Podatnik uzyskuje prawo do korzystania ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT od miesiąca, w którym zrealizowana inwestycja zacznie generować przychód, niezależnie od wcześniejszego ponoszenia kosztów kwalifikowanych.

Nowe limity zaliczania rat leasingowych oraz czynszu najmu samochodów osobowych do kosztów uzyskania przychodów obowiązują od 1 stycznia 2026 r., niezależnie od daty rozpoczęcia roku podatkowego podatnika; ograniczenie do 100 000 zł stosuje się również do umów zawartych przed tą datą.

Koszty pośrednie, aby mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w CIT, powinny być potrącane w momencie faktycznego zaksięgowania na podstawie otrzymanej faktury, niezależnie od ujęcia rachunkowego, zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e Ustawy o CIT.

W przypadku gdy podatnik nie zamknie ksiąg rachunkowych oraz nie sporządzi sprawozdania finansowego na dzień poprzedzający przejście na opodatkowanie ryczałtem, wybór tej formy opodatkowania jest nieskuteczny, zgodnie z art. 28j ust. 5 ustawy o CIT.

Przejście praw i obowiązków podatkowych w przypadku łączenia się spółek przez przejęcie metodą łączenia udziałów, bez zamykania ksiąg rachunkowych, nie rodzi zobowiązania do złożenia zeznania podatkowego oraz przekazania ksiąg rachunkowych przez spółkę przejmowaną.

Podatnik CIT, nieprzekraczający równowartości 50 mln euro przychodów w poprzednim roku podatkowym i będący jednocześnie podatnikiem VAT przesyłającym JPK_VAT, obowiązany jest do przesłania plików JPK_CIT za rok podatkowy rozpoczynający się po 31 grudnia 2025 r.

Pierwszy rok podatkowy spółki z o.o., która rozpoczęła działalność po raz pierwszy w drugiej połowie roku kalendarzowego, może trwać do końca roku kalendarzowego następującego po roku rozpoczęcia działalności, jeżeli działalność rozpoczęto z chwilą zawarcia umowy spółki.

Podatnik CIT, którego roczne przychody nie przekraczają równowartości 50 mln euro i który nie ma obowiązku przesyłania JPK_VAT, zobowiązany jest przesyłać JPK_CIT za rok podatkowy rozpoczynający się po 31 grudnia 2026 r.

Oddział prowadzący działalność poprzez zagraniczny zakład ma prawo do wyłączenia wzrostu kosztów nabycia mediów z kalkulacji minimalnego CIT. Osiągnięcie wskaźnika rentowności powyżej 2% w jednym z trzech poprzednich lat umożliwia zwolnienie z CIT minimalnego w kolejnych latach, ale nie w roku osiągnięcia tego wskaźnika.

Spółka A jako nowy pracodawca i płatnik, kontynuuje obowiązki płatnika z art. 93c Ordynacji podatkowej, wystawiając PIT-11 i PIT-4R za pełny rok podatkowy 2025 dla przejętych pracowników, mimo formalnego przejęcia od połowy roku.

Podatnik, który wykorzystał w pełni przyznany limit pomocy publicznej w ramach decyzji o wsparciu, przestaje osiągać dochody zwolnione z opodatkowania na jej podstawie, o ile decyzja nie wygeneruje nowych dochodów, może w tym samym roku kalendarzowym wybrać Estoński CIT.

Zamknięcie ksiąg rachunkowych oraz sporządzenie sprawozdania finansowego zgodnie z przepisami rachunkowości na dzień poprzedzający pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem, z zachowaniem formy i terminu, spełnia warunki wyboru CIT estońskiego zgodnie z art. 28j ust. 5 ustawy o CIT.

Obowiązek prowadzenia i przesyłania ksiąg rachunkowych w formie elektronicznej dotyczy wyłącznie przychodów uzyskanych przez polski oddział zagranicznej spółki, a nie całości przychodów przedsiębiorstwa.

Przekształcenie spółki komandytowo-akcyjnej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością powoduje kontynuację roku podatkowego spółki przekształcanej; zmiana roku podatkowego na kalendarzowy staje się efektywna po zakończeniu kontynuowanego roku podatkowego.

Przekształcenie spółki komandytowej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością nie wymaga zamknięcia ksiąg rachunkowych podatkowo, a rok podatkowy przekształcanej spółki jest kontynuowany, zgodnie z postanowieniami ustawy CIT oraz zasadą sukcesji z Ordynacji Podatkowej.

W przypadku przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością nie ma obowiązku zamknięcia ksiąg rachunkowych, a rok podatkowy spółki przekształcanej jest kontynuowany przez spółkę przekształconą. Zmiana roku podatkowego na kalendarzowy staje się możliwa po zakończeniu obecnego roku podatkowego.

Kontynuacja roku podatkowego spółki przekształcanej w przypadku przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością jest prawidłowa, gdyż brak jest obowiązku zamknięcia ksiąg rachunkowych na potrzeby podatkowe, z uwagi na utrzymanie statusu podatnika CIT w obu formach spółek.

Wnioskodawca ma prawo do zaliczenia nadpłat powstałych z korekt podatkowych na poczet przyszłych zobowiązań w postaci zaliczek na podatek dochodowy, pod warunkiem złożenia odpowiedniego wniosku na podstawie art. 76 Ordynacji podatkowej.

Księgi rachunkowe spółek podatkowej grupy kapitałowej, które sporządzają sprawozdania finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości, za rok podatkowy 2025 mogą nie być uzupełniane o dodatkowe dane wskazane w § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 sierpnia 2024 r.

Księgi rachunkowe spółki, sporządzającej sprawozdania zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości, mogą w okresie od 1 stycznia 2025 r. nie zawierać dodatkowych danych w formie znaczników kont księgowych wymaganych zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 sierpnia 2024 r.

W przypadku podmiotów, których rok podatkowy nie pokrywa się z kalendarzowym, weryfikacja progów przychodu dla ustalenia obowiązku raportowania JPK_CIT następuje na podstawie przychodów osiągniętych w bezpośrednio poprzedzającym rok bazowy rozliczeniowy kończącym się po 31 grudnia 2025 r. Próg ten jest ustalany w kontekście przepisów przejściowych.

Skuteczność zmiany roku podatkowego w sytuacji spóźnionego poinformowania o tej zmianie naczelnika właściwego urzędu skarbowego.

Podatnik, który przed 2022 rokiem nabył prawo odliczenia kosztów na podstawie art. 15e CIT, może je rozliczyć do wysokości limitu z 2021 roku, bez uwzględniania wydatków ponoszonych po 1 stycznia 2022 roku. Uchylenie art. 15e CIT nie wpływa na możliwość kontynuacji odliczeń zgodnie z przepisami przejściowymi.

Dotyczy ustalenia, czy koszty finansowania dłużnego wyłączone przez Spółkę w danym roku podatkowym z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15c ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych mogą podlegać zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15c ust. 18 ww. ustawy, w następnych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych na zasadach