Wypłaty wstecznych wyrównań i zwiększonych bieżących wynagrodzeń mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, natomiast odszkodowań za nierówne traktowanie wraz z odsetkami nie można zaliczyć do takich kosztów; koszty postępowania sądowego mogą być zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów.

Koszty uzyskania przychodu ze stosunku pracy mogą być wykazane w wysokości faktycznie poniesionych wydatków udokumentowanych imiennymi biletami okresowymi, o ile są wyższe od kosztów zryczałtowanych i nie zostały zwrócone przez pracodawcę (art. 22 ust. 11 u.p.d.o.f.).

Wydatki ponoszone przez pracowników Spółki, pokryte imiennymi służbowymi kartami kredytowymi, udokumentowane fakturami wystawionymi na pracowników lub paragonami fiskalnymi bez danych nabywcy, stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeśli są powiązane z działalnością gospodarczą i właściwie udokumentowane.

Koszty noclegu pracownika poniesione w trakcie podróży służbowej (krajowej lub zagranicznej) i przekraczające limity Rozporządzenia ministra, mogą korzystać ze zwolnienia z PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o PIT, o ile pracodawca wyrazi zgodę na ich zwrot w uzasadnionych przypadkach.

Przychód pracownika z tytułu nieodpłatnych świadczeń, wynikający z zasilenia karty lunchowej pracownikowi przez pracodawcę, powstaje w momencie postawienia środków do dyspozycji pracownika, bez względu na faktyczne wykorzystanie tych środków.

Wartość kart podarunkowych oraz przedpłaconych finansowanych ze środków ZFŚS stanowi przychód pracownika, opodatkowany po przekroczeniu limitu 1 000 zł. Pracodawca nie ma obowiązku pomniejszania kwoty świadczenia o podatek przed jego przyznaniem, ale musi pobrać zaliczkę od nadwyżki zgodnie z zasadami art. 32 ustawy o PIT.

Spółka jest uprawniona do ulgi na innowacyjnych pracowników, jednak musi dostosować definicję "ogólnego czasu pracy" do obowiązujących przepisów prawa pracy oraz precyzyjnie stosować pomniejszenia zaliczek PIT zgodnie z art. 18db ust. 1 ustawy o CIT zgodnie ze zobowiązaniami roku podatkowego.

Zwrot kosztów za pranie odzieży oraz korzystanie z sanitariatów w transporcie międzynarodowym jest zwolniony z opodatkowania, jeżeli odpowiada rzeczywistym kosztom lub średnim kosztom rynkowym, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 11 i 23d ustawy o PIT. Ryczałt przewyższający te koszty wymaga opodatkowania.

Wydatki poniesione na zakup i utrzymanie konia, używanego w dobrowolnym programie pracowniczym, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż nie mają bezpośredniego i obiektywnego związku z działalnością gospodarczą Spółki.

Z zastrzeżeniem przesłanek wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, wydatki na zakup napojów, przekąsek i posiłków udostępnianych pracownikom w miejscu pracy mogą stanowić koszty uzyskania przychodu, o ile nie mają charakteru reprezentacji. Wydatki te muszą być ukierunkowane na poprawę warunków pracy i efektywności w ramach działalności gospodarczej.

Wydatki pracownicze regulowane służbowymi kartami płatniczymi i dokumentowane fakturami na pracowników mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów według art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, z możliwością zaliczenia VAT do kosztów w sytuacjach przewidzianych w art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o CIT.

Sfinansowanie kosztów noclegu pracownika mobilnego na obszarze określonym w umowie jako miejsce pracy, służące wyłącznie interesowi pracodawcy, nie powoduje powstania przychodu podatkowego po stronie pracownika zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy PIT.

Programiści, którzy w ramach działalności twórczej tworzą programy komputerowe i przenoszą autorskie prawa majątkowe na pracodawcę, mogą mieć honorarium traktowane jako przychód z działalności twórczej w zakresie programów komputerowych, co uprawnia do stosowania 50% kosztów uzyskania przychodów.

Pokrycie przez Spółkę kosztów noclegu pracownika mobilnego na obszarze wskazanym w umowie o pracę jako miejsce pracy stanowi koszt uzyskania przychodów dla Spółki, o ile związane jest z jej działalnością i nie znajduje się w wyłączeniach art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Wydatki ponoszone na zakup produktów spożywczych, wykorzystywanych do przygotowywania posiłków dla pracowników działających na kontrakcie zagranicznym, mogą być zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów pod warunkiem, że wykazano ich bezpośredni związek z osiąganiem, zabezpieczeniem lub zachowaniem źródła przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Nie są to koszty reprezentacji.

Benefity pracownicze wskazane w punktach 1-7 oraz 10 mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, z wyłączeniem punktów 8-9, które stanowią darowizny zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 14; koszty ubezpieczenia AC są ograniczone limitem wynikającym z art. 16 ust. 1 pkt 49.

W przypadku wydatków pracowniczych opłacanych kartami służbowymi i dokumentowanych imiennymi fakturami, które spełniają wymogi rachunkowości, spółka ma prawo do ich zaliczenia w pełnej wysokości do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o CIT.

Wynagrodzenie za pracę wykonywaną w Danii przez rezydenta podatkowego Polski podlega opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i w Danii, a ulga z tytułu uniknięcia podwójnego opodatkowania może być uzyskana poprzez proporcjonalne zaliczenie podatku zapłaconego za granicą, wymagając dokonania korekty poprzez formularz PIT-36 z załącznikiem PIT/ZG.

Zwrot kosztów przejazdu samochodem elektrycznym w podróży służbowej, nie podlegający limitom Rozporządzenia, jest zwolniony od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a UPDOF; brak obowiązku zaliczki na podatek dochodowy.

Udział kandydatów w sfinansowanym przez spółkę szkoleniu IT stanowi przychód z nieodpłatnych świadczeń podlegający opodatkowaniu, kwalifikowany jako przychód z innych źródeł, co nakłada na spółkę obowiązek sporządzenia informacji PIT-11 na podstawie art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki na artykuły spożywcze i higieniczne nabywane przez spółkę dla celów operacyjnych oraz poprawy warunków pracy stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, o ile nie są przeznaczone na reprezentację.

Nakłady poniesione przez spółkę na finansowanie kosztów paliwa/energii dla prywatnych jazd samochodami służbowymi podczas dłuższych nieobecności pracowników nie stanowią kosztów uzyskania przychodów ze względu na brak wystarczającego związku z działalnością gospodarczą ani z celem osiągnięcia czy zabezpieczenia źródła przychodów spółki.

Koszty poniesione przez podatnika na odszkodowania, zadośćuczynienia oraz związane z nimi koszty sądowe w związku z wypadkiem przy pracy, nieobjęte wyłączeniami z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdyż są to wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, mające na celu jej zabezpieczenie lub zachowanie.

Wydatki poniesione przez podatnika na mocy zawartej ugody sądowej z byłym pracownikiem, obejmujące zadośćuczynienie i odszkodowanie, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, pod warunkiem wykazania ich związku z działalnością gospodarczą oraz braku wyłącznej winy podatnika.