Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi przychód podlegający zaniechaniu poboru podatku, jeśli spełnione są warunki określone w rozporządzeniu Ministra Finansów. Zwrot nadpłaconych rat nie generuje przychodu podatkowego z uwagi na brak trwałego przysporzenia majątkowego.

W przypadku zbycia wierzytelności uprzednio objętej korektą w formie ulgi na złe długi, podatnik jest obowiązany do zwiększenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego o uzyskaną kwotę ze zbycia, a nie wartość nominalną wierzytelności, co wynika z zasady proporcjonalności i neutralności VAT.

Zbycie wierzytelności własnych, uprzednio zarachowanych jako przychód, pozwala na uznanie kosztów uzyskania przychodów w wysokości nominalnej wartości zbywanych wierzytelności, zapewniając neutralność podatkową transakcji. Różnice kursowe od takich wierzytelności ujawniane są w momencie faktycznego rozliczenia kompensaty, a nie w dacie cesji.

Umorzona kwota kredytu hipotecznego stanowi przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, jednak zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów, podczas gdy zwrot nadpłaty ponad kapitał kredytu jest neutralny podatkowo.

Umorzenie zadłużenia z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego przed 15 stycznia 2015 r., spełniającego wskazane warunki, podlega zaniechaniu poboru podatku na mocy rozporządzenia Ministra Finansów, zaś zwrot nadpłaty ponad kapitał nie generuje przychodu do opodatkowania.

Przeniesienie wierzytelności kredytowych wraz z odpisami na straty kredytowe do ewidencji pozabilansowej jest neutralne na gruncie CIT, nie powodując obowiązku rozpoznania przychodu czy utraty prawa do zaliczania odpisów do kosztów uzyskania przychodów.

Organ podatkowy stwierdza, że spółka w restrukturyzacji jest obowiązana do korekty podatku naliczonego wynikającej z art. 89b ustawy o VAT, mimo postępowania sanacyjnego, gdyż przepisy krajowe zapewniają zachowanie neutralności VAT, nie stojąc w sprzeczności z Dyrektywą 2006/112/WE.

Zmienione zdarzenie prawne na skutek umowy ugody pozasądowej, polegające na umorzeniu kredytu hipotecznego oraz zwrocie kosztów procesu, spełnia kryteria pozwalające zastosować zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, a zwrot poniesionych kosztów nie stanowi przychodu. Interpretacja ta jest zgodna z art. 11 i 20 ustawy o PIT oraz rozporządzeniem z 11 marca 2022 r. Ministerstwa Finansów

Wierzytelność uznana za nieściągalną nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów po ustaniu opodatkowania estońskim CIT-em, jeżeli warunek nieściągalności spełniono podczas ryczałtu. Proceduralne zaliczenie wymaga zgodności momentu uznania za nieściągalną z momentem na zasadach ogólnych.

Umorzenie przez bank części kwoty kredytu hipotecznego stanowi przysporzenie majątkowe będące przychodem z innych źródeł, podlegającym opodatkowaniu. Zaniechanie poboru podatku, na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów, ma zastosowanie jedynie do tej części umorzonego kredytu, która została zaciągnięta na mieszkalne cele kredytowe, zgodnie z warunkami zawartymi w rozporządzeniu.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, zaciągniętego na jedną inwestycję mieszkaniową, stanowi przychód podatkowy, jednak przy spełnieniu określonych warunków możliwe jest zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, nawet gdy kredytobiorca wszedł w prawa w drodze spadkobrania.

Umorzenie długu w ramach ugody stanowi przychód z nieodpłatnych świadczeń, jednakże przychód ten, w związku z zaciągnięciem kredytu hipotecznego na cele mieszkaniowe oraz spełnieniem warunków rozporządzenia Ministra Finansów, jest objęty zaniechaniem poboru podatku dochodowego.

Umorzenie zobowiązania kredytowego w części przeznaczonej na remont lokalu mieszkalnego, mimo wcześniejszego przeznaczenia jako cel konsumpcyjny, kwalifikuje się do zaniechania poboru podatku, gdy całe zobowiązanie charakteryzuje się jednolitym, mieszkaniowym celem.

Umorzenie części kredytu mieszkaniowego przeznaczonego na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych, wypełniającego warunki określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., nie powoduje obowiązku uiszczenia podatku dochodowego, w sytuacji gdy wcześniej z takiego zaniechania nie korzystano.

Umorzenie przez bank części kredytu mieszkaniowego stanowi przychód podatkowy. Zaniechanie poboru podatku dochodowego znajduje zastosowanie do umorzonych kwot kredytu przeznaczonego na cele mieszkalne, z wyłączeniem kosztów niekwalifikujących się w ramach art. 21 ust. 25 PDOF. Wypłacone kwoty nadpłacone nie stanowią przychodu.

Kredyt refinansujący zakup lokalu mieszkalnego, który nie spełnia warunków kredytu mieszkaniowego określonych w rozporządzeniu, nie podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego od osób fizycznych.

Umorzenie kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe jest zwolnione z opodatkowania jedynie w części spełniającej warunki rozporządzenia, czyli dotyczącej lokalu mieszkalnego, a nie obejmuje indywidualnych nieruchomości niemieszkalnych, jak garaże, posiadających odrębne księgi wieczyste.

Zbycie wierzytelności własnych po wartości nominalnej nie stanowi odpłatnego świadczenia usług i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż nie towarzyszy mu wynagrodzenie dla nabywcy w postaci dyskonta lub prowizji, co wyklucza taką transakcję poza zakres opodatkowania VAT.

Umorzenie przez bank wierzytelności wynikającej z kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na cele mieszkaniowe, które spełnia przesłanki rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r., nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu, z wyłączeniem części kredytu przeznaczonego na inne cele, które należy opodatkować.

Zwolnienie kredytobiorcy z długu w drodze ugody bankowej, jako przysporzenie majątkowe, stanowi przychód podatkowy w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT; natomiast zwrot nadpłaconych rat kredytowych nie skutkuje powstaniem przychodu, gdyż nie prowadzi do definitywnego zwiększenia majątku podatnika.

Zwrot uiszczonych odsetek, na skutek potrącenia wzajemnych wierzytelności, stanowi przychód w ramach ulgi odsetkowej, wymagający ich doliczenia do dochodu, mimo braku wyróżnienia tych kwot w porozumieniu. Odsetki ustawowe od takiego zwrotu podlegają zwolnieniu podatkowemu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b PDOF.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od umorzonej wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego możliwe jest, gdy kredyt był zaciągnięty na jedną inwestycję mieszkaniową, zabezpieczony hipotecznie, a kredytobiorca nie korzystał wcześniej z takich umorzeń, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.

Umorzone raty kapitału kredytu na podstawie ugody z bankiem stanowią przychód podatkowy w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako nieodpłatne świadczenie, klasyfikowane jako przychód z innych źródeł zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9.

W przypadku otrzymania faktury korygującej „in minus”, korektę podstawy opodatkowania dla ulgi na złe długi należy rozliczać przy użyciu ogólnych zasad korygowania zobowiązań podatkowych, poprzez korektę złożonego zeznania – art. 81 Ordynacji podatkowej. Bieżące rozliczenie powinno uwzględniać efekt w okresie otrzymania faktury korygującej.