Usługi doradczo-zarządcze świadczone przez polskiego podatnika na rzecz zagranicznego kontrahenta podlegają opodatkowaniu w kraju siedziby tego kontrahenta zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, co potwierdza brak obowiązku naliczania polskiego VAT-u przez świadczącego te usługi.

Wydatki ponoszone na doradztwo transakcyjne, prawne oraz usługi VDR w związku z pozyskaniem nowego inwestora stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, pod warunkiem ich związku z działalnością gospodarczą i dokumentacji księgowej.

Koszty działań organizacyjnych, finansowych i korporacyjnych, obejmujące m.in. doradztwo ogólne oraz inne koszty operacyjne projektów infrastrukturalnych, nie mogą być uznane za koszty prac rozwojowych na podstawie art. 15 ust. 4a ustawy o CIT, jeżeli nie polegają one bezpośrednio na tworzeniu nowych produktów, procesów lub usług.

Wynagrodzenie doradcy podatkowego, ustalone jako success fee za usługi związane z ulgą badawczo-rozwojową, stanowi pośredni koszt uzyskania przychodu w podatku CIT, potrącalny w dacie poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT.

Świadczenie usług polegających na technicznym sporządzaniu deklaracji podatkowych, z zapłatą bezgotówkową i ewidencją umożliwiającą identyfikację, korzysta ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących zgodnie z art. 111 ust. 8 ustawy o VAT i zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z 17 grudnia 2024 r. nawet po przekroczeniu progu sprzedaży 20 000 zł.

Zobowiązanie do wynagrodzenia doradców transakcyjnych w związku z pozyskiwaniem inwestora, o ile nie wchodzi w zakres wyłączeń z art. 16 ustawy o CIT i ma uzasadnienie ekonomiczne, może stanowić koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Spółka nie posiada prawa do zwolnienia z ewidencji sprzedaży poprzez kasę rejestrującą dla pakietów kosmetologicznych i łączonych oraz nie przysługuje jej prawo do zwolnienia podmiotowego z VAT, z uwagi na klasyfikację pakietów jako usług doradczych.

Płatności dokonywane przez polską spółkę na rzecz niemieckiej spółki matki za usługi IT nie podlegają jako należności licencyjne. Nie dotyczą więc limitu 2.000.000 zł ani mechanizmu pay and refund, pod pewnymi wyjątkami dotyczącymi użytkowania urządzeń przemysłowych w usługach nr 2-6 oraz najmu sprzętu IT.

Działalność badawczo-rozwojowa Spółki polegająca na projektowaniu, tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT, co uprawnia do stosowania preferencyjnego opodatkowania dochodów z kwalifikowanego IP zgodnie z art. 24d ustawy o CIT.

Wydatki poniesione przez spółkę na proces podziału przez wydzielenie, jeśli spełniają kryteria określone w art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT i nie są objęte wyłączeniami z art. 16 ust. 1, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, nawet gdy nie prowadzą bezpośrednio do uzyskania przychodów.

Koszty usług prawnych związanych z nabyciem prawa użytkowania wieczystego stanowią koszty pośrednie, niepowiększające wartości początkowej tego prawa, rozliczane w dacie ich poniesienia jako koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami.

Wynagrodzenie za usługi doradztwa inwestycyjnego stanowi koszt uzyskania przychodów w oparciu o art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, jako koszt pośredni, a moment ich zaliczenia do kosztów następuje w momencie ich poniesienia, a nie wykonania usługi.

Działalność Spółki obejmująca projektowanie i wytwarzanie towarów stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, uprawniając do ulgi B+R, a ponoszone koszty wynagrodzeń, materiałów i usług doradczych kwalifikują się do odliczenia jako koszty kwalifikowane na podstawie art. 18d ust. 2 tej ustawy.

Wydatki z tytułu Cover Cost i Kosztów ubezpieczenia, poniesione w procesie transakcyjnym związanym z pozyskaniem inwestora, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, pod warunkiem ich prawidłowego udokumentowania oraz braku wyłączenia zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Podatnik ma prawo uznać wydatki na usługi doradcze poniesione w celach strategicznych, takich jak transakcje sprzedaży udziałów, za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, przy założeniu ich racjonalnego związku z działalnością gospodarczą oraz braku przeciwności w katalogu art. 16 ust. 1.

Koszty transakcyjne poniesione w celu nabycia udziałów lub akcji, niezrealizowane dotychczas, stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami i powinny być alokowane do dochodów z zysków kapitałowych oraz innych źródeł przychodów według proporcji przychodów zgodnie z art. 15 ust. 2 w związku z ust. 2b ustawy o CIT.

Wynagrodzenie 'carried interest' otrzymywane przez podatnika z tytułu świadczenia usług doradczych na rzecz X. AG należy klasyfikować jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, a nie zysków kapitałowych, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.

Wydatki transakcyjne, związane z poszukiwaniem inwestora, mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów pośrednie, nie bezpośrednio związane z zyskiem, na mocy art. 15 ust. 1 i 4d ustawy o CIT i alokowane jedynie do przychodów z innych źródeł niż zyski kapitałowe.

Dla przychodów z działalności usługowej klasyfikowanej jako doradztwo w zakresie IT według PKWiU 62.02, nie obejmujących doradztwa w zakresie oprogramowania, możliwe jest stosowanie stawki 8,5% ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, pod warunkiem spełnienia ustawowych przesłanek opodatkowania w formie ryczałtu.

Wynagrodzenie wypłacone doradcom za usługi doradcze w procesie pozyskania inwestora, uzależnione od skutku transakcji, stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy CIT, pod warunkiem odpowiedniego udokumentowania oraz braku zwrotu tych kosztów.

Usługi doradztwa informatycznego związane z utrzymaniem i rozwojem platform IT, kwalifikowane do PKWiU 62.02, które obejmują doradztwo w zakresie sprzętu komputerowego i oprogramowania, podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym według stawki 12%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2b lit. b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Stawka ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w wysokości 8,5% może być stosowana do przychodów ze świadczenia usług Incident Managera oraz usług Project Managera, o ile usługi te są klasyfikowane w ramach grupowań PKWiU nieobjętych wyłączeniami wymuszającymi zastosowanie wyższych stawek ryczałtowych związanych z doradztwem.

Przychody uzyskiwane przez A.B. z tytułu świadczenia usług zgodnych z PKWiU 70.22.20.0 podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym według stawki 8,5%, o ile usługi te nie są doradztwem zarządczym objętym wyższą stawką ryczałtu.

Wydatki na usługi doradcze poniesione przez podmiot w celu uczestnictwa w projekcie realizowanym przez jednostkę samorządu terytorialnego, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeżeli przyczyniają się do zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów podatnika.