Wypłata wynagrodzenia inwestorom-korporacjom z tytułu pożyczek partycypacyjnych, uzależniona od zysku, stanowi przychód z udziału w zyskach i podlega zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu od osób prawnych, natomiast zwrot kapitału nie jest opodatkowany jako przychód.

Wypłata wynagrodzenia osobom prawnym uzależniona od zysków z inwestycji pochodzących z partycypacyjnych pożyczek stanowi przychód z udziału w zyskach, z którego należy pobrać zryczałtowany podatek, podczas gdy zwrot kapitału nie stanowi opodatkowanego przychodu.

Wynagrodzenie za ograniczone prawa do eksploatacji utworów audiowizualnych, nabywane w celu komercyjnej emisji, jest kwalifikowane jako należności licencyjne podlegające opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Kwota zwrotu podatku u źródła otrzymana od podatnika przez płatnika nie kreuje przychodu podatkowego po stronie płatnika z uwagi na brak trwałego przysporzenia majątkowego oraz związek restytucyjny; taki zwrot wyłącza art. 12 ust. 4 pkt 6 i 6a ustawy o CIT.

Należności z tytułu Programów LUK nie mieszczą się w zakresie przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT i nie wymagają poboru podatku u źródła, natomiast należności za Programy SaaS, jako za użytkowanie urządzenia przemysłowego, podlegają temu obowiązkowi; umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania mogą stanowić podstawę relokacji obowiązku podatkowego do kraju rezydencji dostawcy.

Płatności dokonywane przez polską spółkę na rzecz niemieckiej spółki matki za usługi IT nie podlegają jako należności licencyjne. Nie dotyczą więc limitu 2.000.000 zł ani mechanizmu pay and refund, pod pewnymi wyjątkami dotyczącymi użytkowania urządzeń przemysłowych w usługach nr 2-6 oraz najmu sprzętu IT.

Odsetki od należności przysługujące Komitentowi, przekazywane na jego rzecz przez Komisanta w związku z Umową Komisu, nie stanowią wynagrodzenia z tytułu korzystania z kapitału przez Komisanta, wobec czego nie powodują dla Komisanta obowiązków płatnika podatku od wypłaty tych odsetek, na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Pomniejszenie zryczałtowanego podatku u źródła dla komplementariusza przez spółkę komandytową jest zgodne z art. 22 ust. 1a ustawy o CIT, natomiast określenie proporcji pomniejszenia w przypadku wypłat zysków w kolejnych latach, jak i stosowanie pomniejszenia dla zaliczek na poczet zysków, jest niezgodne z ustawą.

Pomniejszenie zryczałtowanego podatku u źródła przez spółkę komandytową dokonuje się wyłącznie w odniesieniu do dywidend, nie obejmuje zaliczek; proporcjonalność odliczeń musi odnosić się do danego roku podatkowego, z wykluczeniem sztucznego kumulowania podstaw z wielu lat.

Zryczałtowany podatek od dochodów komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowej, pomniejsza się zgodnie z art. 22 ust. 1a-1e CIT, jednak nie stosuje się do zaliczek na zyski. Pomniejszenie winno być kalkulowane osobno dla każdego okresu podatkowego, z wykorzystaniem podatku zapłaconego przez spółkę, bez możliwości kumulacji lat.

Pomniejszenie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza ze spółki komandytowej, o którym mowa w art. 22 ust. 1a-1e ustawy o CIT, jest dopuszczalne jedynie przy wypłacie zysków, ale nie obejmuje zaliczkowych wypłat zysków; obowiązuje zasada odrębnego rozliczania każdego roku podatkowego.

Dochody z usług prawnych nabywanych od banku w ramach kosztów okołokredytowych powinny być klasyfikowane jako przychody z odsetek, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a nie jako zyski przedsiębiorstwa, natomiast przy dochowaniu należytej staranności nie wystarcza wyłącznie uzyskanie certyfikatu rezydencji, lecz konieczna jest szczegółowa weryfikacja warunku rzeczywistego właściciela.

Należności odsetkowe oraz inne płatności, które niemiecki fundusz inwestycyjny otrzymuje od polskiej spółki, mogą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, jeśli Fundusz spełnia warunki instytucji wspólnego inwestowania zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

W przypadku podziału przez wyodrębnienie, Bank Przejmujący wstępuje w prawa i obowiązki podatkowe związane z przejmowaną działalnością pozostające w stanach otwartych, natomiast Bank Dzielony ponosi odpowiedzialność za zobowiązania zamknięte sprzed podziału. Korekty deklaracji sprzed podziału obciążają Bank Dzielony.

Usługi inspekcji technicznych nabywane od zagranicznych kontrahentów przez podmiot mający siedzibę w Polsce nie stanowią świadczeń wymienionych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, a zatem nie są obciążone obowiązkiem poboru podatku u źródła.

Kwoty rozliczenia kontraktów swap nie spełniają definicji odsetek według art. 21 ust. 1 PDOP i nie powinny być uwzględniane w podstawie opodatkowania podatku u źródła.

Usługi programistyczne nabywane od nierezydentów nie są objęte obowiązkiem poboru podatku u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż nie mieszczą się w katalogu świadczeń podlegających zryczałtowanemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Wartość zapłaconego podatku u źródła w wyniku korekt rozliczeń po kontrolach celno-skarbowych za lata 2019-2023, może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 CIT, mimo braku klauzuli ubruttowienia w umowach. Jest to koszt pośredni, potrącalny w momencie poniesienia.

Podatek u źródła zapłacony przez płatnika na skutek korekt podatkowych może zostać uznany za koszt uzyskania przychodu (art. 15 ust. 1 CIT), nawet bez umownej klauzuli ubruttowienia, pod warunkiem wykazania, że służył zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodu i jest potwierdzony dowodami księgowymi.

Podatek u źródła zapłacony w wyniku korekt jest kosztem uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 1 CIT, zaliczanym w momencie poniesienia, mimo braku klauzuli ubruttowienia, gdy wydatek spełnia przesłanki definitywności i związku z działalnością.

Zapłata podatku u źródła przez spółkę, wynikająca z kontroli celno-skarbowej i ubruttowienia odsetek, może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów jako koszt pośredni według art. 15 ust. 1 i 4d ustawy o CIT, nawet bez klauzuli ubruttowienia.

Podatek u źródła zapłacony przez spółkę na podstawie korekt po kontrolach celno-skarbowych może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, jako koszt pośredni, potrącany w dacie poniesienia, o ile spełnia ogólne warunki zawarte w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Podatek dochodowy zapłacony przez polski podmiot w kraju, z którym brak jest umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, nie podlega odliczeniu od polskiego podatku dochodowego oraz nie może być uznany za koszt uzyskania przychodu na gruncie ustawy o CIT.

Wypłaty dokonywane na rzecz zagranicznego kontrahenta z tytułu nabycia uprawnień do emisji CO2 nie podlegają podatkowi u źródła, a koszty nabycia tych uprawnień są kosztem uzyskania przychodu z chwilą ich umorzenia, co odzwierciedla bezpośredni związek z osiąganymi przychodami.