Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych w części nieprzekraczającej wysokości przysługujących pracownikom diet, pod warunkiem że wyjazdy związane są bezpośrednio z realizacją prowadzonej działalności gospodarczej.
Usługi pośrednictwa spedycyjnego, sklasyfikowane jako PKWIU 52.31.2, nie podlegają obowiązkowi oznaczania faktur ani ewidencji zobowiązań podatkowych kodem GTU_13 w kontekście podatku od towarów i usług, jako że ten obowiązek nie obejmuje tego rodzaju usług.
Inwestycje w tabor oraz infrastrukturę transportu publicznego finansowane z zewnętrznych źródeł stanowią długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej zgodnie z art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, co umożliwia wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów kosztów finansowania dłużnego, zgodnie z art. 15c ust. 8 CIT.
Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu i utrzymania konia pociągowego, który jest wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT w ramach działalności gospodarczej, pod warunkiem braku przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy o VAT.
Dotacje celowe od gmin oraz dopłaty z Funduszu Rozwoju Przewozów Autobusowych na finansowanie publicznego transportu zbiorowego przez powiat nie podlegają opodatkowaniu VAT, gdyż nie mają bezpośredniego wpływu na cenę usług transportowych, stanowiąc jedynie rekompensatę ogólnych kosztów działalności.
Bilet jednorazowy, dokumentujący usługi przewozowe Spółki, spełniający wymogi § 3 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów, stanowi fakturę VAT. Dopuszczalne jest pominięcie dodatkowych faktur w systemie KSeF, gdyż bilet spełnia wymogi dokumentowania sprzedaży podatkowej.
Dostawa towarów w systemie wysyłkowym korzysta ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej, o ile wysyłka odbywa się wyłącznie za pośrednictwem poczty bądź firm kurierskich. Usługi logistyczne świadczone przez podmioty zewnętrzne nie spełniają tego wymogu, co obliguje do prowadzenia ewidencji fiskalnej.
Rekompensata za zadania własne Gminy w zakresie utrzymania czystości i urządzeń sanitarnych podlega opodatkowaniu VAT jako wynagrodzenie za usługi. Rekompensata za publiczny transport zbiorowy nie podlega opodatkowaniu, gdyż nie wpływa bezpośrednio na cenę tych usług.
Rekompensata otrzymywana przez przedsiębiorstwo świadczące usługi transportu zbiorowego na podstawie umowy z jednostką samorządu terytorialnego nie stanowi elementu podstawy opodatkowania VAT, z uwagi na brak bezpośredniego wpływu na cenę świadczenia usług, co wynika z analizy orzeczenia TSUE z dnia 8 maja 2025 r. w sprawie C-615/23.
Koszty uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości nie obejmują spłaconych odsetek od kredytu na jej zakup, gdyż odsetki te nie stanowią elementu ceny nabycia nieruchomości. Nie istnieje podstawa do korekty PIT-39 w tym zakresie.
Zapłata podatku VAT z tytułu błędnego uznania transakcji za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, przy faktycznym imporcie z państwa trzeciego, stanowi nadpłatę podatku zgodnie z art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, umożliwiającą odzyskanie nadpłaty poprzez korektę rozliczeń.
Biet kolejowy wystawiany w formie pliku PDF, zawierający numer NIP sprzedawcy i spełniający wymogi określone w §3 pkt 4 rozporządzenia dot. faktur, stanowi fakturę VAT w rozumieniu art. 106b ustawy o VAT, co zwalnia podatnika z obowiązku wystawiania dodatkowej faktury.
Kary umowne i odszkodowania poniesione z tytułu niezawinionej utraty, uszkodzenia przesyłki i nieterminowego dostarczenia towarów mogą być zaliczone jako koszty uzyskania przychodu. Wyłączenie z kosztów podatkowych przewidziane w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT nie dotyczy takich odszkodowań, jeżeli ich poniesienie ma na celu zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych, o ile nie przekraczają one wysokości diet przysługujących pracownikom, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej.
Płatnik nie może odliczyć składek na ubezpieczenia społeczne naliczonych od przychodów zwolnionych z podatku, tj. tzw. wirtualnych diet kierowców międzynarodowych, które korzystają z ulgi podatkowej na mocy art. 21 ust. 1 pkt 23d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wydatki na nabycie i naprawy części zamiennych oraz części zamiennych wchodzących w skład pakietów naprawczych, traktowane jako koszty pośrednie, są potrącalne w dacie ich poniesienia, tj. w dniu ujęcia w księgach rachunkowych, niezależnie od ich bilansowego rozliczenia i momentu faktycznego zużycia.
Obowiązek podatkowy z tytułu usług transportu międzynarodowego, świadczonych ciągle i powtarzalnie, powstaje z upływem okresu rozliczeniowego, niezależnie od terminu otrzymania not rozliczeniowych i zapłaty przez wykonawcę usług.
Stanowisko płatnika jest nieprawidłowe; od 19 sierpnia 2023 r. nie można stosować ulgi 30% diety do wynagrodzenia kierowców międzynarodowych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 23d ustawy CIT, lecz należy uwzględniać kwotę równoważną 20 euro za każdy dzień pobytu za granicą.
Otrzymane przez pracownika w związku z oddelegowaniem do pracy zagranicznej bezpłatne zakwaterowanie oraz zwrot kosztów powrotu do domu stanowią przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ korzyści te przynoszą pracownikowi realną oszczędność wydatków.
Rekompensata przyznawana przez Gminę Spółce za świadczenie usług publicznego transportu zbiorowego, nie stanowi podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT i tym samym nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem. W związku z tym Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego dotyczącego tej rekompensaty.
Zapewnienie pracownikowi oddelegowanemu przez pracodawcę bezpłatnego zakwaterowania oraz zwrotu kosztów powrotu do kraju stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, co nakłada obowiązek odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy.
Świadczenia pracodawcy w postaci bezpłatnego zakwaterowania i zwrotu kosztów transportu dla oddelegowanych pracowników stanowią przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu, jeżeli przynoszą pracownikowi wymierną korzyść, są świadczone za zgodą pracownika i można je skonkretyzować pod względem wartości i przypisania osobistego.
Sprzedaż nowego środka transportu, bez wymaganej dokumentacji wywozu i oświadczeń, nie może być uznana za wewnątrzwspólnotową dostawę i opodatkowana stawką 0% VAT, nawet jeśli nabywca później dokona rejestracji pojazdu w innym kraju UE.
Koszty transportu związane z dostawą towarów muszą być wliczone do podstawy opodatkowania tej dostawy, nie mogą być ujmowane jako odrębna pozycja na fakturze VAT, ponieważ stanowią element świadczenia głównego, jakim jest dostawa towarów.