Inwestycje w tabor oraz infrastrukturę transportu publicznego finansowane z zewnętrznych źródeł stanowią długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej zgodnie z art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, co umożliwia wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów kosztów finansowania dłużnego, zgodnie z art. 15c ust. 8 CIT.

Rekompensata otrzymywana przez przedsiębiorstwo świadczące usługi transportu zbiorowego na podstawie umowy z jednostką samorządu terytorialnego nie stanowi elementu podstawy opodatkowania VAT, z uwagi na brak bezpośredniego wpływu na cenę świadczenia usług, co wynika z analizy orzeczenia TSUE z dnia 8 maja 2025 r. w sprawie C-615/23.

Rekompensata przyznawana spółce przez jednostkę samorządu terytorialnego, mająca na celu pokrycie strat z usług publicznego transportu, oraz środki na podwyższenie kapitału zakładowego, nie stanowią podstawy opodatkowania VAT, jako że nie mają bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług.

Rekompensata otrzymana przez spółkę za usługi przewozowe od organu samorządowego, mająca na celu pokrycie strat i niewpływająca bezpośrednio na cenę usług, nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT i nie jest objęta obowiązkiem podatkowym w VAT.

Gmina, nie realizując czynności opodatkowanych VAT w związku z bezpłatnym udostępnieniem autobusów i posiadaniem instalacji fotowoltaicznej, nie posiada prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT od wydatków związanych z przedsięwzięciem, a ewentualne wprowadzenie nadwyżek energii do sieci nie zmienia tej ogólnej zasady, nawet w przypadku sporadycznej sprzedaży. Zmiany w tej sytuacji skutkowałyby