumulowaną korektę dotychczasowych odpisów amortyzacyjnych, bez odniesienia do błędów rachunkowych.

Odszkodowanie za utracone korzyści przyznane wyrokiem sądowym, stanowi przychód z innych źródeł i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 20 ust. 1 ustawy o PIT. Zwrot kosztów postępowania sądowego nie jest przychodem podatkowym.

Otrzymana przez podatnika kwota równoważna wpłaconym uprzednio ratom kredytowym jest neutralna podatkowo i nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, natomiast odsetki ustawowe od tej kwoty są zwolnione z PIT jako przychód z innych źródeł związany z nieterminową wypłatą nieopodatkowanej należności.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury wystawionej w 2021 r. w 2026 r. nie przysługuje, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu przewidzianego w art. 86 ust. 13 ustawy o VAT, mimo że zasadne roszczenie było przedmiotem sporu sądowego.

Przychód powstały z tytułu zasądzonego odszkodowania za szkodę nie stanowi dochodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, lecz powinien być rozliczany w momencie faktycznego otrzymania środków pieniężnych.

Koszty poniesione przez podatnika na odszkodowania, zadośćuczynienia oraz związane z nimi koszty sądowe w związku z wypadkiem przy pracy, nieobjęte wyłączeniami z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdyż są to wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, mające na celu jej zabezpieczenie lub zachowanie.

Zwrot środków uiszczonych na podstawie uznanej za nieważną umowy kredytowej oraz odsetki za zwłokę w ich zwrocie nie stanowią opodatkowanego przychodu na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, gdy nie powodują definitywnego przysporzenia majątkowego.

Odsetki ustawowe z tytułu nieterminowej wypłaty świadczeń związanych z unieważnioną umową kredytu stanowią przychód, lecz korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT. Zwrot głównego świadczenia (kapitału) jest neutralny podatkowo.

Wydatek poniesiony przez spółkę na rzecz Banku w wyniku sądowego orzeczenia, nie stanowi kosztu uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a zwrócone z tego tytułu odszkodowanie wypłacone przez Ubezpieczyciela, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6a, nie stanowi przychodu podatkowego.

W przypadku sprawowania opieki naprzemiennej, rodzic, który w określonych okresach samodzielnie wychowuje dziecko, jest uprawniony do rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy PIT, o ile nie uzyskuje świadczenia 800+.

Zwrócone przez bank odsetki, uprzednio odliczone w ramach ulgi odsetkowej, podlegają doliczeniu do dochodu w zeznaniu podatkowym za rok otrzymania zwrotu, niezależnie od przedawnienia zobowiązań podatkowych, zgodnie z art. 45 ust. 3a ustawy o PIT.

Zwrot nienależnie pobranych przez bank środków oraz odsetki ustawowe za opóźnienie nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli związane są z unieważnieniem umowy kredytowej, w myśl art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.